ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Λάθος υλικά

Επιτέλους η επιστήμη έστρεψε το βλέμμα εδώ στα χαμηλά, στα υλικά που τα πόδια
μας πατάνε. Το είχαμε υποπτευθεί ότι άξιζαν τον κόπο να μελετηθούν, κάποιες
στιγμές του καλοκαιριού, όταν η λειωμένη άσφαλτος απειλούσε να κρατήσει για
πάντα εντός της τα τακούνια των παπουτσιών που βυθίζονταν σαν σε κινούμενη
άμμο, αλλά νιώθαμε τόσο ανήμποροι, όπως μας φλόγιζε η ατμόσφαιρα, με 3 (τρεις)
βαθμούς υψηλότερη θερμοκρασία από όση θα είχε αν ήταν χρώματος λευκού η
άσφαλτος.

Ήταν λάθος τα υλικά, το ξέραμε, αλλά δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα
ξημέρωνε η μέρα ετούτη, ότι θα βρίσκονταν οι ειδικοί που θα έλεγαν την αλήθεια
με τόσο ειλικρινείς όρους. Τεχνικές θερμοφωτογραφίας απέδειξαν το πασίγνωστο,
αυτό που ξέρουμε στο πετσί μας εδώ και καιρό. Τα κεφάλια μας
θερμοφωτογραφίζουν. Η σκουρόχρωμη άσφαλτος είναι ακατάλληλη για την Αθήνα, οι
τσιμεντόπλακες ανεβάζουν τη θερμοκρασία, η θερμική άνεση, την οποία
δικαιούμαστε ως πολίτες χώρας ανεπτυγμένης και πλούσιας, εξαφανίζεται. Οι
πλάκες Καρύστου είναι καλύτερες, λένε οι επιστήμονες, κοιτάξτε τη Βαλαωρίτου.
Ας προχωρήσουν περισσότερο, ας πουν πόσο καλό θα έκανε λίγο δροσερό γρασίδι
στη μέση των πεζοδρομίων, παρτεράκια με τριφύλλι, που ευδοκιμεί ευκολότερα στα
μεσογειακά κλίματα. Αυτό δεν είναι το ενδημικό πράσινο, ας πουν όλη την
αλήθεια.

Δεν πρέπει να αναδειχθεί όσο το κλίμα λέγεται μεσογειακό ακόμα; Πριν βγουν και
μας μας πουν ανελέητοι ότι θα πρέπει αλλιώς να το λέμε, ότι ανήκει πια σε
άλλες σφαίρες, σε άλλες ζώνες κλιματικές, ας προτείνουν αποφασιστικά τις
αλλαγές που θα μας κάνουν, όταν επιστρέφουμε στην πόλη το φθινόπωρο, να
χορεύουμε στον δρόμο από τη χαρά μας.