ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Αντίποινα

Εβραίοι έποικοι έκαψαν παλαιστινιακά σπίτια, αντίποινα για το μωρό που
τραυματίστηκε την προηγούμενη ημέρα από τις πέτρες Παλαιστινίων. Υπάρχει
ποικιλία και ευρημα-τικότητα στα αντίποινα, γι’ αυτό περιμέ-νουμε να δούμε τι
θα σκεφτούν γι’ αυτή την οικογένεια Παλαι-στινίων που δώρισε την καρδιά του
νεκρού παιδιού της ­ νεκρού από επίθεση εποίκων ­ σε Εβραίο ασθενή. Να μια
πράξη που θα δυσκολευτούν να την τιμωρήσουν όπως πρέπει, γιατί πραγματικά
ξεπερνά κάθε φαντασία και είναι απρόβλεπτες οι συνέπειές της. Αν υπάρχει
διεθνής κοινή γνώμη, αυτή η παράξενη και ανέκφραστη αμοιβάδα, που μάλλον
πρέπει να υπάρχει, αφού υπάρχει και κράτος του Ισραήλ, κράτος που κατ’ εξοχήν
τη χρησιμοποίησε για να ιδρυθεί, αν λοιπόν υπάρχει αυτό το πράγμα, αρχίζει να
κινείται αργά προς διαφορετικά στερεότυπα. Αυτοί οι νέοι με τις πέτρες, που
τους έλεγαν αλήτες, κάτι άλλο πρέπει να είναι, δεν είναι δυνατόν, όταν οι
γονείς τους χαρίζουν τα όργανά τους και μάλιστα σε άνθρωπο του εχθρικού
έθνους. Κι αυτοί οι έποικοι, τέλος πάντων, αυτοί οι ανάλγητοι τιμωροί, που
ίσως είχαν ταυτιστεί με τους πιονέρους του Ουέστ, σα να αρχίζουν να μοιάζουν
με ντεσπεράντος. Ο κόσμος μπορεί από τη μια στιγμή στην άλλη, για την καρδιά
ενός εφήβου, να πάψει να ανέχεται τη βία, να μην μπορέσει πια να τη
δικαιολογεί. Αυτή η μεταμόσχευση είναι κάτι εντελώς απροσδόκητο στις πολεμικές
τακτικές. Πιο επικίνδυνη από πολλές πέτρες, πιο ύπουλη από επίθεση
αυτοκτονίας, πολύ δύσκολα θα βρεθούν τα κατάλληλα αντίποινα. Όσα σπίτια και να
κάψουν, δεν ωφελεί.

Ο άνεμος γυρίζει κι η φωτιά, που έβαλαν, στρέφει τις φλόγες της καταπάνω τους.