ΓΝΩΜΗ «Η Δύση βομβαρδίζει το πιο εξαθλιωμένο έθνος…»

Άρχισαν λοιπόν οι βομβαρδισμοί της πιο ισχυρής στρατιωτικής δύναμης στον
κόσμο εναντίον του πιο φτωχού και πιο εξαθλιωμένου ισλαμικού έθνους. Και
ανεξάρτητα από πόσο καρβέλια ψωμί πέσουν μαζί με τις βόμβες μας, ποιος
μουσουλμάνος μπορεί να τους εγκρίνει;

Είναι εφικτό, ακόμα και με τους πιο εξελιγμένους πυραύλους μας, να μη
σκοτώσουμε αθώους μαζί με τους ενόχους στο Αφγανιστάν; Μπορεί να λέμε ότι
τιμωρούμε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν. Μπορεί να το πιστεύουμε. Θα το πιστέψουν όμως
και οι μουσουλμάνοι;

Πολλά λέγονται για μια συμμαχία αυτές τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες, αλλά
δεν πρόκειται για συμμαχία που συμπεριλαμβάνει ισλαμικά έθνη, εκτός από το
γεγονός ότι το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία και η μικρή δικτατορία του
Ουζμπεκιστάν υποχρεώθηκαν να συνταχθούν μαζί της.

Δεν επιδράμουν πιλότοι από τη Σαουδική Αραβία και το Κουβέιτ στον ουρανό της
Καμπούλ. Δεν πρόκειται για μια δυτικο-ισλαμική συμμαχία. Είναι η Δύση μόνη της
που βομβαρδίζει μια μουσουλμανική χώρα με σχεδόν μεσαιωνικό επίπεδο διαβίωσης.

Υποθέτω ότι οι βομβαρδισμοί έγιναν για χάρη της τηλεθέασης. Αλλά σοβαρά,
πιστεύουμε ότι θα πιάσουμε έτσι τον Μπιν Λάντεν και τα πρωτοπαλίκαρά του;

Ο κ. Μπους μιλάει για αδυσώπητες επιχειρήσεις μεγάλου εύρους. Ποιο θα είναι
όμως το επόμενο βήμα; Όσοι θυμούνται το ξεκίνημα του πολέμου του Κόλπου ή
ακόμα και τους πρώτους βομβαρδισμούς στη Βαγδάτη, θυμούνται ότι μας
διαβεβαίωναν πως οι αντίπαλοι θα ζητήσουν ειρήνη μέσα σε λίγες μέρες. Αυτό
όμως δεν έγινε και το τέρας που δημιούργησαν οι δύο φίλοι μας της “συμμαχίας”,
το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία, οι Ταλιμπάν, είναι μάλλον αμφίβολο ότι θα
καταθέσουν τα όπλα.

Βεβαίως, θα χτυπήσουμε με βόμβες και πυραύλους τουλάχιστον δώδεκα στρατόπεδα
του κυρίου Μπιν Λάντεν. Δεν θα είναι δύσκολο. Σε τελευταία ανάλυση εμείς ή
μάλλον η CIA τα κατασκεύασε για λογαριασμό του Μπιν Λάντεν και των συντρόφων
του πριν από 20 χρόνια.

Αν επενδύαμε στην υπόθεση περισσότερο χρόνο και περισσότερη δουλειά, πιθανόν
να μπορούσαμε να είχαμε σχηματίσει μια ευρύτερη συμμαχία. Με αυτό όμως που
κάνουμε τώρα, βυθιζόμαστε στην καρδιά της κουλτούρας του τζιχάντ. Γιατί το
θέμα δεν είναι πόσες βόμβες ρίξαμε την περασμένη νύχτα ή θα ρίξουμε σήμερα,
αλλά πού θα αρχίζουν να εμφανίζονται οι ρωγμές μέσα στο επόμενο 24ωρο. Το
Πακιστάν, το Αφγανιστάν και η Σαουδική Αραβία βρίσκονται στην πιο επικίνδυνη
πολιτική τεκτονική πλάκα του κόσμου.

Την Τετάρτη, αν όχι νωρίτερα, θα έχουμε μια πρώτη απάντηση όταν ξεκινήσει η
ισλαμική συνδιάσκεψη στο Κατάρ. Θα είναι ενδιαφέρον και ενδεχομένως τρομακτικό
να ακούσουμε τι θα πουν οι μουσουλμάνοι ηγέτες όταν συναντηθούν.

Όπως συνήθως, μας διαβεβαιώνουν ότι οι μουσουλμάνοι δεν είναι εχθροί μας. Αυτό
μας το έχουν ξαναπεί, όταν βομβάρδισαν το Ιράκ το 1991. Και το ίδιο μας είπαν
όταν βομβαρδίσαμε τη Λιβύη το 1985. Είναι αυτό που έλεγαν οι Αμερικανοί όταν
βομβάρδισαν τον Λίβανο το 1982. Και για να λέμε και τα πράγματα με το όνομα
τους, αυτό είπαμε εμείς στους Αιγυπτίους πριν βομβαρδίσουμε το Σουέζ το 1956.
Θα το πιστέψει όμως ο μουσουλμανικός κόσμος;

Και σαν υποσημείωση σε αυτή τη σκοτεινή στιγμή του 21ου αιώνα, έχουμε
δρομολογήσει κάποια νομική διαδικασία, κάποιο δικαστήριο, κάποια νομοθεσία για
να διασφαλίσουμε ότι οι κακοί θα τιμωρηθούν σύμφωνα με τον νόμο; Είναι μια
απάντηση που μάλλον δεν θα πάρουμε από τους ηγέτες μας τις επόμενες μέρες…