ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Τρέλα στον δρόμο

Ήταν ένας βενζινάς στις ΗΠΑ που φορούσε τουρμπάνι, είχε και γένια. Δεν ήταν
όμως μουσουλμάνος, ήταν σιχ Ινδός. Κυκλο-φορούσε με το τουρμπάνι του στη χώρα
των ελευθεριών, εκεί που μπορούσες να είσαι ελεύθερα ό,τι θέλεις και να το
δείχνεις χωρίς κανείς να ενοχλείται. Μέχρι τώρα. Κι αυτό, ύστερα από άλλους,
παλιούς, ξεχασμένους πολέμους. Στον παράδεισο της συνύπαρξης.

Πόσο κράτησε ο παράδεισος; Πόσα χρόνια πέρασαν από τη στιγμή που καταργήθηκε η
τελευταία ρατσιστική διάταξη ώς τη δολοφονία αυτού του δύστυχου σιχ από
εξαγριωμένο λευκό, που τον πέρασε για μουσουλμάνο; Να είσαι θαρρετά αυτό που
είσαι, να φοράς ό,τι καπέλο θέλεις, να σερβίρεις βενζίνη με τουρμπάνι σιχ σε
κάποιο δρόμο αυτής της χώρας, που ήταν πολύχρωμο χωνευτήρι, δεν θα είναι τόσο
απλό πια. Ο καθένας θα κοιτά τον άλλον ύποπτα, τι είναι, τι κάνει, γιατί
αφήνει μεγάλη σακούλα σκουπιδιών, γιατί πετάει φουσκωτά φακελάκια στο καλαθάκι
του δήμου, γιατί τρέχει, γιατί είναι μελαχρινός, γιατί και γιατί. Οι
παρελάσεις αρμάτων μάχης δεν μπορούν να γλιτώσουν τους πολίτες από τον φόβο,
να διώξουν από τις πόλεις αυτό τον ανεπιθύμητο καινούργιο κάτοικο.

Κι αν πάρεις από τις πόλεις το αεράκι της ελευθερίας, αν τις γεμίσεις με
σεκιουριτάδες, αν βάλεις στο πρόγραμμα της ζωής σου δυο-τρεις σωματικές
έρευνες την ημέρα και εξακριβώσεις στοιχείων, αν αναγκαστείς να κρύψεις το
καπελάκι σου, σιχ, ή οτιδήποτε άλλο, αν η ψυχή σου δηλητηριαστεί με μανίες
καταδίωξης, τι να την κάνεις τη δύναμη και τη δόξα, τις ωραίες πλατείες και
τους περήφανους αητούς; Οι ελευθερίες κλονίστηκαν, οι ρατσισμοί αναβιώνουν και
μόνο η ελεύθερη οπλοφορία δεν φαίνεται να κινδυνεύει άμεσα.