Κόμμα με… ποιότητα!

Μεσούτ Γιλμάζ. Περήφανος παραλαμβάνει το Πιστοποιητικό Ποιότητας ISO 9002 την περασμένη Τετάρτη

«Μεγάλη βούκα φάε, μεγάλο λόγο μη λες», έλεγε η θεία Τασούλα, σπάζοντας τη
σιωπή της, όταν μας άκουγε να μεγαλοποιούμε πράγματα και ήθελε να μας
συνετίσει. Η προτροπή συνοδευόταν πάντοτε από ένα βλέμμα, που είχε μια κάποια
«επιτίμηση», οπωσδήποτε όμως αγάπη για τις ανιψιές-κόρες της.

Με την προτροπή αυτή κατά νου λέω ότι εδώ στην Τουρκία τίποτα δεν είναι αυτό
που φαίνεται. Μαλλιάζει η γλώσσα των λαϊκιστών να πείσουν για το πόσο
θρησκευόμενοι είναι «στην πραγματικότητα», και των θρησκευόμενων για να
αποδείξουν πόσο είναι λαϊκιστές. Οι κομμουνιστές εξηγούν με καημό πόσο είναι
«στην πραγματικότητα» εθνικόφρονες και πατριώτες, οι φιλελεύθεροι «στην
πραγματικότητα» υπέρ του κοινωνικού κράτους. Τίποτα δεν ομολογείται ευθέως.
Τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται, συνεχίζει, όμως, επίμονα να φαίνεται
διαφορετικό. Γι’ αυτό, φαντάζομαι, όλοι, με τον καιρό μετατρέπονται σε
καρικατούρα του «άλλου» που ισχυρίζονται ότι είναι «στην πραγματικότητα».

Το πιστοποιητικό

Πιστοποιητικό Ελέγχου Ποιότητας ISO 9002. Την Τετάρτη (1/8) ο πρόεδρος του
Κόμματος της Μητέρας Πατρίδας (ΚΜΠ) Μεσούτ Γιλμάζ παρέλαβε επίσημα το
Πιστοποιητικό Ποιότητας ISO 9002 για τα Κεντρικά Γραφεία του κόμματός του. Το
ISO 9002 δίνεται «για την ποιότητα υπηρεσιών και διοίκησης» (το ISO 9001 είναι
για ψυγεία, τηλεοράσεις, κ.λπ.). Έτσι, τρεις ημέρες πριν από το 7ο και
εξαιρετικά κρίσιμο συνέδριό του, το κόμμα αυτό έγινε «το πρώτο κόμμα στην
Ευρώπη ­ και στην Τουρκία βέβαια ­ με Πιστοποιητικό Ποιότητας».

Το συνέδριο του ΚΜΠ, που γίνεται σήμερα (4/8), είναι σημαντικό γιατί θα
επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το τουρκικό πολιτικό σκηνικό. «Το ΚΜΠ θα
αυτοκτονήσει με τον Μεσούτ Γιλμάζ ή θα αποφασίσει να γίνει ένα μικρό κόμμα με
ή χωρίς αυτόν», όπως έγραφε στο προχθεσινό άρθρο του στην εφημερίδα «Γιενί
Σαφάκ» ο Τζενγκίζ Τσαντάρ. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, δηλαδή. Αλλά, έχει
ογδόντα δύο βουλευτές. Το ζήτημα είναι πόσοι και σε ποιο κόμμα θα πάνε μετά το
συνέδριο.

Το συνέδριο του ΚΜΠ, του παλαιότερου σήμερα πολιτικού κόμματος στην Τουρκία,
έχει επίσης ενδιαφέρον, γιατί το ίδιο και το συνέδριό του αποτελούν
«φωτογραφία» όλων των άλλων κομμάτων και του τρόπου διεξαγωγής συνεδρίων
πολιτικών κομμάτων. Το Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας συγκροτήθηκε από τον
Τουργκούτ Οζάλ το 1983 όχι απλώς υπό τη σκιά του στρατού. Ήταν εν μέρει
δημιούργημά του και μονοπώλησε την κυβερνητική εξουσία μαζί με τον ηγέτη του
πρωθυπουργό και μετέπειτα πρόεδρο Οζάλ για δέκα χρόνια. Ο Γιλμάζ εξελέγη
πρόεδρός του το 1991.

Το ΚΜΠ κέρδισε δύο φορές εκλογές (1983 και 1987 με ποσοστό 42% και 36%
αντιστοίχως). Η εν συνεχεία πορεία του ήταν η εξής: Στις πρόωρες εκλογές το
1991 πήρε 24%, 19% στις εκλογές του 1995 και 13% του 1999. Ο Γιλμάζ «απηλλάγη»
με τις ψήφους των εταίρων του στον σημερινό τριπλό κυβερνητικό συνασπισμό από
οκτώ κατηγορίες σε αντίστοιχες εξεταστικές επιτροπές. Οι ισχυρισμοί για
«σκάνδαλα» όμως, ιδιαίτερα στις αναθέσεις στον ενεργειακό τομέα, δεν έπαψαν
ούτε λεπτό. Οι σημερινές σφυγμομετρήσεις δίνουν στο ΚΜΠ ποσοστό 6%.

Οκτώ υπουργοί της σημερινής τουρκικής κυβέρνησης έχουν υπογράψει τις
παραιτήσεις τους! Οι υπουργοί μέλη του ΚΜΠ παρέδωσαν τις παραιτήσεις τους στον
πρόεδρό τους, «για να τον διευκολύνουν στο έργο του μετά το συνέδριο». Έτσι
γίνεται συνήθως. Ο Μεσούτ Γιλμάζ έχει μοιράσει ­ γράφουν οι τουρκικές
εφημερίδες ­ άπειρες υποσχέσεις «οικονομικής ενίσχυσης» σε δημάρχους και σε
προέδρους τοπικών οργανώσεων του ΚΜΠ. Έχει, επίσης, τον έλεγχο του μηχανισμού
του κόμματος.

Οπότε, οι πέντε αντίπαλοί του στο συνέδριο (Λουτφιλάχ Καγιαλάρ, Βεχμπί
Ντίντσερλερ, Ερσίν Ταλάνογλου, Εγιούπ Ασίκ και η Νετζλά ‘κμπεν) έχουν απέναντί
τους σκληρό παίχτη.

Με τη «βούλα»

Όμως, «ο αγέλαστος Γιλμάζ δεν υπήρξε ποτέ χαρισματικός ηγέτης», όπως γράφει ο
Τζουνέιτ Ούλσεβερ στη «Χουριέτ» (3/8) και η «βούλα» του ISO 9002 ποσώς αρκεί
για να του χαρίσει αίγλη.

Είναι επίσης γεγονός ότι η ισλαμιστική τάση είναι διάχυτη στη στελέχωση του
ΚΜΠ.

Ο πρώην δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, Ταγίπ Ερντογάν, που πριν ακόμη ιδρύσει
το κόμμα του έχει δημιουργήσει ισχυρό ρεύμα υπέρ του συγκεντρώνοντας την
κοινωνική δυσαρέσκεια από την οικονομική πολιτική λιτότητας και την πολιτική
καταπίεσης, θα ανακοινώσει, λέγεται, την ίδρυση του κόμματός του αμέσως μετά
το συνέδριο του ΚΜΠ. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνούμε ότι ο κόσμος στην Τουρκία,
εδώ και δέκα χρόνια δεν έχει δώσει σε κανένα κόμμα πάνω από 20% ­ ο κόσμος
αναζητεί «ελπίδα».

Εξάλλου, ο Ταγίπ Ερντογάν έχει σχεδόν πείσει ότι δεν είναι ισλαμιστής. Εκείνος
ήταν στην πραγματικότητα πάντοτε «μουσουλμάνος δημοκράτης».