Ο προγεννητικός έλεγχος

Ο προγεννητικός έλεγχος για γενετικά νοσήματα απασχολεί την κ. Μαρία
Γκιουρτζιάν, διδάκτορα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και
Ορθοπεδικό:

«Κάθε ιατρική πράξη αποσκοπεί στο “ωφελείν ή μη βλάπτειν” (κατά τον
Ιπποκράτη). Στην περίπτωση του προγεννητικού ελέγχου για γενετικές νόσους σε
τι συνίσταται η ωφέλεια; Προσωπικά, βλέπω μόνο βλάβη αφού, μη προσφέροντας τη
θεραπεία της γενετικής νόσου παρά μόνο τη διάγνωσή της, ανοίγει τον δρόμο της
έκτρωσης στις μέλλουσες εκείνες μητέρες οι οποίες μαθαίνουν ότι το παιδί που
περιμένουν θα έχει κάποια αναπηρία, όταν μάλιστα δεν αναγνωρίζουν ή δεν ξέρουν
πως το κυοφορούμενό τους είναι ένας άνθρωπος σε ζωή. Έτσι ένας τέτοιος
προγεννητικός έλεγχος συντείνει, τις περισσότερες φορές, από τη μια πλευρά
στην αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής (του εμβρύου) και από την άλλη στη
δημιουργία εγκληματιών (της μητέρας αυτού του εμβρύου και όλων εκείνων που
συμβάλλουν με οποιονδήποτε τρόπο στην εκτέλεση της έκτρωσης)».