ΜΑΤΙΕΣ Πάλι εκτός…

Ευρώπη-τέλος και τούτη τη χρονιά για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δυο νίκες, τρεις
νίκες και μετά «πάπαλα». Όπως πάντα. Κι ας ξοδεύονται δεκάδες δισεκατομμυρίων
για προπονητές, ποδοσφαιριστές, γήπεδα κ.λπ. κάθε σεζόν!

Στη δεκαετία του ’60, θυμάμαι, λέγαμε πως το ποδόσφαιρό μας δεν πάει καλά
γιατί είναι ερασιτεχνικό, τα γήπεδα δεν έχουν χορτάρι, οι παίκτες μας πέρασαν
Κατοχή και πείνα, οι προπονητές είναι ντόπιοι «σκιτζήδες» και οι ξένοι
διαιτητές, γνωστοί… ανθέλληνες, μονίμως μας αδικούν!

Κύλησαν, έκτοτε, τέσσερις δεκαετίες. Αρκετά πράγματα βελτιώθηκαν. Οι
επαγγελματικές, όμως, τώρα πια, ομάδες μας, όπως και η Εθνική, εξακολουθούν να
κινούνται, μονίμως, μεταξύ καρπαζιάς και σφαλιάρας. Αντίθετα με άλλα αθλήματα
­ μπάσκετ, στίβος, άρση βαρών, πόλο, βόλεϊ ­ που σημείωσαν εντυπωσιακή πρόοδο.

Παρακολουθώ πολύ συχνά στην τηλεόραση αγγλικούς, γερμανικούς, ισπανικούς,
ιταλικούς κ.λπ. αγώνες ποδοσφαίρου. Και ενθουσιάζομαι! Οι παίκτες, σ’ αυτές
τις χώρες, εκτός από την τεχνική κατάρτιση που διαθέτουν, είναι εξαιρετικά
γυμνασμένοι, παίζουν με μυαλό, έχουν πάθος, προσφέρουν θέαμα και επί 90 λεπτά
βάζουν τα πόδια τους στη φωτιά! Και, φυσικά, δεν διαμαρτύρονται στον διαιτητή
για ψύλλου πήδημα ούτε πέφτουν κάτω στο πρώτο άγγιγμα αντιπάλου, για να
αποσπάσουν «πέτσινα» φάουλ και πέναλτι!

Οι παίκτες, στο εξωτερικό, «πουλάνε ακριβά το τομάρι τους». Για τα εκατομμύρια
που παίρνουν, «τα δίνουν όλα», ως το τελευταίο δευτερόλεπτο! Εδώ είναι τέτοιο
το κλίμα του χαβαλέ γενικώς, που ένας πολύ σπουδαίος ξένος ποδοσφαιριστής,
μεγάλης ομάδας, με διάφορα προσχήματα, έχει εισπράξει για τον πρώτο χρόνο του
συμβολαίου του ένα δισεκατομμύριο και έχει παίξει μόνο σε τρία ματς!

Οι Έλληνες ποδοσφαιριστές σ’ ένα ποσοστό 80% με τα πρώτα χρήματα που
εισπράττουν ­ τεράστια ποσά, βεβαίως ­ αγοράζουν πανάκριβα, υπερπολυτελή
αυτοκίνητα! Και σε «μαγκιά», τουπέ και «λεζάντα» δεν πιάνονται! Έγραψε προ
ημερών στην «ΟΜΑΔΑ» ο συνάδελφος Μανώλης Σαριδάκης: «Η Ελλάδα είναι μια χώρα
πολυεκατομμυριούχων ποδοσφαιριστών, πολλοί από τους οποίους στο γήπεδο, συχνά,
δεν μπορούν να πάρουν τα πόδια τους!». Άδικο έχει;

Το ποδόσφαιρο στη χώρα μας είναι «δευτεροκλασάτο». Αλλά γι’ αυτό δεν φταίνε
μόνον οι ποδοσφαιριστές. Φταίνε και οι παράγοντες και οι διαιτητές και το
παρασκήνιο και οι οπαδοί και η «ελληνική νοοτροπία». Θα τα ξαναπούμε μια άλλη
φορά…