Το πρόβλημα της παγκοσμιοποίησης

Ο κ. Ν. Σάλαρης (Μιλτιάδου 10, Νέα Μάκρη) γράφει:

Από τις ΗΠΑ εκπορεύονται οι δήθεν μεγάλες ιδέες προς όφελος της
ανθρωπότητας για την ειρήνη, το δίκαιο κ.λπ. Η πρώτη μεγάλη ιδέα ήταν το ΝΑΤΟ,
στο οποίο προσχώρησαν τα κράτη της Ευρώπης, η Ελλάδα μας και άλλα, με την
ελπίδα ότι η μεγάλη αυτή στρατιωτική δύναμις θα απέδιδε το δίκαιο στις
διαφορές των μελών-κρατών. Αποτέλεσμα, η τρομερή αυτή στρατιωτική δύναμις, υπό
την ηγεσία της Αμερικής, στρέφεται, ως απεδείχθη, στο συμφέρον των ΗΠΑ και
όπου η ηγεσία του ΝΑΤΟ νομίζει ότι έχει συμφέρον. Βομβαρδίζει τη Γιουγκοσλαβία
με το δικαιολογητικό ότι το κάνει για φιλανθρωπία των Κοσοβάρων, ενώ για την
Κύπρο, που οι Τούρκοι κατέκτησαν αυθαίρετα και παράνομα το 1/3, έκαναν τρομερά
εγκλήματα και βιασμούς, ουδόλως ενδιεφέρθη. Εκτός τούτου, τα κράτη τα οποία
έχουν προσχωρήσει στο ΝΑΤΟ, η ηγεσία του ΝΑΤΟ τα έχει μαντρώσει κατά τέτοιον
τρόπο, ώστε είναι αδύνατον να αποχωρήσουν. Παράδειγμα, τον Αύγουστο του 1974
θυμωμένος ο πρωθυπουργός της Ελλάδος Κωνσταντίνος Καραμανλής από το Κυπριακό,
εφώναξε στον Μολυβιάτη «θα διώξω την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και θα κλείσω τις
αμερικανικές βάσεις». Μέσα σε 24 ώρες η ΝΣΑ είχε αποφασίσει τη δολοφονία του
και με επέμβαση του Κίσινγκερ εσώθη η ζωή του. («Παγκόσμιοι εντολοδότες»
Αθανασίου Στριγά, σελ. 260).

Τώρα, διαδίδουν δεύτερη μεγάλη ιδέα, την παγκοσμιοποίηση, αλλά μόνον οι ΗΠΑ,
λένε, έχουν το ηθικό παράστημα αλλά και τα υλικά μέσα για να τη στηρίξουν,
είπε ο Τζωρτζ Μπους τον Φεβρουάριο του 1991 στο Λος Άντζελες όταν ήταν
πρόεδρος των ΗΠΑ. Οι περισσότεροι πολιτικοί, αλλά και άλλα δημόσια πρόσωπα δεν
έχουν την οξυδέρκεια να αντιληφθούν τις παγίδες που κρύβονται πίσω από τα
ωραία λόγια της παγκοσμιοποίησης, όποιος δε έχει διαβάσει την ιστορία της
Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά τον 2ο π.Χ. αιώνα, θα καταλάβει ότι στην
παγκοσμιοποίηση καταργούνται τα κράτη και τα έθνη και γίνονται επαρχίαι της
παγκοσμιοποίησης, κυβέρνηση δε ήτο τότε η Ρώμη με 70.000.000 κατοίκους, όπως η
Ελλάδα μας ήταν επαρχία της Ρώμης. Το αυτό θα γίνει με την παγκοσμιοποίηση που
προτείνουν οι ΗΠΑ.

Γράφω μια περικοπή του λόγου του Τζωρτζ Μπους, από την ομιλία του, 1991, στο
Λος Άντζελες της Αμερικής, ότε ήτο πρόεδρος:

«… Είναι μια μεγάλη ιδέα, μια νέα τάξη πραγμάτων, όπου τα διάφορα έθνη
συμπτύσσονται όλα μαζί κάτω από έναν κοινό σκοπό, να πετύχουν την παγκόσμια
λαχτάρα της ανθρωπότητας, ειρήνη, ασφάλεια, ελευθερία και επικράτηση του
δικαίου. Μόνον οι ΗΠΑ έχουν το ηθικό παράστημα αλλά και τα μέσα για να τη
στηρίξουν…». Όποιος γνωρίζει να διαβάζει, καταλαβαίνει τι είναι
παγκοσμιοποίησις.

Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν: «Δεινών γε η άγνοια και πολλών κακών αιτία».