Όχι πλέ ον επιταγές σε δραχμές

Τη λύση της νομοθετικής ρύθμισης για την αντιμετώπιση του προβλήματος των
μεταχρονολογημένων επιταγών θα εξετάσει η κυβέρνηση έως το τέλος του χρόνου,
όπως άφησε να εννοηθεί χθες ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας κ. Γιάννος Παπαντωνίου.

Γιάννος Παπαντωνίου, υπουργός Εθνικής Οικονομίας. Παρότρυνση προς τους συναλλασσόμενους να μετατραπούν όλες οι μεταχρονολογημένες επιταγές δραχμών σε επιταγές ευρώ (στο χθεσινό στιγμιότυπο με τον διοικητή της Τράπεζας Ελλάδας κ. Λουκά Παπαδήμο)

Έως τότε όμως, όπως είπε, θα επιμείνουμε στην παρότρυνση να μετατραπούν οι
μεταχρονολογημένες επιταγές σε ευρώ και να αποφεύγεται η έκδοση νέων επιταγών
σε δραχμές, με ημερομηνία μετά τις 28/2/2002. Τραπεζικά στελέχη που ρωτήθηκαν
όμως χθες σχετικά τόνισαν ότι μεταχρονολογημένες επιταγές σε δραχμές δεν θα
γίνονται δεκτές από τις τράπεζες ήδη από την 1/1/2002 και όχι από τις
28/2/2002, ενώ εξηγούσαν ότι «το δίμηνο που μεσολαβεί από τις αρχές του νέου
χρόνου έως τις 28/2/2002 θα αξιοποιηθεί αποκλειστικά για την μετατροπή του
νομίσματος, αλλά όχι και για την εξαργύρωση δραχμικών επιταγών».

Μετατροπή μέσω δικαστηρίων

Η σύγχυση αυτή έρχεται να επιτείνει το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι που θα
θυμίζει από την 1/1/2002 η σχέση του κακόπιστου εκδότη μεταχρονολογημένης
δραχμικής επιταγής και του κατόχου της. Κι αυτό γιατί αν ο τελευταίος ζητήσει
τη μετατροπή της επιταγής σε ευρώ κι ο εκδότης αρνηθεί, τότε το λόγο θα έχουν
τα… δικαστήρια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (καθυστερήσεις, εκνευρισμοί κ.λπ.).
Άλλη λύση, πλην της δικαστικής, για το συγκεκριμένο πρόβλημα, προς το παρόν
τουλάχιστον, δεν έχει βρεθεί εκτός κι αν προωθηθεί τελικώς η λύση της
νομοθετικής ρύθμισης.

Το μπέρδεμα ξεκινά από το γεγονός ότι από την 1/1/2002, όπως λένε οι
τραπεζίτες, καμία δραχμική επιταγή δεν θα έχει ισχύ, αφού το εθνικό μας
νόμισμα μπαίνει «στο χρονοντούλαπο της ιστορίας» και τη θέση του παίρνει το
ευρώ.

Ο καλόπιστος εκδότης

Όσοι έχουν σήμερα στα χέρια τους μεταχρονολογημένη επιταγή, με ημερομηνία
έκδοσης το 2002, θα πρέπει έως το τέλος του έτους να απευθυνθούν στον εκδότη
της και να ζητήσουν τη μετατροπή της σε ευρώ, εφόσον αυτή είναι σήμερα σε
δραχμές, σε μάρκα, σε φιορίνια ή σε οποιοδήποτε νόμισμα το οποίο θα
αντικατασταθεί από το κοινό ευρωπαϊκό. Εφόσον ο εκδότης είναι καλόπιστος, τα
πράγματα είναι απλά. Αντικαθιστά, κάποια στιγμή έως το τέλος του χρόνου, τη
δραχμική επιταγή με μια επιταγή σε ευρώ, και όλα θα κυλήσουν ομαλά.

Ο κακόπιστος εκδότης

Αν όμως ο εκδότης είναι κακόπιστος και αρνηθεί αυτή τη μετατροπή, τότε: α) η
επιταγή δεν χάνει την αξία της ως απόδειξη χρέους, αλλά β) χάνει την αξία της
ως επιταγή, αφού με τη δραχμική της μορφή δεν μπορεί να εισπραχθεί μέσα στο
2002. Αναγκαστικά, ο κάτοχός της θα πρέπει να κινηθεί δικαστικά έναντι του
εκδότη της, όπως θα το έκανε αν, για παράδειγμα, δεν υπήρχε υπόλοιπο
λογαριασμού. Όπως λένε και τα αρμόδια τραπεζικά στελέχη «την τακτική αυτή θα
ακολουθήσουν μόνο όσοι θέλουν να ταλαιπωρήσουν τον κάτοχο της επιταγής, αφού
με δικαστική απόφαση τα χρήματα θα εισπραχθούν». Όμως η ταλαιπωρία, παραμένει
ταλαιπωρία. Γι’ αυτό, κι όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, αναζητείται ήδη κι
άλλη λύση, πλην της δικαστικής, για το συγκεκριμένο πρόβλημα. Το θέμα
απασχολεί και τις διοικήσεις των τραπεζών, αλλά προς το παρόν δεν έχει βρεθεί
εναλλακτική λύση.

Μπλοκ ευρωεπιταγών

Πάντως, οι τράπεζες, για να διασφαλίσουν την ομαλή διεξαγωγή των συναλλαγών,
χορηγούν ήδη μπλοκ επιταγών σε ευρώ. Οι πελάτες τους μπορούν να τα
προμηθεύονται και κατά συνέπεια να εκδίδουν από τώρα επιταγές σε κοινό
ευρωπαϊκό νόμισμα ή να αντικαθιστούν παλιότερες δραχμικές. Προς το παρόν
πάντως, το προϊόν δεν εμφανίζει κίνηση, ίσως επειδή ο μέσος όρος διάρκειας των
μεταχρονολογημένων επιταγών που «κυκλοφορούν» στην αγορά είναι μεταξύ τριών
και πέντε μηνών, οπότε το ζήτημα δεν έχει πάρει ακόμα πρακτικές διαστάσεις.
Σύντομα όμως θα γίνει κι αυτό.