Στροφή στα αφορολόγητα ρέπος

Πού οδηγεί η σταθερή μείωση των επιτοκίων καταθέσεων; Σε εναλλακτικές
μορφές επενδύσεων, που εξασφαλίζουν καλύτερες αποδόσεις. Με βάση τα έως τώρα
στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος, τα repos, δηλαδή τα συμβόλαια επαναγοράς
τίτλων, αποδεικνύονται ως το πιο ελκυστικό προϊόν για μεγάλη μερίδα ιδιωτών.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι από την αρχή του 2000 έως και το τέλος
Αυγούστου, το συνολικό υπόλοιπο των κεφαλαίων που ήταν τοποθετημένα σε repos
αυξήθηκε κατά 2,66 τρισεκατομμύρια δραχμές, σπάζοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ.

Αφορολόγητο

Το γεγονός δεν είναι τυχαίο. Μέσα στο συγκεκριμένο οκτάμηνο, οι εμπορικές
τράπεζες, ακολουθώντας την Κεντρική Τράπεζα, προχώρησαν σε απανωτές μειώσεις
των επιτοκίων καταθέσεών τους. Παράλληλα, το προϊόν απαλλάχθηκε από κάθε
είδους δεσμεύσεις ως προς την επέκτασή του, ενώ διατηρεί ένα σημαντικό
πλεονέκτημα: παραμένει αφορολόγητο. Έτσι, την ώρα που το επιτόκιο ταμιευτηρίου
«γλιστρούσε» στα επίπεδα του 4,5% με 5%, από το οποίο αν αφαιρεθούν διάφοροι
φόροι κι επιβαρύνσεις, μειώνεται ακόμη περισσότερο, η «καθαρή» απόδοση που
μπορούσε να εξασφαλίσει ένας ιδιώτης επενδυτής, που τοποθετείτο για έναν μήνα
σε repos, παρέμενε στην περιοχή του 7,00% με 7,50%. Η διαφορά παραείναι μεγάλη
για να περάσει απαρατήρητη από το ευρύ επενδυτικό κοινό. Ιδιαίτερα όταν ο
λόγος αφορά σε μεγάλα ποσά.

Άνω του ενός τρισ.

Κατά συνέπεια, δεν είναι τυχαίο που οι καταθέσεις των ιδιωτών σε δραχμές και
συνάλλαγμα μειώθηκαν το Αύγουστο κατά 557 δισεκατομμύρια δραχμές και οι
τοποθετήσεις των ιδιωτών σε repos τον ίδιο μήνα αυξήθηκαν κατά 1.017
δισεκατομμύρια δραχμές. Το γεγονός θεωρείται φυσιολογικό και από την Τράπεζα
της Ελλάδος, «καθώς» όπως σημειώνεται «οι αποδόσεις των repos παραμένουν
υψηλότερες από εκείνες των καταθέσεων και των εντόκων γραμματίων του Ελληνικού
Δημοσίου».

Τα όρια

Δεσμεύσεις ομολόγων με την προοπτική επαναγοράς κάνουν σήμερα όλες οι
εμπορικές τράπεζες, αναλόγως του χαρτοφυλακίου, σε τίτλους, που διαθέτουν. Όσο
μεγαλύτερο είναι, τόσο περισσότερα repos κάνουν. Το θέμα έχει και τις
πρακτικές προεκτάσεις του, καθώς, αν μια τράπεζα έχει πολύ μεγάλο
χαρτοφυλάκιο, μπορεί να προχωρήσει σε δεσμεύσεις για μικρά ποσά, ακόμη και για
ένα εκατομμύριο. Συνήθως όμως υπάρχει ένα κατώτατο όριο, το οποίο κυμαίνεται
στα όρια των 20 με 30 εκατομμυρίων δραχμών. Η χρονική διάρκεια των δεσμεύσεων
αυτών κινείται συνήθως μεταξύ του ενός και των τριών μηνών. Αναλόγως της
χρονικής διάρκειας, κυμαίνεται και η απόδοση που εξασφαλίζεται.

7% έως 7,5% απόδοση

Για παράδειγμα, συμβόλαιο επαναγοράς ομολόγων, για έναν μήνα, εξασφαλίζει μια
απόδοση της τάξης του 7,00% με 7,50% και για τρεις μήνες της τάξης του 6,30%
με 6,50%. Ο ιδιώτης επενδυτής μπορεί να επισκεφθεί οποιοδήποτε τραπεζικό
κατάστημα και να απευθυνθεί στην αρμόδια διεύθυνση, η οποία αφού πάρει από το
dealing room το επιτόκιο που μπορεί να του προσφέρει, προχωράει στη σύναψη της
σχετικής συμφωνίας. Ο πελάτης δεν έχει παρά να κάνει μια έρευνα αγοράς, να
συγκεντρώσει προσφορές από διάφορες τράπεζες και να επιλέξει την πλέον
συμφέρουσα.

Πρόκειται για μία «πολιτική» που ακολουθούν τα τελευταία χρόνια ολοένα και
περισσότεροι επενδυτές, ιδιαίτερα από τότε που τα επιτόκια καταθέσεων
σημείωσαν τη μεγάλη «βουτιά» κι από τα επίπεδα του 20% και του 22% βρέθηκαν
στο 8% και στο 9%. Απόδειξη; Από τα 56 δισεκατομμύρια δραχμές που
υπολογίζονταν οι δεσμεύσεις σε repos το 1995, βρέθηκαν πριν από ένα περίπου
μήνα στα επίπεδα – ρεκόρ των 5,78 τρισεκατομμυρίων.