ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Η θυσία των αμνών

Κυριακή του Πάσχα, τα ήσυχα αθηναϊκά προάστια, ακόμα πιο ήσυχα από το
συνηθισμένο, ευωδίαζαν τσίκνα. Υπήρχε στις αυλές κίνηση ψηστών, ακούγονταν
κουβέντες, προσκεκλημένοι χτυπούσαν κουδούνια φορώντας τα καλά τους, κρατώντας
λουλούδια και γλυκά… Περπατούσα και ανάσαινα σαν τους ολύμπιους θεούς τη
μυρωδιά από τ’ αρνιά στις σούβλες, που εναλλασσόταν ενίοτε με ευωδιά από
πασχαλιές.

Τα αρνιά βρίσκονταν στη σωστή θέση. Προσεκτικά περασμένα στη σούβλα από
ειδικούς που είχαν ξυπνήσει χαράματα για να φθάσει ο χρόνος… Ως είδος,
δεινοπάθησαν τις προηγούμενες εβδομάδες σε πολλά πράσινα λιβάδια της
Ευρώπης… Στοιβαγμένα σε φριχτούς σωρούς καίγονταν επί ώρες, ξεπερνώντας κατά
πολύ τη σωστή θερμοκρασία ψησίματος. Μαύριζε ο ουρανός, γινόταν λιπαρός ο
αέρας. Τα κρέατα καρβουνιάζονταν, χαμένα. Ύποπτα για αφθώδη πυρετό,
καταδικάστηκαν σε αποτέφρωση με συνοπτικές διαδικασίες. Εκατομμύρια
δισεκατομμυρίων θερμίδες έγιναν κατ’ ευθείαν ύλη καύσιμη. Οι κτηνοτρόφοι
έπαθαν σοκ. Τα αγαπημένα τους αρνάκια, το νόστιμο κρέας, το μαλλί, τα σύμβολά
του, το κοπάδι, η βοσκή και το στάβλισμα, συνήθειες αιώνων, μύθοι αιώνων, όλα
στάχτη…

Ο θάνατος έχει διαβαθμίσεις. Δεν είναι το ίδιο να προορίζεται το ζώο για
ομαδική καθαρτήρια πυρά, μαζί με όλο το κοπάδι, με το να ψήνεται αργά από
ανθρώπους που περιμένουν να απολαύσουν το κρέας του. Η εξατομικευμένη θυσία
παράγει τροφή, ο κύκλος περιστρέφεται.

Τυχερό το αρνί που φάγαμε!.. Ως πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπήρξε
κάτι παραπάνω από ισότιμο. Πέρασε στην πρώτη ταχύτητα και μάλιστα με μοτεράκι.
Η βροχή το δρόσισε, αλλά ουδόλως οξύνθηκε στο πέρασμά της μέσ’ από την τσίκνα
της Λαμπρής. Το αιφνίδιο κρύο διευκόλυνε τις καύσεις των συνδαιτυμόνων.

Καλή χώνεψη.