ΓΝΩΜΗ Ευτυχισμένο τότε, θλιβερό τώρα

Ο νέος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας δεν πρόκειται να βοηθήσει ιδιαίτερα στη
βελτίωση της σημερινής πλήρους κατάπτωσης της αμερικανικής οικονομίας. Αλλά
βέβαια, αρκετά πριν γίνει το τρομοκρατικό χτύπημα, η χώρα εισερχόταν σε μεγάλη
ύφεση, η οποία βεβαιότατα θα χειροτερεύσει.

Πώς λοιπόν φθάσαμε από το ευτυχισμένο τότε στο θλιβερό τώρα; Η φούσκα στις
τιμές των μετοχών τα τελευταία πέντε χρόνια προξένησε έναν επενδυτικό πυρετό,
καθώς οι επιχειρήσεις βρήκαν να διαθέσουν αστρονομικά ποσά χρημάτων ­ είτε από
την πώληση υπερτιμημένων μετοχών είτε μέσω δανεισμού από τις τράπεζες έναντι
της υψηλής επενδυτικής αξίας αυτών των ίδιων μετοχών. Και καθώς τα χρόνια της
Μόνικα Λιουίνσκι περνούσαν αμέριμνα, δημιουργήθηκε ταυτόχρονα και ένας
καταναλωτικός πυρετός, αφού το πλουσιότερο ένα πέμπτο των καταναλωτών
εξοικονομούσε αισθητά λιγότερο απ’ ό,τι έκανε στο παρελθόν, και ξόδευε πολλά
περισσότερα. Η φούσκα αυτή ήταν αναμενόμενο ότι θα έσκαγε. Και τώρα, με το
Χρηματιστήριο να κατρακυλάει, οι επιχειρή-σεις έχουν λιγότερα χρήματα απ’ ό,τι
είχαν στο παρελθόν, μπορούν να δανειστούν λιγότερα και να επενδύσουν λιγότερα.
Οι καταναλωτές έχουν λιγότερα να ξοδέψουν και έχουν αρχίσει να χάνουν και την
όρεξή τους για αγορές. Κατρακυλάνε οι δείκτες των επενδύσεων και της
κατανάλωσης και τα προβλήματα συνεχίζουν να βαθαίνουν και να χειροτερεύουν
διαρκώς. Και τώρα τί μέλλει γενέσθαι; Τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ένα πράγμα
όμως είναι και παραμένει βέβαιο: ότι τα δισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια
δολάρια που τώρα δίδονται για τα πολεμικά αεροπλάνα, τους πυραύλους και τα
αεροπλανοφόρα που βρίσκονται στην Κεντρική Ασία, καθώς και τα εκατοντάδες
εκατομμύρια που δίδονται για τα τρόφιμα που ρίχνουμε στο Αφγανιστάν για τους
πρόσφυγες, μαζί με τα δισεκατομμύρια που δώσαμε προσφάτως για νέους
ηλεκτρονικούς υπολογιστές για το τμήμα Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, δεν
πρόκειται να μας βοηθήσουν στη λύση του οικονομικού μας προβλήματος.

Ο Alexander Cockburn είναι αρθρογράφος στο «Nation»