Η χώρα μας θα μπορούσε να εξασφαλίσει τεράστια πλεονάσματα νερού αν στις
καλλιεργούμενες εκτάσεις που απορροφούν περίπου το 80% των υδάτινων πόρων
υπήρχαν φυτά ανθεκτικά στην ξηρασία. Έλληνες επιστήμονες που έχουν ως σημείο
αναφοράς τόσο την εγχώρια εργαστηριακή τους εμπειρία όσο και τη μεθοδολογία
που τα τελευταία χρόνια ακολουθείται στην αγροτική παραγωγή άλλων χωρών (ΗΠΑ,
Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Κίνα), υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να
δημιουργήσει καινούργιες ποικιλίες από τεύτλα, βαμβάκι, καλαμπόκι, ντομάτες
και άλλα κηπευτικά τα οποία θα είχαν αντοχή στην ξηρασία με αποτέλεσμα να μη
χρειάζεται η κατανάλωση τόσο μεγάλων ποσοτήτων νερού.
Οι συγκεκριμένες ποικιλίες καταλαμβάνουν τεράστιες εκτάσεις. Η καλλιέργεια των
τεύτλων απλώνεται σε περίπου 500.000 στρέμματα γης τα οποία πρέπει να
ποτίζονται 4 με 5 φορές σε μια περίοδο δύο μηνών. Το βαμβάκι καλλιεργείται σε
έκταση 4,5 εκατομμυρίων στρεμμάτων τη φετινή χρονιά και θα πρέπει να ποτιστεί
τρεις φορές. Το καλαμπόκι καλλιεργείται σε 1,5 εκατομμύριο στρέμματα και οι
ντομάτες με τις πιπεριές σε έκταση περίπου 200.000 στρεμμάτων.
Αυτό που λένε οι ειδικοί είναι ότι η χώρα μας θα μπορούσε χρησιμοποιώντας δύο
τρόπους (έναν παραδοσιακό και έναν που στηρίζεται στη βιοτεχνολογία) να
αναπτύξει καινούργιες ποικιλίες από τα παραπάνω είδη που να έχουν ιδιαίτερη
αντοχή στην ξηρασία. Ο καθηγητής Γενετικής Μηχανικής στο ΑΠΘ κ. Αθανάσιος
Τσαυτάρης εξηγεί στα «ΝΕΑ» ότι οι νέες αυτές ποικιλίες μπορούν να προκύψουν
από τη διασταύρωση παλαιότερων και σημερινών. Παίρνοντας ως παράδειγμα το
καλαμπόκι, ο καθηγητής του Αριστοτελείου λέει ότι τα παλαιότερα χρόνια που τα
αρδευτικά συστήματα δεν υπήρχαν με τη μορφή που τα ξέρουμε τώρα, οι ποικιλίες
καλαμποκιού δεν ποτίζονταν με τέτοια συχνότητα με αποτέλεσμα να έχουν
αναπτύξει μηχανισμούς ικανούς να αντιστέκονται στην ξηρασία πολύ περισσότερο
από ό,τι τα σημερινά καλαμπόκια. Ακολουθώντας τον παραδοσιακό τρόπο
διασταύρωσης ποικιλιών, που είναι αρκετά πιο χρονοβόρος από τον αντίστοιχο της
βιοτεχνολογίας (5 με 10 χρόνια έναντι 5 με 10 μήνες), ο κ. Αθ. Τσαυτάρης λέει
ότι «παντρεύουμε μια παλιά ποικιλία καλαμποκιού, που έχει μεν μικρές αποδόσεις
αλλά διαθέτει το γονίδιο που την κάνει ανθεκτική στην ξηρασία, με μια
καινούργια ποικιλία η οποία δεν αντέχει στην ξηρασία αλλά προσφέρει υψηλότερες
αποδόσεις. Το αποτέλεσμα είναι μια καινούργια ποικιλία καλαμποκιού, ανθεκτική
στην ξηρασία και με ικανοποιητικές αποδόσεις».
«Πρόγραμμα-πιλότος»
Εδώ και λίγους μήνες εφαρμόζεται πιλοτικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα που στόχο έχει
την αξιοποίηση ακατάλληλων νερών και εγκαταλελειμμένων γεωτρήσεων. Συνεργεία
του Ελληνικού Ινστιτούτου Περιβάλλοντος και εξοικονόμησης νερού αφαιρούν από
τέτοιου είδους νερά (π.χ. υφάλμυρα) άλατα και βαρέα μέταλλα, διαπιστώνουν αν
το νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στέλνουν τα δείγματα στο Γενικό Χημείο
του Κράτους. Έως τώρα έλεγχοι σε ακατάλληλο νερό και νερό σφραγισμένων
γεωτρήσεων έχει γίνει στη Νάουσα της Πάρου, στην Κέρκυρα, την Καβάλα, την
Κομοτηνή και συνεχίζεται και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.
