ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Βασιλεύσι…

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Σπ. Σταμουλάκης, Λ. Ειρήνης 69,
Πρέβεζα, γράφει:

«Πλησιάζω τα 90. Από μικρός και όλο αυτό το διάστημα θυμάμαι ότι κάθε τόσο μας
βασάνιζε το Νίκας τοις Βασιλεύσι. Η λέξη βασιλεύς δεν εννοεί πάντοτε τους
κληρονομικούς άρχοντες, αλλά τους ανώτατους τη τάξει κυβερνήτας, που τότε
ονομάζονταν βασιλείς. Στη δίκη του Ιησού στον Πιλάτο, μία από τις κατηγορίες
ήταν ότι είπε ότι είναι βασιλεύς. Ο Χριστός δεν εννοούσε ότι είναι
κληρονομικός άρχοντας του Ισραήλ, αλλά Θεός.

Πάτερ ημών… ελθέτω η βασιλεία Σου, δεν σημαίνει ότι ο Θεός θα έλθει για να
κυβερνήσει τη χώρα μας, αλλά να επικρατήσουν οι εντολές του Θεού.

Άλλο παράδειγμα, πεζό, ο βασιλεύς του χαλβά είναι ο Μακεδονικός.

Όταν η Εκκλησία εύχεται υπέρ των βασιλέων δεν εύχεται φυσικά υπέρ του
Μακεδονικού χαλβά. Αλλά και η λέξη ευσεβέσι που θέλουν μερικοί τι σημαίνει; Οι
Ιταλοί δεν ήταν ευσεβείς που μας κήρυξαν τον πόλεμο το ’40; Η Εκκλησία μας
έπρεπε να εύχεται νίκας και στους Ιταλούς του ’40 που ήταν ευσεβείς; Αλλά και
ποιοι είναι βάρβαροι και πρέπει να εξαιρούνται από τις ευχές;

Αυτά όλα δείχνουν ότι από την αρχή δεν έπρεπε να γίνει θέμα βασιλεύσι ή
ευσεβέσι, αλλά να δοθεί η ερμηνεία ότι το βασιλεύσι αναφέρεται στους ανώτατους
άρχοντες του κράτους και ότι μένει στα κείμενα των ύμνων από την παράδοση.
Μήπως και άλλες λέξεις στα Ευαγγέλια για σήμερα δεν είναι κακόηχες και εν
τούτοις παραμένουν;

Όταν λοιπόν το θέμα το ξαναφέρνουν στην επικαιρότητα με το ευσεβέσι,
επιτυγχάνεται αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο, γιατί το αντίθετο που
πάμε να καταργήσουμε το κάνουμε υπαρκτό και συνδυάζεται με την επαναφορά της
βασιλείας, θέμα το οποίο, εάν από την αρχή εδίδετο η ερμηνεία που γράφω, θα
είχε ξεχαστεί.

Έτσι προτείνω μία επιτροπή από εκπροσώπους της Εκκλησίας, της Ακαδημίας, των
Πανεπιστημίων και της κυβέρνησης, με κοινή απόφαση να δώσει την ερμηνεία ότι
με το “βασιλεύσι” εννοούνται οι ανώτατοι άρχοντες του κράτους και όχι η
κληρονομική διακυβέρνηση της χώρας».