Οι επεκτατικές κινήσεις της Εμπορικής δεν τελείωσαν

Νέος, «επαναστατικός» τουλάχιστον, γύρος εσωτερικών τραπεζικών ανακατατάξεων
στον ελληνικό χώρο δεν θα υπάρξει. Αντιθέτως, θα πρέπει να αναμένονται και
νέες διασυνοριακές στρατηγικές συμμαχίες, όπως αυτή της Εμπορικής με την
Credit Agricole. Την εκτίμηση αυτή εκφράζει σήμερα στην «ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ» ο
αντιπρόεδρος της Εμπορικής κ. Γιώργος Μιχελής, ο οποίος εκφράζει την απόλυτη
ικανοποίησή του από την πορεία τής έως τώρα συνεργασίας της δεύτερης σε
μέγεθος ελληνικής κρατικής τράπεζας με τους Γάλλους.

Όπως εξηγεί ο κ. Μιχελής: «Η συνεργασία αυτή, ως γνωστόν, κινείται σε δύο
επίπεδα. Το ένα αφορά στην τράπεζα αυτή καθαυτή και το δεύτερο στις
επιχειρηματικές συνεργασίες που από κοινού “στήνουμε”. Ήδη, όλες οι εταιρείες
που έχουμε συμφωνήσει να δημιουργήσουμε με την Credit Agricole είναι σε φάση
ανάπτυξης. Θυμίζω την εταιρεία των τραπεζοασφαλειών, η οποία έως το τέλος του
έτους θα διαθέσει και τα πρώτα της προϊόντα, την εταιρεία διαχείρισης
κεφαλαίων, η οποία περιμένει την άδεια λειτουργίας ως ΕΠΕΥ, τη συνεργασία στα
Αμοιβαία Κεφάλαια, όπου έχουν ήδη επιλεγεί δύο προϊόντα και αρχές Ιουνίου θα
“βγουν” στην αγορά, και την Τράπεζα Επενδύσεων, το business plan της οποίας
εξετάζεται αυτή τη στιγμή από τους Γάλλους, προκειμένου να αποφασίσουν το ύψος
της συμμετοχής τους. Ταυτόχρονα, οι συζητήσεις μας βρίσκονται σε προχωρημένο
στάδιο για μια συνεργασία και στον χώρο της καταναλωτικής πίστης. Πολύ καλά
προχωράει η συνεργασία και στο επίπεδο της τράπεζας, όπου η Credit Agricole
εκπροσωπείται μέσω της συμμετοχής δύο στελεχών της στο διοικητικό μας
συμβούλιο και μέσω ενός αναπληρωτή διευθυντή, ο οποίος έχει την έδρα του στην
Αθήνα. Αυτός πλέον έχει γίνει ένα “κομμάτι” της Εμπορικής Τράπεζας και είναι ο
συνδετικός μας κρίκος, θα μπορούσε να πει κανείς».

Πέραν της επιχειρηματικής διάστασης της συμμαχίας με την Credit Agricole
υπάρχει πάντα και η μετοχική, η οποία αποτελεί σε κάθε περίπτωση και τη «βάση»
της συνεργασίας. Αυτήν τη στιγμή οι Γάλλοι κατέχουν το 6,7% των μετοχών της
Εμπορικής, χωρίς να κινούνται ιδιαίτερα για την απόκτηση και νέων μετοχών μέσω
του ΧΑΑ. «Σε επίπεδο ελεύθερης αγοράς, τουλάχιστον, δεν έχει παρατηρηθεί
ιδιαίτερη κίνηση», λέει ο κ. Μιχελής. Και προσθέτει: «Υπάρχει όμως η συμφωνία
με τη ΔΕΚΑ, που θα προσδώσει στη γαλλική πλευρά ένα ακόμη 2% της Εμπορικής και
βέβαια το δικαίωμα πρώτης άρνησης για τις μετοχές μας που έχουν το Ταχυδρομικό
Ταμιευτήριο και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων».

Διασυνοριακές συμμαχίες

Δεν είναι λίγοι πάντως εκείνοι οι τραπεζικοί παράγοντες οι οποίοι εκτιμούν ότι
αυτού του είδους οι διασυνοριακές συμμαχίες, εμμέσως πλην σαφώς, οδηγούν στην
αλλαγή έδρας των ελληνικών τραπεζών σε ό,τι αφορά στο κέντρο λήψης των
αποφάσεων. «Η έδρα δεν χρειάζεται να φύγει από την Αθήνα», απαντάει ο
αντιπρόεδρος της Εμπορικής. Και τονίζει: «Από την άλλη πλευρά, κανείς δεν
μπορεί να αμφισβητήσει την άποψη ότι οι διασυνοριακές συμμαχίες θα είναι αυτές
που θα έχουν στο μέλλον “πέραση”. Το είδαμε, για παράδειγμα, με την προσπάθεια
της Πειραιώς να κάνει τη συμμαχία με την ING, η οποία για διάφορους λόγους
μπορεί να μην έγινε, αλλά δείχνει μια κατεύθυνση. Την ίδια ώρα οι πληροφορίες
λένε ότι και η ΑΤΕ εξετάζει την ίδια προοπτική. Επομένως, θα μπορούσε κανείς
να ισχυρισθεί ότι αυτό που λέμε εμείς εδώ στην Εμπορική, για τις διασυνοριακές
συνεργασίες, θα αποτελέσει στο μέλλον τη βάση».

Η αναφορά του κ. Μιχελή στην ΑΤΕ δίνει αφορμή να τεθεί προς συζήτηση ένα
παλαιότερο σενάριο που έκανε λόγο για προσέγγιση της Εμπορικής με την
Αγροτική, μέσω της Credit Agricole, η οποία έχει «αγροτικό» περιεχόμενο. «Αυτή
η Credit Agricole που περιγράφετε είναι μια παλιά Credit Agricole»,
διευκρινίζει ο κ. Μιχελής. Και συνεχίζει: «Σήμερα δεν έχει τη ζωτική σύνδεση
με τον χώρο της αγροτικής οικονομίας, τουλάχιστον αυτή που είχε πριν από
αρκετά χρόνια.

Είναι πλέον μια διεθνής τράπεζα, που κινείται σε όλο τον χρηματοπιστωτικό
τομέα. Επομένως δεν είναι αγροτική τράπεζα με τη στενή έννοια του όρου. Την
ίδια ώρα, η δική μας ΑΤΕ έχει πολύ μεγάλη σύνδεση ακόμα με τον αγροτικό κόσμο
και θεωρεί ότι θα εξακολουθήσει να έχει τα επόμενα χρόνια. Άρα αυτού του
είδους η σύνδεση, που υπονοείτε, μάλλον δεν έχει βάση».

Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο

Το γεγονός αυτό πάντως δεν συνεπάγεται ότι η Εμπορική δεν θα κινηθεί στο
μέλλον επεκτατικά, εφόσον βρει την κατάλληλη ευκαιρία. Άλλωστε τα απαραίτητα
κεφάλαια υπάρχουν. Ζητούμενο όμως είναι αν υπάρχουν και οι κατάλληλες
«ευκαιρίες». Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της Εμπορικής: «Υπάρχουν ευκαιρίες
επεκτατικών κινήσεων ακόμα. Κατά καιρούς, έχουμε δηλώσει το ενδιαφέρον μας για
το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Δεν πιέζουμε βέβαια, αφού αντιλαμβανόμαστε ότι
αυτό το θέμα θα πάρει κάποιο χρόνο, αλλά αυτό που δηλώνουμε από τώρα είναι πως
θα είμαστε παρόντες όταν και όποτε αποφασίσει ο μέτοχος, δηλαδή το Δημόσιο, να
προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση. Από εκεί κι έπειτα, οι υπόλοιποι
χρηματοοικονομικοί οργανισμοί που υπάρχουν στην αγορά, δεν θεωρούμε ότι έχουν
να προσφέρουν κάτι επιπλέον στην Εμπορική».

Η κίνηση που περιγράφεται παραπάνω είναι πάντως «αναγκαίο κακό» για πολλούς
λόγους. Ένας από αυτούς έχει να κάνει, για παράδειγμα, με το γεγονός ότι η
Εμπορική τα τελευταία χρόνια χάνει τη μία θέση μετά την άλλη σε επίπεδο
μεριδίων αγοράς. Ήδη, αυτήν τη στιγμή βρίσκεται στην τέταρτη.

Η άποψη του κ. Μιχελή είναι: «Οι θέσεις έχουν χαθεί στην Ελλάδα λόγω των
συγχωνεύσεων. Είναι γνωστό αυτό, πρόκειται περί αλγεβρικής προσθήκης. Κατά
συνέπειαν, αλγεβρικό είναι και το θέμα της απώλειας της τρίτης θέσης. Κάποια
στιγμή μπορεί να είχαμε και τη δεύτερη, αλλά αγόρασε η Alpha Bank την Ιονική
και μας πέρασε, όπως και η Efg Eurobank με την εξαγορά της Εργασίας. Εμείς
πάντως στο στρατηγικό μας σχέδιο έχουμε βάλει ως στόχο την αύξηση των μεριδίων
μας στην αγορά, που “μεταφράζεται” σε δύο ποσοστιαίες μονάδες για τα επόμενα
τέσσερα χρόνια». Υπάρχουν όμως περιθώρια για νέες «αλγεβρικές» έστω
ανακατατάξεις;

Η απάντηση του αντιπροέδρου της Εμπορικής είναι σαφής: «Επαναστατικό τρίτο
γύρο εξαγορών στον ελληνικό τραπεζικό χώρο δύσκολα τον βλέπω. Σε επίπεδο
μεγάλων τραπεζών, τουλάχιστον, διαβλέπω πιθανότερο το ενδεχόμενο μιας
διασυνοριακής στρατηγικής συμμαχίας, παρά μιας εσωτερικής ανακατάταξης».

Ποιος είναι ο Γιώργος Μιχελής

Γεννήθηκε το 1950 στη Σκόπελο και είναι κάτοχος του πτυχίου Doctor of
Philosophy (Ph.D), στα Οικονομικά, του Northeastern University της Βοστώνης.
Δίδαξε Οικονομικά ως επίκουρος καθηγητής για τέσσερα χρόνια σε Πανεπιστήμιο
των Ηνωμένων Πολιτειών. Μετά την επάνοδό του στην Ελλάδα, το 1984, εργάστηκε
στην Εμπορική Τράπεζα όπου κατείχε διευθυντικές θέσεις και στη συνέχεια, το
1989, τοποθετήθηκε γενικός διευθυντής της Τράπεζας. Το 1990 αποχώρησε από την
Εμπορική Τράπεζα και στη συνέχεια υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος και εκτελεστικός
αντιπρόεδρος της Εγνατίας Τράπεζας με λειτουργικό χώρο ευθύνης τη Διεύθυνση
Παραγωγής και Πληροφορικής.

Τον Απρίλιο του 1996 ανέλαβε εκ νέου καθήκοντα γενικού διευθυντή στην
Εμπορική Τράπεζα. Είναι πρόεδρος στις θυγατρικές της Τράπεζας, Εμπορική
Επενδυτική Α.Ε., ΕΡΜΗΣ Αμοιβαία Κεφάλαια, Τράπεζα Επενδύσεων και της
θυγατρικής Τράπεζας της Εμπορικής στη Γερμανία. Συμμετέχει, επίσης, ως μέλος
στην Εκτελεστική Επιτροπή της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και στο Δ.Σ. της ΔΙΑΣ
(Διατραπεζικά Συστήματα).

Τον Νοέμβριο του 1999 εξελέγη μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Ένωσης της Visa
International. Από τον Ιούλιο του 2000, είναι και αντιπρόεδρος του Δ.Σ. της
Εμπορικής Τράπεζας.