ΡΙΠΕΣ Η πτώση

ΩΣ ένα σημείο ήταν κατανοητό:

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ της εκρηκτικής ανόδου του δείκτη στο Χρηματιστήριο δεν
επρόκειτο να συνεχιστεί εσαεί…

ΚΑΙ επόμενο ­ και πάλι ως ένα σημείο ­ ήταν να ακολουθήσει η περίοδος
της λεγόμενης εξισορρόπησης…

ΓΙΑ την οποία, μάλιστα, υπήρξαν ­ με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ­ και
προειδοποιήσεις.

ΠΟΙΟΣ όμως προέβλεπε πως από την προ διετίας ευφορία, η «προσγείωση» θα
έπαιρνε τη μορφή της ελεύθερης πτώσης…

ΔΙΧΩΣ η κοινή γνώμη να αντιλαμβάνεται τι πράγματι συμβαίνει.

ΠΟΛΥ λιγότερο που τα από καιρό αναμενόμενα ­ η ένταξη στην ΟΝΕ και η
πτώση των επιτοκίων, λόγου χάριν ­ έχουν ήδη συντελεστεί…

ΚΑΙ λογικό ήταν ν’ αναμένεται απ’ αυτά μία εξορθολογισμένη ανάκαμψη.

ΑΝΤ’ αυτής, παρακολουθεί το πανελλήνιο τη ραγδαία απαξίωση του
Χρηματιστηρίου…

ΠΟΥ συνεπάγεται όχι πια την ανησυχία αλλά την απόγνωση των αναρίθμητων
μικροεπενδυτών…

ΕΝ μέσω φημών για παιχνίδια κερδοσκόπων που ουδείς διευκρινίζει…

ΚΑΙ άλλων για μέτρα τα οποία επίσης παραμένουν ασαφή.

ΚΑΙ βεβαίως στο Χρηματιστήριο ο τζόγος ­ και το ρίσκο ­ είναι μέσα στο
παιχνίδι, όπως τόσες φορές έχει ειπωθεί…

ΚΑΙ θα ήταν δύσκολο να πει κανείς πως η κυβέρνηση θα νομιμοποιείτο να
παρέμβει ­ και πώς.

ΤΟΥΤΟ, όμως, δεν την απαλλάσσει από την ευθύνη να αντιμετωπίσει την
κρίση…

ΣΤΟ τέλος – τέλος (και) αυτή θα κληθεί ­ μαζί με όλους ­ να πληρώσει το
κόστος.