Τα αποτελέσματα του ΑΣΕΠ

Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ για την πρόσληψη εκπαιδευτικών
σχολιάζει ο κ. Γιώργος Λιάμπας, μέλος του Δ.Σ. της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας
Ελλάδας, που σημειώνει μεταξύ άλλων:

«Τα αποτελέσματα του “διαγωνισμού” καταδεικνύουν την κωμικοτραγική κατάληξη
της διακήρυξης περί του τερματισμού της “αιωνίας αναμονής των εκπαιδευτικών
εις τας δέλτους της επετηρίδος”, με τη δημιουργία πολλών νέων, αδιέξοδων
λιστών αναμονής, επιτυχόντων μεν, μηδέποτε διορισθέντων, δε. (Αρκεί να
σκεφτούμε ότι οι επιτυχόντες θεολόγοι είναι 6,9 φορές περισσότεροι από τις
θέσεις, οι μαθηματικοί 4,2 φορές, οι καθηγητές Γαλλικών 11,3 φορές, Αγγλικών 9
φορές, Κοινωνιολογίας 10,8 φορές, νηπιαγωγοί 2,1 φορές, γυμναστές 4,9 φορές.
Αλήθεια, τι θα γίνουν τώρα όλοι αυτοί οι υπερπολλαπλάσιοι επιτυχόντες;).

Η διαδικασία του “διαγωνισμού” το μόνο που έχει καταφέρει είναι να απαλλάξει
την πολιτεία από την ευθύνη εξασφάλισης εργασίας, δηλαδή διασφάλισης του
δικαιώματος στη ζωή, και να δημιουργήσει είτε ανέργους μετ’ επαίνων
(“επιτυχόντες”) είτε ανέργους αυτοενοχοποιημένους και “στιγματισμένους”
(“αποτυχόντες”).

Όλα τα προηγούμενα αποκτούν μια ιδιαίτερη διάσταση, όταν πλανάται, και δεν
απαντιέται πειστικά, η, από πολλές πλευρές, διατυπωμένη αμφισβήτηση του
αδιάβλητου της διαδικασίας του “διαγωνισμού”. Χαρακτηριστικά αναφέρω τις
καταγγελθείσες διπλοεγγραφές επιτυχόντων με διαφορετική βαθμολογία, καθώς και
ότι μέχρι και σήμερα εκκρεμεί απάντηση του ΑΣΕΠ σε έγγραφο που έχει αποσταλεί
από το ΙΠΕΜ – ΔΟΕ στις 6 Οκτωβρίου 2000, με το οποίο ζητείται να κοινοποιηθούν
τα στοιχεία που αφορούν στη διαδικασία διεξαγωγής του “διαγωνισμού” (αριθμός
υποψηφίων, προσελθόντων – προϋποθέσεις επιλογής, σύνθεση θεματοδοτικής
επιτροπής – άξονες, κριτήρια επιλογής θεμάτων – αριθμός, ιδότητα, κριτήρια,
δεξαμενές επιλογής εξεταστών – ανώτατο όριο αξιολογούμενων γραπτών – όροι,
κατευθύνσεις, προδιαγραφές, κριτήρια αξιολόγησης γραπτών κ.ά.).

Το υπουργείο Παιδείας, είτε το θέλει είτε όχι, βρίσκεται μπροστά στα διόλου
θετικά αποτελέσματα μιας πολιτικής επιλογής, η οποία συνάντησε εξ αρχής την
κατηγορηματική αντίθεση του συνόλου της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Το ΥΠΕΠΘ, επίσης, είτε το θέλει είτε όχι, βρίσκεται μπροστά στην αδήριτη
αναγκαιότητα να καλύψει τα εκρηκτικά αυξημένα εκπαιδευτικά κενά, που προέκυψαν
από την “αποτυχία” του “διαγωνισμού” αλλά και του κύματος φυγής από τις
επαπειλούμενες μεταβολές στο συνταξιοδοτικό καθεστώς».