Δρόμοι

Ένας βιολόγος…

… εξωγήινος θα καταλάβαινε αμέσως τι τρέχει με τους σκύλους: είναι
παράσιτα που μάθανε να εκμεταλλεύονται τον Homo sapiens. Χωρίς να είναι ούτε
βιολόγος ούτε εξωγήινος, έτσι λέει ο Στίβεν Μπουντιάνσκι στο βιβλίο του «Η
αλήθεια για τους σκύλους» (εκδ. Weidenfeld). Λέει, δηλαδή, πως οι σκύλοι είναι
παράσιτα στο σώμα της ανθρωπότητας, εκφυλισμένοι λύκοι που έχασαν το 25% της
εγκεφαλικής μάζας τους, όταν ανακάλυψαν πως είναι ευκολότερο να «κοπροσκυλούν»
κοντά στον πρωτόγονο άνθρωπο, παρά να κυνηγούν για να επιβιώσουν. Λέει,
βέβαια, και πόσο αξιαγάπητα παράσιτα είναι (μάλλον δεν θέλει να τον
«ξεσκίσουν» οι φιλόζωοι).

Οι σκύλοι…

… κατάφεραν να καθυποτάξουν τα ένστικτα του ανθρώπου και όχι το
αντίστροφο ­ να γιατί όσοι έχουν σκύλους είναι δούλοι. Δυστυχισμένοι και
μοναχικοί άνθρωποι βρίσκουν στους σκύλους ό,τι δεν βρίσκουν στους ανθρώπους.
Σύμφωνα με έρευνες DNA, οι σκύλοι ξέκοψαν από τους λύκους 100.000 χρόνια πριν
γίνουν «χρήσιμοι» για τους ανθρώπους ­ φύλακες κοπαδιών ή άλλης ιδιοκτησίας.
Μα ο Μπουντιάνσκι αμφισβητεί και αυτή τη χρησιμότητα. Γιατί, λέει, για κάθε
σκύλο που τρομάζει με επιτυχία έναν διαρρήκτη, υπάρχουν χιλιάδες άλλοι που
γαυγίζουν αδικαιολόγητα και που το ρίχνουν στον ύπνο καταμεσής ενός
εγκλήματος.

Η ιδέα…

… της αγάπης του ανθρώπου για τον σκύλο είναι πολύ καινούργια και
πολύ δυτική. Οι σκύλοι της Αφρικής επιβιώνουν μέσα στη γενική απέχθεια. Τους
θεωρούν πολύ βρώμικους για να τους αγγίξουν, ακόμη και για να τους δείρουν. Οι
λύκοι, που είναι καθαροί και ωραίοι, τείνουν να εκλείψουν, επειδή τους θεωρούν
επικίνδυνους και τους κυνηγούν ανελέητα. Οι σκύλοι επιβιώνουν και τα βολεύουν
μια χαρά, επειδή τους σιχαίνονται. Ο Μπουντιάνσκι έχει γράψει και ένα βιβλίο
για το «Πώς σκέπτονται τα ζώα» (στον υπότιτλο θα έπρεπε να είχε προσθέσει:
«Καθόλου»). Λέει, λοιπόν, σ’ αυτό πως τα ζώα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν
ζώα και πως η νοημοσύνη που χρειάζονται για να επιβιώσουν είναι πολύ
διαφορετική από τη νοημοσύνη των ανθρώπων (σκέψη μάλλον παρήγορη).

Η προσαρμογή…

… του σκύλου στην ανθρώπινη κοινωνία έγινε για πρώτη φορά όταν έχασε
τα αρπακτικά ένστικτά του για τα άλλα είδη και όταν αυτά μεταβλήθηκαν σε
επιθετικά ένστικτα. Η διαφορά είναι σημαντική: ένα αρπακτικό ζώο σε σκοτώνει
όσο μπορεί πιο «διακριτικά», ενώ ένα επιθετικό ζώο σε φοβερίζει όσο γίνεται
πιο επιδεικτικά. Οι σκύλοι, με τον θρίαμβό τους πάνω στους ανθρώπους, έδειξαν
πως η επιθετικότητα ανταμείβεται καλύτερα από την αρπακτικότητα σ’ αυτόν τον
κόσμο. Φυσικά, αυτό οι σκύλοι το καταλαβαίνουν από ένστικτο. Γι’ αυτό μπορούν
και στέλνουν ατιμωρητί στο νοσοκομείο περίπου ένα εκατομμύριο ανθρώπους κάθε
χρόνο, ενώ δεκάδες άλλους τους σκοτώνουν (12 στην Αμερική). Την ίδια ώρα, οι
άνθρωποι κυνηγούν τους λύκους, επειδή σκοτώνουν πρόβατα.