ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Ήλιοι και περιστέρια…

Είναι πάντως άξια θαυμασμού και επαίνων η προσπάθεια της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ
να επιλύσει τα μείζονα και ζωτικά προβλήματα του τόπου και του λαού. Ξεκινάει
από τα πιο δύσκολα, από τα πιο σοβαρά. Από τα προβλήματα εκείνα που όντως
απασχολούν τους πολίτες. Που με τη σκέψη τους πέφτουν το βράδυ για ύπνο και
που αυτή τούς έρχεται πρώτη στο μυαλό όταν ξυπνούν. Διότι ήταν όντως μέγας ο
προβληματισμός ανά τα καφενεία της χώρας. Θα μετεξελιχθεί το ΠΑΣΟΚ; Και αν
ναι, πώς θα μετεξελιχθεί; Με το ίδιο σύμβολο ή άλλο; Ποικίλους προβληματισμούς
δημιουργούσε επίσης το θέμα αν τα περιστέρια του ’74 είναι χορτασμένα ή απλώς
κουρασμένα (διότι τους έπεσε βαρύ το καλαμπόκι). Ευτυχώς όμως οι κεραίες του
Μεγάρου Μαξίμου, που είναι πάντοτε προσανατολισμένες να αφουγκράζονται τις
ευαισθησίες, τις σκέψεις, τις αναζητήσεις και τις φιλοσοφικού χαρακτήρα
συζητήσεις του λαού, λειτούργησαν αποτελεσματικά. Και έτσι δόθηκε το
εναρκτήριο λάκτισμα για τη μεγάλη προσπάθεια, να επιλυθούν επιτέλους τα μεγάλα
προβλήματα της χώρας…

Τα πιο εύκολα…

Ναι, ξέρω, ότι εκτός από αυτά, υπάρχουν και διάφορα άλλα, μικρότερης φύσεως,
προβλήματα, όπως λ.χ. το ασφαλιστικό, η ανεργία, η κατάσταση στην υγεία, το
μόνιμο πρόβλημα της παιδείας, οι μεταφορές, το επίπεδο διαβίωσης, ό,τι τέλος
πάντων συνθέτει τη ζοφερή καθημερινότητα. Να συμφωνήσουμε παρακαλώ όλοι ότι
αυτά είναι προβλήματα που η κυβέρνηση, όπως έχει αποδείξει επ’ αυτών, και επί
άλλων, μπορεί να τα επιλύσει με μια κίνηση. Δύσκολα είναι τα άλλα που
προαναφέραμε. Διότι πώς αλλάζεις τον πράσινο ήλιο, όταν δεν συμφωνεί ο Άκης; Ή
ο Λαλιώτης;

Η… ομπρέλα

Έχει, λοιπόν, ένα ζόρι το πράγμα. Πρέπει ως εκ τούτου αυτή η ιδέα της αλλαγής,
της μετεξέλιξης ­ όρος απαραίτητος για να επιλυθούν όλα τα προβλήματα της
χώρας ­ να καλλιεργηθεί. Για να γίνει κτήμα όλου του λαού, που ξύνει με απορία
την κεφαλή του παρακολουθώντας ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, τα οποία συντηρούν
το όλο θέμα. Ιδού ποια είναι η μέθοδος. Πετάει μια μπαρούφα ένας μεγαλόσχημος.
Την αρπάζουν στον αέρα τα μέσα και την αναπαράγουν. Ο Πρωθυπουργός
παρακολουθεί, κάνοντας ότι δεν παρακολουθεί. Όταν κορυφώνεται το θέμα, βάζει
τον εκπρόσωπο να αποδοκιμάσει την μπαρούφα και τον «εκφωνητή» της. Το κερασάκι
στην τούρτα είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ο οποίος ανοίγει μετ’ ολίγον την
«ομπρέλα» για να βρουν καταφύγιο από κάτω της, όλοι! Και οι μεν και οι δε. Και
εκείνοι που «εισηγούνται» και εκείνοι που αντιδρούν ­ για τον ήλιο, ντε. Η
ευτυχία τού να είσαι Έλληνας πολίτης!

Τηλε-διασυρμός

Έλληνας πολιτικός δεν ξέρω αν είναι και πολύ μεγάλη ευτυχία να είσαι. Όχι πως
έχω τίποτε με τους ανθρώπους, αλλά είναι μερικές φορές που πραγματικά η έννοια
είναι ταυτόσημη με τον όρο «διασυρμός». Διότι τι άλλο μπορεί να είναι μια
τηλεοπτική εκπομπή στην οποία καλεσμένοι είναι δύο πολιτικοί, ένας από την
κυβέρνηση και ένας από την αντιπολίτευση, που ξεκινούν τη συζήτηση με
χτυπήματα κάτω από τη μέση και την ολοκληρώνουν με εκατέρωθεν ύβρεις; Όσο
μπορεί να ακουστούν δηλαδή, διότι καθ’ όλη τη διάρκεια της εκπομπής χωρίς
αγωγή διαλόγου, μιλούν συνεχώς, αυξάνουν τους τόνους και με την προσθήκη τού
διευθύνοντος τη συζήτηση, που προσπαθεί επί ματαίω να επιβληθεί, το ηχητικό
αποτέλεσμα είναι μια απόλυτη κακοφωνία. (Συνέβη στην εκπομπή της Έλλης Στάη,
την Τετάρτη το βράδυ, με καλεσμένους τον Κώστα Λαλιώτη και την Ντόρα
Μπακογιάννη)…

Πολλά πυροτεχνήματα

Αίτημα ο διάλογος. Ο πραγματικός όμως διάλογος. Αυτός που έχει μεν γλώσσα,
αλλά έχει και αυτιά να ακούει. Πράγμα σπάνιο στην πολιτική πανίδα της χώρας.
Δείτε, για παράδειγμα, τι γίνεται στη Βουλή. Προχωρεί με γοργούς ρυθμούς η
συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Συζητώνται πράγματα σημαντικά που
θα καθορίσουν τη ζωή των πολιτών της χώρας για δεκαετίες. Κι όμως, ελάχιστα
φθάνουν στους άμεσα ενδιαφερόμενους, διότι τα επικαλύπτουν οι κραυγές και τα
λεκτικά «πυροτεχνήματα». Ακριβώς γιατί δεν μπορεί να αναπτυχθεί ένας ζωντανός
διάλογος. Αμ, το άλλο; Γίνεται αναθεώρηση, μια κορυφαία διαδικασία για το
Πολίτευμα, και ο Πρωθυπουργός της χώρας και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, του
μεγαλυτέρου κόμματος δηλαδή, απουσιάζει από τη Βουλή! Ο αρχηγός της
αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι εκεί, οι αρχηγοί των άλλων κομμάτων είναι
επίσης παρόντες, αλλά όχι ο Πρωθυπουργός. Μήπως, λέμε μήπως, υπάρχει ένα μικρό
πρόβλημα με το πώς η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη λειτουργία του Κοινοβουλίου;
Το επισημαίνουμε απλώς, διότι άνθρωποι στελεχώνουν και την κυβέρνηση. Αν έχει
να ασχοληθεί με τα μείζονα θέματα, όπως το ποιο θα είναι το νέο σύμβολο του
ΠΑΣΟΚ ή αν τα περιστέρια χόρτασαν καλαμπόκι ή στάρι, μην έχουμε απαιτήσεις να
τα προσέχει όλα!

Χάθηκε το μέτρο

Επ’ αυτού έχω να προσθέσω και το εξής. Είναι κοινό μυστικό ότι το κλίμα
ενώπιον του οποίου βρέθηκε ο κ. Σημίτης πριν από την έναρξη της συνεδρίασης
του Εκτελεστικού Γραφείου, την περασμένη Τρίτη, είναι έξω και πέρα από κάθε
περιγραφή. Οι χαρακτηρισμοί που διατυπώθηκαν για τους συνεργάτες του, όπως και
οι ειρωνείες και τα ευφυολογήματα δεν εχουν προηγούμενο και επειδή έγιναν και
παρουσία του, αυτό αποτελεί μια σημαντική ένδειξη ότι κάπου έχει χαθεί και το
μέτρο απέναντί του. Μια άλλη ενδειξη πως επίσης έχει χαθεί το μέτρο, είναι και
αυτή που αφορά τον Παναγιώτη Κρητικό. Ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής σφόδρα
δυσαρεστημένος με την αντιμετώπιση που του έχουν επιφυλάξει οι
«εκσυγχρονιστές», απέφυγε να μετάσχει στη συνάντηση που είχε ο Πρωθυπουργός με
τους βουλευτές την περασμένη Τρίτη, επικαλούμενος ασθένεια. Φαντάζεστε την
έκπληξη του Πρωθυπουργού και όσων είχαν ακούσει τον λόγο της απουσίας
Κρητικού, όταν το ίδιο βράδυ μετείχε στο πάνελ της εκπομπής του Πάνου
Παναγιωτόπουλου στο Extra. Ούτε τα προσχήματα δεν τηρούνται πλέον…

Οι ολίγοι

Τα προσχήματα πλέον δεν τηρούν και όσοι για δικούς τους, καθαρά ωφελιμιστικούς
λόγους, αντιδρούν στην εφαρμογή αποφάσεων της Πολιτείας. Έχουμε μια μακρά
παράδοση σ’ αυτό το σπορ. Από την εποχή που οι κάτοικοι της Πυλαίας
Θεσσαλονίκης ηρνούντο να τοποθετηθούν οι κεραίες των ραντάρ για το Αεροδρόμιο
Μακεδονία ­ και «χρειάσθηκε» να πέσει το Γιάκοβλεφ για να τοποθετηθούν ­ μέχρι
τις κολόνες υψηλής τάσης της ΔΕΗ στο Κρυονέρι ­ τοποθετήθηκαν ύστερα από τρία,
τέσσερα μπλακ άουτ στην Αττική ­ πάντα κάποιος, κάποιοι, κάπου, πετύχαιναν να
αναστείλουν τις αποφάσεις της Πολιτείας. Για διακόσια μέτρα στην περιφερειακή
του Υμηττού απαιτήθηκαν, για παράδειγμα, ατέρμονοι δικαστικοί αγώνες της
Πολιτείας με τους… θιγόμενους της περιοχής, οι οποίοι δεν ήθελαν να
μεσολαβεί δρόμος μεταξύ των σπιτιών τους και του δάσους του Υμηττού. Το
αποτέλεσμα ήταν να καθυστερήσει το έργο 22 μήνες και να είναι ανυπολόγιστη η
«εισφορά» των κατοίκων της Αθήνας σε χαμένες χρονοώρες, καύσιμα, ταλαιπωρία,
άγχος, εκνευρισμό. Για 200 μέτρα! Τώρα γίνεται το ίδιο με το κωπηλατοδρόμιο
στον Μαραθώνα. Να μας χαιρόμαστε…