ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Με 70.000 δρχ.!

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Αντ. Σταφυλαράκης, Αρτέμιδος
8, Παλ. Φώκαια, γράφει:

«Σε είδα και σ’ άκουσα τις προάλλες να λες στον Νίκο Χατζηνικολάου, στο Mega,
πως είχε μάνα καθαρίστρια και ότι κάθε άλλο παρά ντρέπεσαι γι’ αυτό,
απεναντίας νιώθεις περήφανος που με τον μόχθο της μπόρεσε να σε σπουδάσει. Εγώ
τι να πω, που έχω μια κόρη σπουδαγμένη με το μόχθο μου, που την έκαναν
καθαρίστρια (στο Γενικό Χημείο του Κράτους), με την ελπίδα να μπορέσει να
αναθρέψει το χρονιάρικο παιδί της; Πώς όμως, όταν της δίνουν 70 χιλιάρικα
μηνιάτικο;

Και δεν είναι βέβαια μόνον αυτή και οι όμοιές της στη συγκεκριμένη υπηρεσία.
Είναι χιλιάδες, υπολογίζονται σε πάνω από 40 στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, που
με τον ένα ή τον άλλο τρόπο άλλοι εποχικοί, άλλοι αναπληρωτές, άλλοι
ωρομίσθιοι, άλλοι με ανάθεση έργου, άλλοι με βραχύβιες συμβάσεις και πάντως
όλοι τους με αποδοχές της πλάκας, καταδυναστεύονται από το κρατικό τέρας, του
οποίου την τερατωσύνη όχι μόνο δεν είδαν αλλά το θεώρησαν και πεντάμορφο όταν
τους προσλάμβαναν και τους παραμύθιαζαν για μια θέση στον ήλιο, και επί του
προκειμένου στον ήλιο του ΠΑΣΟΚ.

Τα φαινόμενα με τις απόπειρες αυτοκτονιών και αυτοπυρπολήσεων, που είδαμε
πρόσφατα στο «γυαλί», δεν είναι αδικαιολόγητα όταν σκεφτείς τις αδικίες που
γίνονται την ίδια στιγμή που άλλοι, όμοιοί τους, ευνοούνται προκλητικά.

Πριν τροποποιήσουν το Σύνταγμα και κλείσουν την πόρτα στα μούτρα όλων αυτών,
με την απαγόρευση μετατροπής κάθε σχέσης εργασίας που έχουν με το Δημόσιο ­
λες και δεν τους προσλάβανε οι ίδιοι ­ έκαναν μια φωτογραφική διάταξη νόμου
και νομιμοποίησαν μια σταγόνα από τον ωκεανό των λεπρών, που περιμένουν τώρα,
κι ίσως όχι άδικα, τον Κώστα Καραμανλή να κάνει κάθαρση στην Κολυμβήθρα του
Σιλωάμ, ώστε να ξαναϋπάρξει ελπίδα να μπουν έστω και διαγωνιζόμενοι. Κι έχεις
τη Βάσω μας, όταν τη ρωτούν τα κανάλια τι θα τον κάνει όλον αυτόν τον κόσμο
που έμεινε ξυλάρμενος, ν’ απαντά με μια απίστευτη αναλγησία, για να μην πω
παχυδερμία, ότι τη σχετική διάταξη του Συντάγματος την ψήφισαν όλα τα κόμματα.
Σύμφωνοι. Αλλά, καλή μου Βασούλα, όλον αυτόν τον κόσμο δεν τον προσλάβανε
αυτοί. Εσείς τον προσλάβατε, κι αν θέλετε, αναλογικά με τα χρόνια που
κυβερνάτε, πήρατε τους 35 από τους 40 χιλιάδες. Εγώ δεν λέω ότι δεν πρέπει να
καταργηθούν τα «παράθυρα» και οι «φεγγίτες», που οδηγούν στο Δημόσιο. Εγώ δεν
λέω ότι δεν πρέπει να μπαίνουν αξιοκρατικά, με τους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ και
με τα μόρια ας πούμε. Εκείνο που λέω είναι ότι πρώτα κοιτάς να δεις τις θα
κάνεις αυτούς τους άμοιρους, που όταν τους προσέλαβες δεν τους ξεκαθάρισες ότι
θα ξυπνήσουν ένα πρωί χωρίς ελπίδα και εκτός νυμφώνος. Όταν μεταχειρίζεσαι
έτσι τον κόσμο, είναι φυσικό να σε πουν και ανάλγητο και ύπουλο και μπαμπέση,
μα προπάντων άνανδρο. Αυτό τον ανδρισμό που, δυστυχώς γι’ αυτούς, τον είχε σε
μεγάλο βαθμό ο Αντρέας, δεν μπόρεσαν να έχουν ποτέ τους. Θυμάμαι όταν προ
πενταετίας έφυγε από κοντά μας, τα σχόλια του κόσμου, και δη του πολιτικού:
«Ήταν άνδρας», είπαν όλοι. Ένας μάλιστα, νομίζω, ο νεοδημοκράτης βουλευτής
Τατούλης, από τους οξύτερους επικριτές του, πρόσθεσε: «Έδωσε σ’ ένα σημαντικό
κομμάτι του ελληνικού λαού, κυριολεκτικά αποκλήρων, που δεν είχαν πού την
κεφαλήν κλίναι, το δικαίωμα όχι μόνο να μετέχουν αλλά και να έχουν λόγο στο
κοινωνικο-οικονομικό και πολιτικό γίγνεσθαι του τόπου».