ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Άχρηστες γνώσεις

Πόσες βουλίτσες μπλε στον χάρτη με τις καθαρές παραλίες. Πυκνό πουά ο χάρτης
των γαλάζιων σημαιών. Ξεχειλίζουν τα ονόματα, σκεπάζουν κόλπους, βουνά,
χερσονήσους, πορθμούς. Ονόματα υπέροχα, οικεία ή παράξενα, Σχοίνος και Κανάλ
ντ’ αμούρ, Κρυονέρι και Μπενίτσες, Εφταλού και Μιραμάρε. Μία μέρα στην καθεμιά
να περάσεις, δεν σε φτάνουν τριάντα καλοκαίρια να τις δεις. Ονόματα άφθονα,
σαν χούφτα βότσαλα που τα ξεδιαλέγεις κι ύστερα θέλεις κι άλλα. Πατριδογνωσία
ξελογιάστρα. Όλη την ώρα που γυρίζουμε στους δρόμους, σκουντιόμαστε στα
πεζοδρόμια, παιδευόμαστε στα γραφεία, το κυματάκι εκεί σκάει ακούραστο, φλιτς
και φλιτς. Υπήρξαν άνθρωποι που πήγαν και τις γνώρισαν, που τις ονόμασαν και
τις δοκίμασαν, πήρανε μάλιστα νερό σε μπουκαλάκια και δεν το έστειλαν στην
αγαπημένη τους με το ταχυδρομείο, όπως στο «Τάλγκο» που έπαιζε η Μπέττυ
Λιβανού, αλλά το πήγαν στο Χημείο και το βάλανε στο μικροσκόπιο, όπου χάθηκε
το γαλάζιο και φάνηκαν οι ζωντανές λεπτομέρειες. Και είπε το Χημείο ότι καλόν.
Να το πιούμε, ή μάλλον να μας πιει εκείνο. Να επιστρέψουμε στα ύδατα, να
αναβαπτιστούμε. Αντέχουν ακόμα, εμάς και το μαγιό μας, το αντιηλιακό και την
ομπρέλα μας. Στην ασπρόμαυρη σελίδα τα θέματα των εξετάσεων και στην έγχρωμη
οι αμμουδιές (και οι βοτσαλουδιές). Γιατί μας το κάνουν αυτό; Δεν είναι στην
ύλη αυτά τα ονόματα, δεν εξετάζονται. Γιατί μας βάζουνε στον πειρασμό της
αποστήθισης; Γιατί να ξέρουμε τη Βέργα και το Θιόπαυστο, το Βιβάρι και τον
Λακουβάρδο. Τόσο multiple choice μαζεμένο δεν αντέχεται, με το τσιμέντο γύρω
γύρω. Άχρηστες γνώσεις, εκτός κι αν απευθύνονται, όπως τα κέντρα σπουδών, σε
υπερπόντιους πελάτες.