Με γεμάτη φαρέτρα

Οι «γραμμές άμυνας» που έχει ο καταναλωτής για να αντιμετωπίσει την
τραπεζική αυθαιρεσία, όπου αυτή εντοπίζεται, είναι σήμερα περισσότερες από
κάθε άλλη φορά.

Τόσο δικαστικά όσο και εξωδικαστικά πλέον μπορεί ανά πάσα στιγμή να κινηθεί
κατά της τράπεζάς του και να διεκδικήσει το δίκιο του, σταθμίζοντας κάθε φορά
τι τον συμφέρει περισσότερο. Όπως προκύπτει από το «πανόραμα» των μέσων άμυνας
που περιγράφεται εν συνεχεία, δεν έχει παρά να σταθμίσει τις καταστάσεις
(χρόνος, χρήμα) και να επιλέξει αυτό που κατά την άποψή του τον συμφέρει
περισσότερο.

Μετά, δεν έχει παρά να περιμένει την απόφαση.

Α. ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΜΥΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΚΑΡΤΕΣ –
ΔΑΝΕΙΑ – ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ

1) Τραπεζικός Μεσολαβητής

Τρία είναι τα βήματα που πρέπει να κάνει κανείς για να φτάσει στην «πόρτα» του
Τραπεζικού Μεσολαβητή και συγκεκριμένα:

α) να διατυπώσει εγγράφως το παράπονό του στο κατάστημα με το οποίο
συναλλάσσεται,

β) αν δεν διευθετηθεί το πρόβλημα να καταθέσει το παράπονό του στην
υπηρεσία πελατών που έχει κάθε τράπεζα και να περιμένει απάντηση σε 10 ημέρες,

γ) να καταφύγει στον Τραπεζικό Μεσολαβητή, αν και πάλι δεν δοθεί λύση. Οι
αρμόδιες υπηρεσίες του αναλαμβάνουν κατ’ αρχήν να λύσουν το πρόβλημα με φιλική
διευθέτηση, μεταξύ του πελάτη και της τράπεζας. Αν κάτι τέτοιο δεν γίνει, τότε
προχωράει στην έκδοση απόφασης, η οποία έχει περισσότερο το χαρακτήρα
σύστασης, η οποία όμως λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, όπως έχει αποδειχθεί στην
πράξη.

2) Άλλοι αρμόδιοι φορείς (υπ. Ανάπτυξης, καταναλωτικές οργανώσεις)

Ο πελάτης, για τα ίδια προβλήματα, μπορεί να αποταθεί σε διάφορους φορείς, οι
οποίοι είναι αποδέκτες τέτοιων παραπόνων. Χαρακτηριστικά αναφέρεται η αρμόδια
υπηρεσία που έχει συσταθεί στο υπουργείο Ανάπτυξης, αλλά και οι Ενώσεις
Καταναλωτών που λειτουργούν (π.χ. ΙΝΚΑ, ΕΚΠΟΙΖΩ κ.λπ.). Η καταγγελία μπορεί να
είναι γραπτή.

3) Επιτροπές φιλικού διακανονισμού

Λειτουργούν τόσο σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο. Συγκροτήθηκαν
ύστερα από σύσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τη μεγαλύτερη δυνατή προστασία
των καταναλωτών από κάθε μορφής αυθαιρεσίες, και γι’ αυτό δεν δέχονται μόνο
παράπονα που άπτονται της τραπεζικής δραστηριοποίησης. Τέτοια επιτροπή
λειτουργεί:

α) στο υπουργείο Εμπορίου (με τον τετραψήφιο αριθμό 1720), όσο και

β) στις έδρες των νομαρχιών (κυρίως όμως των μεγάλων, όπως έχει
αποδειχθεί στην πράξη).

Β.ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΜΥΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΚΑΡΤΕΣ – ΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ – ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ

1) Ασφαλιστικά μέτρα

Ο καταναλωτής, σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να αποταθεί στο δικηγόρο του.
Τα ασφαλιστικά μέτρα κατατίθενται με αντικειμενικό σκοπό την προσωρινή
προστασία του καταναλωτή, ιδιαίτερα όταν η απαίτηση της τράπεζας είναι άμεση
και πιεστική, για να κερδηθεί χρόνος. Ακολουθεί η κανονική δικαστική οδός.

2) Δικαστήριο

Και εδώ τον πρώτο λόγο έχει ο δικηγόρος του καταναλωτή. Ορίζεται κανονική
δικάσιμος, η οποία ανάλογα με τις διαθέσεις των αντιδίκων, μπορεί να «περάσει»
από όλες τις προβλεπόμενες βαθμίδες. Συνήθως η τακτική αυτή ακολουθείται όταν
η οικονομική διαφορά είναι μεγάλη ή όταν στη θέση του αντιδίκου βρίσκεται
επιχείρηση.

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ – ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ

Πλεονεκτήματα

1) Οι διαφορές λύνονται συνήθως πολύ πιο γρήγορα.

2) Το κόστος για τον πελάτη είναι ελάχιστο.

3) Ο Τραπεζικός Μεσολαβητής έχει κατηγοριοποιήσει τα προβλήματα,
αποκτώντας έτσι μεγαλύτερη εξειδίκευση.

4) Εφαρμόζονται οι μέθοδοι που ακολουθούνται με επιτυχία σε περισσότερο
προηγμένες οικονομίες, όπου ο θεσμός λειτουργεί εδώ και πολλά χρόνια.

Μειονεκτήματα

1) Η απόφαση του Τραπεζικού Μεσολαβητή, καθώς και των άλλων φορέων, δεν
συνιστά εκτελεστό τίτλο, δηλαδή δεν είναι αναγκαστική για την τράπεζα. Κατά
συνέπεια, η εφαρμογή της προϋποθέτει τη συναίνεση και των δύο μερών.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ

Πλεονεκτήματα

1) Η δικαστική απόφαση είναι υποχρεωτική, ως προς την εκτέλεσή της.
Κατά συνέπεια, η τράπεζα υποχρεούται να την εφαρμόσει κατά τρόπο άμεσο και
κατηγορηματικό.

Μειονεκτήματα

1) Το κόστος είναι μεγαλύτερο, ιδιαίτερα αν πρόκειται για
μικροδιαφορές, καθώς πρέπει να πληρωθεί δικηγόρος, δικαστικά έξοδα κ.λπ.

2) Ο χρόνος που απαιτείται για την έκδοση της απόφασης είναι συνήθως
μεγάλος, ιδιαίτερα αν η απόφαση εφεσιβληθεί.