Η βύθιση του «Σαμίνα»

Με αφορμή το ρεπορτάζ για το ανακριτικό πόρισμα για το ναυάγιο του «Εξπρές
Σαμίνα» («ΤΑ ΝΕΑ» 22.9.2001), ο κ. Βύρων Μιχαηλίδης, από τον Άλιμο, γράφει:

«Πρέπει να γίνει σαφής διαχωρισμός των αιτίων του ναυαγίου αφενός και της
ταχείας, άμεσης βύθισης του πλοίου αφετέρου.

Η θέσις ότι το πλοίο βυθίστηκε “μόνο και μόνο γιατί οι υδατοστεγείς πόρτες
ήταν ανοιχτές” ας μου επιτραπεί να πω ότι είναι λιγάκι απόλυτη και ασαφής.
Κατά τη γνώμη μου το πλοίο βυθίστηκε γιατί με ταχύτητα 18 κόμβων προσέκρουσε
με σφοδρότητα πάνω στις βραχονησίδες. Όλα τα άλλα ακολουθούν και είναι
συνεισφέροντες παράγοντες στην ταχεία βύθιση του πλοίου. Με απλή ναυτική
λογική: το βαπόρι ταξίδευε με υδατοστεγείς πόρτες ανοιχτές, με πεπαλαιωμένα ή
ελλιπή σωστικά μέσα και όποιες άλλες ελλείψεις ή σφάλματα αναφέρονται ­ το
βαπόρι ταξίδευε με 18 κόμβους ασφαλώς και πραγματοποιούσε τα δρομολόγιά του. Ο
βασικός αιτιογόνος παράγων του ναυαγίου είναι η σφοδρή πρόσκρουση πάνω στις
βραχονησίδες. Όλα τα άλλα που αναφέρονται στο δημοσίευμα ­ απολύτως θεμιτά και
βάσιμα ­ αποτελούν συνεισφέροντες παράγοντες στην ταχεία βύθιση του πλοίου και
την απώλεια 80 συνανθρώπων μας. Η αναγνώριση εκ μέρους του αξιωματικού φυλακής
(βάρδιας) “ότι φέρει μερίδιο της ευθύνης” θα μου επιτραπεί να πω ότι είναι
μάλλον γενναιόδωρη. Όσον αφορά τη θέση του συνηγόρου ότι υπήρχε διαπιστωμένη
βλάβη στα σταμπιλάιζερς, παραπέμπω στον φάντη και το ρετσινόλαδο…».