Δύο ημέρες χρειάζονται για τα 25 μίλια Σερίφου – Σύρου!

Η Σέριφος απέχει από τη Σύρο γύρω στα 25 ναυτικά μίλια. Κι όμως, σε μια
εποχή που οι αποστάσεις μεταξύ των νησιών τείνουν να “εκμηδενιστούν” με τα
υπερσύγχρονα πλοία που έχουν μπει στις γραμμές, για να πάει κάποιος από το ένα
νησί στο άλλο χρειάζεται δύο μέρες!

Δυστυχώς, όσο κι αν ακούγεται παράξενο, η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζει όλες τις
ακτοπλοϊκές συνδέσεις μεταξύ των νησιών στις Κυκλάδες, αλλά και τα
Δωδεκάνησα… Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα νησιά να είναι αποκομμένα από τα
διοικητικά τους κέντρα, δηλαδή τη Σύρο στις Κυκλάδες, και τη Ρόδο στα
Δωδεκάνησα.

Λείπουν και βδομάδα!

Έτσι, δεν είναι λίγες οι φορές, που ακόμη και για ένα απλό Αυτόφωρο, στο οποίο
πρέπει κάποιος να παραστεί, να χρειαστεί να λείψει από το σπίτι του ακόμη και
μια εβδομάδα ή να αναβληθούν και νομαρχιακά συμβούλια επειδη οι νομαρχιακοί
συμβουλοι δεν μπορουσαν να μετακινηθουν για τη συνδρίαση στην πρωτευουσα του
νομού. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο δήμαρχος Πάρου κ. Κώστας Αργουζής
αναγκάστηκε να πάρει ταχύπλοο για να μη χασει τη συνεδρίαση…

Μετα τη βλάβη που υπεστη, τον περασμενο Ιανουάριο, το επιβατηγό “Εξπρες Ερμής”
­ τα δρομολογια τού οποίου επιδοτούνται από το υπουργείο Αιγαίου ­ τα νησια
των Κυκλάδων δεν είχαν καμία σύνδεση μεταξυ τους εως τις αρχες τού Μαρτίου.
Αλλα και τωρα, με την επαναδρομολογηση τού “Εξπρες Ερμής”, τα προβλήματα δεν
λείπουν…

Ετσι, όπως χαρακτηριστικα λέει, μιλώντας στα “ΝΕΑ”, ο δήμαρχος της Σερίφου κ.
Ελευθέριος Παλαιός, “για να παει καποιος από τη Σεριφο στη Σύρο πρέπει να
φύγει στη μία τα ξημερωματα για τον Πειραιά. Εκεί, θα φτασει έπειτα από ταξιδι
επτα ωρων στις οκτω το πρωι, όπου θα πρέπει να περιμένει εως τις πέντε το
απόγευμα καποιο από τα μεγαλα επιβατηγα (το “Εξπρες Ολύμπια” ή το “Μιλένα”)
για τη Συρο. Επειδη όμως θα φτασει στο νησι βραδυ, θα πρεπει να περιμενει εως
την επομενη μερα να ανοιξουν οι υπηρεσίες προκειμενου να διεκπεραιωσει τις
δουλειες του… Και βέβαια, η επιστροφή προμηνυεται το ιδιο επεισοδιακη!

Κυρίως τον χειμώνα

Οι άγονες γραμμές ειναι η σκοτεινη πλευρα τού Αιγαίου. Η απομονωση από τα
μεγαλα νησια ειναι κατι συνηθισμένο, ιδίως τους χειμερινούς μηνες. Οι γραμμες
αυτές επιδοτούνται από το υπουργείο Αιγαίου, ενω οι λεγόμενες κύριες γραμμές
είναι ευθυνη του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Οπως είναι αυτη τη στιγμη
σχεδιασμενες οι ακτοπλοϊκες γραμμές (σ.σ.: τα πράγματα αλλάζουν με την άρση
τού καμποταζ), είναι πολύ πιο εύκολο να φτάσει κανείς από το πιο απομακρυσμένο
νησί τού Αιγαίου στον Πειραια παρα στο απέναντι νησί…

Σε ό,τι αφορα τις αγονες γραμμες, όπως χαρακτηριστικα λέει ο υπουργός Αιγαίου
κ. Νίκος Σηφουνάκης, “το ενδιαφέρον των εφοπλιστων για δρομολογηση πλοίων σε
αυτες τις γραμμες είναι από ελάχιστο εως ανύπαρκτο”. Και συμπληρωνει: “Οποιος
εχει πλοίο, ας έρθει να το βαλει στη γραμμή”.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια στους διαγωνισμους λαμβανουν μερος
πάντα οι ίδιοι πλοιοκτήτες με πλοία χαμηλών τεχνολογικων προδιαγραφων. Στις 28
Μαΐου θα γίνει ο διαγωνισμός για τη μίσθωση πλοίων που θα εκτελούν δρομολόγια
από την 1η Μαΐου εώς τις 30 Απριλίου 2002 στις κύριες και ταχυδρομικές γραμμές.

Οπως εκτιμά ο υπουργός Αιγαίου, “το πρόβλημα στην αγονη γραμμή αναμενεται να
αυξηθει με την αρση του καμποταζ. Για την οριστικη λύση του προβλήματος, στις
προτασεις τού υπουργείου Αιγαίου (κατατεθηκαν στο Υπουργικο Συμβούλιο στις 12
Οκτωβριου) περιλαμβανονται μεταξυ αλλων ακομη και η ναυπηγηση συγχρονων
ταχυπλοων πλοιων”. Οπως λεει ο κ. Νικος Σηφουνακης, “για τις αναγκες τού
Αιγαίου απαιτουνται από εξι εως οκτω σκαφη”.

Ετσι, ξέροντας τι χρειάζονται οι αγονες γραμμες του Αιγαίου, το υπουργείο
είναι αυτη τη στιγμη σε αναζητηση των απαιτουμενων πόρων και του φορεα που θα
αναλάβει τη διαχειριση των πλοιων αυτων. Σύμφωνα με πληροφορίες, η λύση που
φαντάζει πιο ελκυστικη είναι να αναλάβει ενεργό ρόλο η Τοπικη Αυτοδιοικηση.

Μισθώνουν καΐκια

Νήσος Ανάφη. Οι άνθρωποι που έβλεπαν τα πλοία να περνούν…

Στο μεταξυ, ενδεικτικο της καταστασης που επικρατεί, είναι ότι πολλες φορες οι
κατοικοι των μικρών νησιων αναγκάζονται ακομη και να μισθώσουν οι ιδιοι καΐκια
προκειμενου να φτασουν στο κοντινοτερο ιατρείο. Οπως λεει ο κοινοταρχης της
Αναφης κ. Ιάκωβος Ρούσσος, δεν είναι λίγες οι φορες που μισθωνουν καΐκι
πληρωνοντας 100 χιλιαδες δραχμες για να πανε εως τη Σαντορίνη που απέχει μόλις
12 ναυτικά μίλια.

Στις αρχες Φεβρουαρίου, οι γονείς 35 παιδιων από την Πάρο που σπουδάζουν στη
Συρο έστειλαν επιστολη προς τα υπουργεία Εμπορικης Ναυτιλίας και Αιγαίου
διαμαρτυρομενοι για τη διακοπή των δρομολογίων καθε Κυριακη βραδυ από την Πάρο
για τη Σύρο. Οπως αναφερουν στην επιστολη τους, τα παιδια πρεπει να κανουν
τωρα μια διαδρομη 15 ωρων, δηλαδη πηγαινοντας από την Πάρο στον Πειραιά και
από εκει στη Σύρο, ξοδευοντας γι’ αυτο το ταξιδι 40.000 δραχμες τον μηνα!

Από την πλευρα του ο δημαρχος της Μήλου ο κ. Δημήτρης Ψαθάς, υποστηριζει ότι
πλεον “δεν υπαρχει ενδοκυκλαδικη συγκοινωνία” και υποστηριζει ότι πρεπει να
δημιουργηθει ενας φορεας που θα μελετησει το θεμα και θα δώσει λύση στο
προβλημα…

Και στα Δωδεκάνησα

Ίδια εικόνα επικρατεί και στα Δωδεκανησα. Τα πραγματα δυσκόλεψαν ακόμη
περισσότερο μετα την “εξοδο” από τη γραμμη του μικρού επιβατηγού “Νησος
Κάλυμνος”.

Για τα μικρα νησια, όπως ειναι η Κάρπαθος, η Κάσος, το Καστελλόριζο, η Χάλκη,
η Τήλος, η Νίσυρος, η Αστυπάλαια, οι Λειψοί και το Αγαθονήσι, η κατασταση τους
χειμερινούς μηνες ειναι τραγική αφού δεν ειναι λιγες οι φορές που παραμενουν
ακομη και εβδομαδες απομονωμενα από τη Ρόδο. Ωστόσο, τα μηνυματα που ερχονται
γι’ αυτην την περιοχη είναι αισιοδοξα με την εισοδο πριν από μια περίπου
εβδομαδα στη γραμμη των πλοίων “Χιόνη” και “Εξπρές Δωδεκάνησος”. Ηδη, το
υπουργείο Αιγαίου βρισκεται σε επαφη με τις αρμοδιες υπηρεσίες της Ευρωπαϊκης
Ενωσης, για την εξευρεση πορων για την ανανεωση τού ακτοπλοϊκου στολου που
εξυπηρετει την αγονη γραμμη. Συμφωνα με την ενημερωση που ειχε το υπουργείο
απο τη Μονιμη Ελληνικη Αντιπροσωπεία στην Ευρωπαϊκη Ενωση, οι ελληνικες αρχες
θα πρεπει να αποδειξουν ότι δεν υπαρχει επιχειρηματικο ενδιαφερον από τον
ιδιωτικο τομεα γι’ αυτη τη δραση. Σε αυτην την περιπτωση, το Δημοσιο μπορει να
παρεμβει με τους εξης τρόπους: Ο πρωτος, ειναι το κρατος να επιβαλει υποχρεωση
δημοσιου συμφεροντος. Ο δευτερος, ειναι το κρατος να προμηθευτει το ιδιο
σκαφη, και μεσω δημοσιου μειοδοτικου διαγωνισμού να προβει στη χρηματοδοτικη
τους μισθωση στους ενδιαφερομενους ιδιωτες (αυτο το συστημα εφαρμοζεται στην
Αγγλία).

Ο τριτος τροπος, ειναι να τα προμηθευτει και να τα διαχειριζεται το ιδιο το
κρατος (το συστημα αυτο ακολουθειται στη Φινλανδία οπου τρεις κρατικες
εταιρειες εχουν αναλαβει τις συνδεσεις στα νησια του φινλανδικου
αρχιπελαγους), ενω υποπεριπτωση αυτης της λυσης είναι το συστημα που
εφαρμοζεται στη Δανία ­ τα σκαφη που εξυπηρετουν τα νησια να ανηκουν στην
Τοπικη Αυτοδιοικηση.

Σε ό,τι αφορα τωρα τη χρηματοδοτηση, συμφωνα με την ενημερωση που εγινε από τη
Μονιμη Ελληνικη Αντιπροσωπεία, επειδη η κατανομη των πορων από τα Διαρθρωτικα
Ταμεία εχει ηδη ολοκληρωθει, η χρηματοδοτηση θα μπορουσε να εξεταστει από το
2004 (βεβαια οι διαδικασίες ξεκινουν από τον επομενο χρόνο και για τον λογο
αυτο το υπουργείο Αιγαίου προετοιμάζεται), ενω στο μεσοδιαστημα, η
χρηματοδοτηση θα μπορουσε να γινει από δανεια της Ευρωπαΐκης Τραπεζας
Επενδύσεων.