Έκκληση μιας νέας

Για τη μη αναγραφή του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες γράφει η κ.
Λιλιάνα Ζία, από την Αθήνα:

«Ήδη πολλοί από τους νέους της γενιάς μου έχουμε αποδείξει επανειλημμένα ότι
αγαπούμε με πάθος την Ορθοδοξία μας και ότι είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε
οτιδήποτε χρειαστεί προκειμένου να μη θιγεί το πιο αιώνιο και πιο
κοινοποιήσιμο προσωπικό δεδομένο μας. Αυτή η απογοήτευση που αισθανόμαστε για
όσα συμβαίνουν είναι μια εξαιρετικά αρνητική προϋπόθεση τόσο για μας τους
ίδιους που τώρα πρωτανοίγουμε τα φτερά μας όσο και για τη χώρα μας.

Θα ‘θελα λοιπόν να παρακαλέσω να μη μας δοθούν τέτοιου είδους αφορμές που θα
μας κάνουν να αποξενωθούμε από τη δημόσια ζωή, καθώς δεν είμαστε διατεθειμένοι
να δεχτούμε κανένα συμβιβασμό σχετικά με το ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε, δηλαδή
την αγάπη μας για το Χριστό μας και την Εκκλησία Του, στην οποία όλοι μας
χωράμε.

Αυτό που ζητάω στα 18 μου χρόνια είναι μια συμπόρευση Κράτους και Εκκλησίας,
επίγειας δηλαδή κοσμικής εξουσίας και Αιώνιας Αγάπης. Γιατί εμείς οι νέοι, που
ξέρουμε ότι “όλα μένουν ίδια, αν δεν τα αγαπάς” απαιτούμε μια Πολιτεία που θα
μας αγαπάει και θα εξασφαλίζει την ελευθερία μας, προστατεύοντας το δικαίωμα
του αυτοπροσδιορισμού μας. Γιατί τίποτα δεν είναι σπουδαιότερο από το να είσαι
αυτό που θέλεις να είσαι».

Για το ίδιο θέμα, ο κ. Ιωάννης Μέγγος, από τη Γερμανία, παρατηρεί
απευθυνόμενος στον κ. Χριστόδουλο:

«Δεν θα μπω στον κόπο να αναπτύξω από εδώ τις απόψεις μου, γιατί δεν πρέπει να
αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες. Αυτό είναι αυτονόητο. Θέλω μόνο να
σας ρωτήσω εσάς αλλά και όλους τους ιεράρχες όλων των αξιωμάτων. Για όλους
εσάς που αναγράφεται στις ταυτότητές σας, ότι είστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι,
είστε πραγματικά; Είμαι βέβαιος πως δεν είστε, γιατί οι πράξεις σας και ο βίος
σας, γενικά, δεν συνάδουν με τον Χριστιανισμό. Για τον ίδιο λόγο και των
περισσοτέρων Χριστιανών. Γιατί λοιπόν να αναγράφεται το θρήσκευμα; Για να
κοροϊδεύουμε ποιον; Τον εαυτόν μας ή μήπως τον Δημιουργό αυτού του σύμπαντος;
Του πραγματικού Χριστιανού το λέει η ψυχή του και δεν χρειάζεται να του το
πουν ή να του το γράψουν κάποιοι άλλοι σε ένα χαρτί που έχει τα προσωπικά του
στοιχεία».

Τέλος, ο κ. Βασίλης Γιαννάκοβας, από την Αθήνα, σημειώνει:

«Με την ανάδειξη του κ. Χριστόδουλου στον αρχιεπισκοπικό θρόνο τίθεται πλέον
όχι θέμα θεσμών, όσο προσώπων. Και, δυστυχώς, οι δεσποτάδες κατάντησαν
εξουσιαστές και όχι διάκονοι».

Ο κ. Nick Regas από τη Νέα Υερσέη των ΗΠΑ γράφει, μεταξύ άλλων, σε ανοιχτή
επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο:

«Σας έγραψα επιστολή και δεν μου απαντήσατε. Όπως είπατε στην τηλεόραση, έχετε
επαφή με τον Θεό! Έγραψα στον κ. Κλίντον για εθνικά μας θέματα και έλαβα
απάντηση. Από τον κ. Κωστή Στεφανόπουλο, τον μόνο τον οποίον εκτιμώ από τη
δεξιά παράταξη, τρεις επιστολές σε απάντηση επιστολών μου και μία από τον κ.
Γεώργιο Παπανδρέου απάντηση επίσης για εθνικά μας θέματα…

Οι μόνοι οι οποίοι διαλέξατε επάγγελμα την θρησκείαν μετά την Σταύρωσι του
Χριστού με κατεστημένο. Τα πολυτελή άμφιά σας ­ οι περικεφαλαίες ­ η ράβδος
και τα χρυσαφικά σας δεν σας κάνουν να σας εκτιμήσουμε. Ο Χριστός μας Δίδαξε
να έχουμε Συνείδηση, Αξιοπρέπεια και Αγάπη στον πλησίον μας. Ο Χριστός δεν
διάλεξε καμήλες, ελέφαντες και χρυσαφικά στην είσοδόν του στα Ιεροσόλυμα, ο
Αβραάμ άκουσε τον Θεό να θυσιάσει το παιδί του».