Για την Μικρασιατική καταστροφή

Για την εξόντωση του Ελληνισμού στη Μικρά Ασία γράφει ο κ. Μάξιμος
Χαρακόπουλος, κοινωνιολόγος, σχολιάζοντας άρθρο του κ. Αλέξη Ηρακλείδη στα
«ΝΕΑ»:

«Ο κ. Α. Ηρακλείδης διαγράφει με μια μονοκονδυλιά τον Ελληνισμό που χιλιάδες
χρόνια έζησε στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας και άφησε πίσω του μνημεία που
μαρτυρούν την ύπαρξή του. Το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, αμέσως μετά τη
μικρασιατική καταστροφή, με νωπή τη μνήμη από τα δραματικά γεγονότα κατέγραψε
με βάση τις προφορικές μαρτυρίες των προσφύγων όλους τους οικισμούς των
Ελλήνων της Ανατολής. Η καταγραφή αυτή αποδεικνύει ότι όχι μόνο στην περιοχή
της Άγκυρας, αλλά και ανατολικότερα αυτής υπήρχε έντονη ελληνική παρουσία. Η
δεύτερη καινοφανής θέση που διατυπώνει ο κ. Ηρακλείδης είναι ότι μετά τη
Μικρασιατική καταστροφή “έμειναν πίσω (στην Τουρκία) η πλειονότητα των Ελλήνων
της Μικράς Ασίας”. Είναι γεγονός ότι σε ορισμένες περιοχές του Πόντου κάποιοι
προτίμησαν να “τουρκέψουν”, προκειμένου να μπορέσουν να μείνουν στις εστίες
τους. Κανείς, όμως, δεν υποστηρίζει ότι αυτοί φτάνουν ή πολύ περισσότερο
ξεπερνούν το 1.200.000 των Ελλήνων που ήρθαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα. Με
δεδομένο ότι με τους επιεικέστερους υπολογισμούς οι Έλληνες της Μικρά Ασίας
ανέρχονταν σε τουλάχιστον 2,5 εκατομμύρια ψυχές. Είναι προφανές ότι τέτοιες
καινοφανείς απόψεις επιχειρούν να αποκρύψουν τη γενοκτονία των Ελλήνων από το
1914 μέχρι το 1922. Τελικά είτε γενοκτονία χαρακτηριστεί η εξόντωση του
Ελληνισμού της Μικράς Ασίας είτε καταστροφή δύο πράγματα δύσκολα επιδέχονται
αμφισβήτηση: Α) Η ελληνική κυβέρνηση ενδίδει στην αξίωση της Τουρκίας
αγνοώντας την ομόφωνη απόφαση της Βουλής και Β) Η ιστορία πολλές φορές
κακοποιείται στην προσπάθεια ορισμένων να την υποτάξουν στα ιδεολογήματά τους».