Κινήσεις κορυφαίων στη σκακιέρα του ΠΑΣΟΚ

Σήμερα είναι Σάββατο και αύριο είναι Κυριακή. Η πρώτη Κυριακή μετά τη
συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείου, στην οποία ο Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης
εξήγησε ότι τίποτε το κακό δεν σκέπτεται για όσους τον αμφισβητούν, τίποτε δεν
μεθοδεύει, καμιά κακιά σκέψη δεν ταράζει την ηρεμία του. Αυτά την Πέμπτη.
Γιατί σήμερα, από το πρωί κιόλας, έχει ανέβει η αδρεναλίνη των στελεχών του
ΠΑΣΟΚ. Για έναν λόγο που ο πολύς κόσμος ούτε υποψιάζεται: η Κυριακή είναι η
ημέρα κατά την οποία ­ κατά παράδοση ­ τα κορυφαία στελέχη δίνουν μέσα από
συνεντεύξεις το στίγμα των περαιτέρω κινήσεών τους.

Για τις αυριανές συνεντεύξεις υπάρχει ένας επιπρόσθετος λόγος ενδιάφεροντος:
θα συντηρούν το κλίμα ενότητας που προέκυψε στη συνεδρίαση της Πέμπτης; Ή θα
κινούνται στη λογική της σύγκρουσης που έβγαλε η συνεδρίαση της προηγούμενης
Τετάρτης, τότε που ο Κ. Σημίτης απαίτησε και έλαβε τη συμφωνία όλων για την
πρόωρη προσφυγή στο Συνέδριο;

Αναμονή

Οι πληροφορίες θέλουν τα κορυφαία στελέχη να τηρούν μια στάση αναμονής, που
ουσιαστικά συντηρεί και επιμηκύνει την περίοδο ηρεμίας την οποία επιχειρεί να
παγιώσει ο Κ. Σημίτης στην κυβέρνηση και το κόμμα. Για πολλούς το κλειδί για
το θέμα αυτό το κρατάει στα χέρια του αποκλειστικά ο Πρωθυπουργός. Οι έντονες
παρασκηνιακές διαβουλεύσεις που προηγήθηκαν της ομιλίας του στο Ε. Γ. της
Πέμπτης, φαίνεται ότι δεν είχαν μόνο περιστασιακά αποτέλεσματα, αλλά και
μακροπρόθεσμα. Ουσιαστικά ο κ. Σημίτης, εμφανιζόμενος ενωτικός, υπέρμαχος της
κοινής πορείας και αποδεχόμενος την πολυφωνία και το δικαίωμα στη
διαφορετικότητα των απόψεων, δεσμεύθηκε για τον χαρακτήρα που θα έχει το 6ο
Συνέδριο του κόμματος. Είναι αυτό που έχει προκαλέσει τις επικρίσεις των
υποστηρικτών του, πολλοί από τους οποίους ήταν υπέρ της ρήξης και της σκληρής
γραμμής. Είναι κοινό μυστικό πως η τριάδα των υποστηρικτών του κ. Σημίτη στην
κυβέρνηση, ήτοι οι Ν. Χριστοδουλάκης, Τ. Γιαννίτσης, Χρ. Βερελής ήταν (και
είναι;) υπέρ του «ξεκαθαρίσματος των λογαριασμών» με τους «απέναντι», ενώ ένα
βήμα πίσω, αλλά στην ίδια λογική είναι και οι Μιχ. Χρυσοχοΐδης και Γ.
Πασχαλίδης. Διχασμένοι εμφανίζονται οι υφυπουργοί Χρ. Πρωτόπαπας, Γ. Δρυς, Γ.
Φλωρίδης, Χρ. Πάχτας, Γ. Ζαφειρόπουλος, Δ. Θάνος. Υπέρ της ρήξης είναι και
ορισμένοι συνεργάτες του Πρωθυπουργού όπως ο Ν. Θέμελης και ο Γ. Πανταγιάς, σε
αντίθεση με τους Δημ. Ρέππα, Σ. Κοσμίδη και τον Τηλ. Χυτήρη, που τάχθηκαν
εξαρχής υπέρ της συνεννόησης.

Θεόδ. Πάγκαλος. Πολύ προσεκτικός τελευταία στις δημόσιες τοποθετήσεις του, αποτελεί ένα μικρό αίνιγμα για το επόμενο διάστημα

Ότι ο κ. Σημίτης έκανε αυτήν τη θεαματική μεταστροφή, δεν μπορεί κατά κανένα
τρόπο να θεωρηθεί ως νίκη της συναινετικής πτέρυγας και ήττα των λεγόμενων
σκληρών. Όπως εξηγούσε ένα στέλεχος της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, «πρώτον,
γιατί ακόμη και σήμερα υπάρχουν πολλοί που αμφισβητούν τις τελικές προθέσεις
τού κ. Σημίτη. Δεύτερον, γιατί το τοπίο είναι ακόμη θολό. Τρίτον, εκ του
αποτέλεσματος θα κριθεί αν πράγματι πιστεύει στο “όλοι μαζί” και την κοινή
πορεία και σύνθεση». Γιατί η εσωκομματική αντιπολίτευση είναι δύσπιστη; Διότι,
πολύ απλά, φοβούνται ότι «στους τρεισήμισι μήνες που απομένουν έως το
Συνέδριο, ο κ. Σημίτης μπορεί να μεταστραφεί πάλι». Αντίθετα, φαίνεται πως
έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο η εκτίμηση πολλών παραγόντων, ότι η κοινωνία καθόλου
δεν ενδιαφέρεται για τις εσωκομματικές έριδες. Αλλά την ενδιαφέρει να υπάρξουν
λύσεις στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Ανεξάρτητα από αυτά πάντως, η άποψη πολλών είναι ότι ο κ. Σημίτης ουσιαστικά
περιμένει από την έκβαση των εσωκομματικών διαδικασιών να δει πώς θα πάνε τα
πράγματα.

Οι σχέσεις

Γ.Α. Παπανδρέου. Το όνομά του αναφέρθηκε για διάδοχος του κ.Σημίτη, αλλά ο υπουργός Εξωτερικών ξέρει να περιμένει

Αν η πλειοψηφία, η μεγάλη πλειοψηφία, του ανήκει, είναι βέβαιον ότι στο
Συνέδριο θα επιχειρήσει με θεαματικό τρόπο «να σαρώσει», ώστε να έχει λυμένα
χέρια στον ανασχηματισμό των επόμενων ημερών. Αν οι σχέσεις
πλειοψηφίας-μειοψηφίας είναι οριακές, δεν είναι τρελός να επιχειρήσει από τώρα
λύσεις που θα στείλουν κόσμο στους «απέναντι».

Αυτά όμως είναι υποθέσεις εργασίας, σενάρια δηλαδή τα οποία επεξεργάζονται και
είναι βέβαιον ότι θα επεξεργαστούν πολλά έως το Συνέδριο οι συνεργάτες του
Πρωθυπουργού, και το στενό επιτελείο υπό τον Μιχάλη Νεονάκη, που συγκρότησε.
Εκείνο που έχει σημασία είναι τι θα πράξουν τα κορυφαία στελέχη. Είναι γνωστό
πλέον πως με την κίνηση των διαδικασιών για το Συνέδριο άρχισε ένας γύρος
επαφών όλων των κορυφαίων στελεχών, καθώς και πρωτοκλασάτων υπουργών της
κυβέρνησης. Η συνάντηση Άκη Τσοχατζόπουλου – Γιώργου Παπανδρέου, και εν
συνεχεία η συνάντηση Ά. Τσοχατζόπουλου – Ε. Βενιζέλου, καθώς και δύο,
μυστικές, συναντήσεις Βάσως Παπανδρέου – Κώστα Λαλιώτη, ήταν οι πρώτες, αλλά
όχι οι μόνες. Ακολούθησαν και άλλες και θα ακολουθήσουν περισσότερες. Αλλά από
ένα πρώτο συμπέρασμα, ύστερα από τις συναντήσεις αυτές, μπορεί να εξαχθεί.

* Πρώτον, δεν τίθεται, προς το παρόν, θέμα δεύτερης υποψηφιότητας.
Ουδείς φαίνεται διατεθειμένος να το κάνει, για χίλιους και έναν λόγους. Κάποια
στιγμή ακούστηκε ότι ορισμένοι προκρίνουν για τη θέση του διαδόχου του κ.
Σημίτη τον Γιώργο παπανδρέου. Ο ίδιος το διαψεύδει, δηλώνει πως θα στηρίξει
τον Κώστα Σημίτη, και εδώ που τα λέμε, γιατί να πράξει διαφορετικά; Αν ο Κ.
Σημίτης βγει τραυματισμένος από το Συνέδριο και αποφασίσει να παραιτηθεί, τότε
ο Γ. Παπανδρέου θα αλλάξει σχέδια. Αλλά τώρα, όχι.

* Δεύτερον, ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ο οποίος θα μπορούσε να είναι μια
δεύτερη υποψηφιότητα κόντρα στον Κ. Σημίτη, ζυγιάζει πολύ τα πράγματα αυτό το
διάστημα. Δεν θέλει να εκτεθεί, είναι πολύ προσεκτικός στις δημόσιες
τοποθετήσεις του και στο Ε.Γ. ήταν ένα και δύο βήματα πιο πίσω από πολλούς
άλλους. Θεωρητικά θα μπορούσε να ήταν υποψήφιος, αν έκρινε πως υπάρχει ένα
ισχυρό ρεύμα αμφισβήτησης μεταξύ των συνέδρων, με στόχο να εκφράσει τη
δυσαρέσκειά τους στο πρόσωπο του Κ. Σημίτη.

Κώστας Λαλιώτης. Η ηρεμία στο ΠΑΣΟΚ είναι η «σημαία» του, παρ’ όλο που ήταν υπέρ ενός σαρωτικού ανασχηματισμού

* Τρίτον, γίνονται έντονες διεργασίες για την ανασύνθεση του
εκσυγχρονιστικού μπλοκ. Ο Κ. Σημίτης συναντήθηκε χθες με τη Β. Παπανδρέου για
το θέμα αυτό, είχε μια τηλεφωνική επαφή με τον Κ. Λαλιώτη και θα ακολουθήσει
και συνάντηση μαζί του. Με δεδομένο ότι και ο Γ. Παπανδρέου, όπως και οι Αλ.
Παπαδόπουλος, Ευάγγ. Βενιζέλος, Κ. Σκανδαλίδης, Απ. Κακλαμάνης, είναι ήδη μαζί
του (για διαφορετικούς λόγους ο καθένας) «στα λόγια» το μπλοκ είναι και πάλι
εν ζωή. Αλλά, όπως είπε ένας εκ των προαναφερομένων, «τίποτε δεν είναι όπως
πρώτα, τίποτε δεν είναι όπως παλιά».

Ο Άκης

* Τέταρτον, ο Άκης Τσοχατζόπουλος δεν έχει αποφασίσει τι θα κάνει. Αν
θα είναι υποψήφιος ή όχι. Η γνώμη πολλών είναι ότι και αυτός τηρεί στάση
αναμονής. Την τελική του θέση θα την καθορίσει, υποστηρίζουν, η έκβαση των
εσωκομματικών διαδικασιών για την ανάδειξη των συνέδρων. Και είναι θεμιτό.
Πάντως, ο ίδιος κάνει ό,τι μπορεί για να αυξήσει τα ερείσματά του, με συνεχείς
περιοδείες στην επαρχία.

Βάσω Παπανδρέου. Ο κ. Σημίτης συναντήθηκε χθες μαζί της για την ανασύνθεση του εκσυγxρονιστικού μπλοκ

* Πέμπτον, δύο σημαντικοί πόλοι στην εσωκομματική σκακιέρα είναι, ως
γνωστόν, ο Κ. Λαλιώτης και η Β. Παπανδρέου. Και οι δύο δείχνουν να μην ευνοούν
καμιά αναταραχή στο κόμμα (ο Κ. Λαλιώτης μάλιστα ήταν της άποψης να γίνει ένας
σαρωτικός ανασχηματισμός και όχι Συνέδριο, έως την τελευταία στιγμή) και να
αποκατασταθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται η ηρεμία. Παρ’ ότι έχουν προσωπικές
φιλοδοξίες, θεωρούν πως δεν είναι η ώρα τώρα για αλλαγή ηγεσίας. Και προφανώς
θα στοιχηθούν πίσω από τον Κ. Σημίτη.

Υπάρχει τίποτε άλλο; Φυσικά. Ο αστάθμητος παράγοντας. Το «κάτι» που θα
ανατρέψει τα σενάρια. Μια γκάφα σε κυβερνητικό επίπεδο, μια λάθος απόφαση, μια
παρακινδυνευμένη κίνηση, μπορεί να διαλύσουν τις στρατηγικές και να φέρουν τα
πάνω-κάτω. Γι’ αυτό δεν είναι λίγοι εκείνοι που λένε «καλύτερα να γινόταν
αύριο το Συνέδριο». Τρεισήμισι μήνες είναι μεγάλο διάστημα, πάρα πολύ
μεγάλο…