Η παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Σε επιστολή που μας έστειλε ο κ. Δημήτρης Χατζηνικολάου, επίκουρος
καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, σημειώνεται μεταξύ άλλων:

«Στα “ΝΕΑ” της 3-4 Φεβρουαρίου 2001, ο αν. καθ. κ. Μ. Μπέγζος γράφει ότι η
Εκκλησία είναι διηρημένη από το 1054 μ.Χ. και ότι ο δρόμος προς την επιστροφή
στην ενότητα της πρώτης χιλιετίας σηματοδοτείται από γεγονότα όπως η ίδρυση
του “Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών” (Π.Σ.Ε.), η σύγκληση της Β’ Βατικανικής
Συνόδου και η “διεκκλησιαστική πρωτοπορία της Ορθοδοξίας με πρωτοβουλία του
Οικ. Πατριαρχείου”. Οι θέσεις αυτές ελέγχονται ως αντορθόδοξες.

Πρώτον, διαπρεπείς θεολόγοι, όπως ο Μητρ. Φιλάρετος της Ρωσικής Εκκλησίας της
Διασποράς και ο Αρχιμ. της Σερβικής Εκκλησίας και καθηγητής της Δογματικής
Ιουστίνος Πόποβιτς, έχουν τονίσει ότι η Εκκλησία ουδέποτε διαιρέθηκε· μόνο
αποσχίσεις από Αυτήν έχουν συμβεί κατά καιρούς. Δηλαδή, η Εκκλησία ήταν
ανέκαθεν μία και μοναδική, εφόσον είναι το σώμα του Χριστού, ο Οποίος δεν
διαιρείται. Το πρόβλημα είναι ποιος ανήκει σ’ Αυτήν και ποιος δεν ανήκει.
Συνεπώς, κατ’ επίφαση μόνο ονομάζεται το Βατικανό Εκκλησία· ουσιαστικά, δεν
είναι.

Δεύτερον, όταν, σαν παράδειγμα προς μίμηση, προτείνεται ο δρόμος που χάραξαν
το Π.Σ.Ε., η Β’ Βατικ. Σύνοδος και το Οικ. Πατριαρχείο μετά το 1920, τότε
συμβαίνει ένα από τα εξής ενδεχόμενα: (α) ο προτείνων δεν είναι
Ορθόδοξος· (β) δεν γνωρίζει τι εστί Π.Σ.Ε., Β’ Βατικ. Σύνοδος και Οικ.
Πατριαρχείο μετά το 1920· (γ) και τα δύο.

Για τη Β’ Βατικ. Σύνοδο (1962-1965), είναι αρκετό να λεχθεί ότι όχι μόνο δεν
κατήργησε τα δύο βασικά αιρετικά δόγματα της παποσύνης, δηλαδή το πρωτείο και
το αλάθητο, αλλά τα επεκύρωσε, τα ετόνισε και τα εδραίωσε! Επιπλέον, ενίσχυσε
και την Ουνία. Συνεπώς, ποιο ήταν, κ. Μπέγζο, το ελπιδοφόρο και αισιόδοξο
μήνυμα της Β’ Βατικ. Συνόδου για τη νέα χιλιετία;

Το Οικ. Πατριαρχείο, πάλι, με την αιρετική Εγκύκλιο που εξαπέλυσε το 1920 και
με την πληθώρα των μετέπειτα αντορθοδόξων ενεργειών του, οι οποίες είχαν σαν
έρεισμα αυτή την Εγκύκλιο, έχει έλθει σε πλήρη σύγκρουση με τη δογματική
διδασκαλία και παράδοση της Εκκλησίας».