ΡΙΠΕΣ Τραγωδία

ΚΑΝΕΙΣ ασφαλώς δεν ζητεί μία έκπτωση στο επίπεδο σπουδών του Λυκείου…

ΚΑΙ φυσικό είναι να απαιτείται οι μαθητές να αποφοιτούν με γνώσεις
ανταποκρινόμενες στις απαιτήσεις του ανταγωνισμού που θα αντιμετωπίσουν αύριο.

ΟΤΑΝ όμως το ποσοστό των μαθητών της Β’ Λυκείου που μένουν
μετεξεταστέοι ξεπερνά το 7%, που ο υπουργός Παιδείας είχε χαρακτηρίσει ως
αποδεκτό…

ΚΑΙ φθάνει, κατά τα στοιχεία της ΟΛΜΕ, στο 18,3%…

ΤΟΤΕ δημιουργείται μείζον πρόβλημα που οι ισχύουσες διατάξεις ­ κατά
τις οποίες θα μείνουν στην ίδια τάξη ­ βεβαίως δεν αντιμετωπίζουν.

ΑΛΛΑ αν τα στοιχεία αυτά δημιουργούν ερωτηματικά για τα αποτελέσματα
της τελευταίας εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης…

ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΟ ακόμα πρόβλημα γεννούν οι τεράστιες ανισότητες που τα ίδια
αυτά στοιχεία αναδεικνύουν…

ΑΝΑΜΕΣΑ σε «προνομιούχους», όπως συνήθως αποκαλούνται, και
«υποβαθμισμένες», κατά γενική ομολογία, περιοχές της χώρας.

ΚΑΙ αν θεωρηθεί ακραία η περίπτωση δύο περιοχών της πρωτεύουσας, όπως
είναι ο Διόνυσος και η Λούτσα…

ΟΠΟΥ στην πρώτη το ποσοστό αποτυχίας βρίσκεται στο 2%, ενώ στη δεύτερη
ξεπερνά το 45%…

ΤΙ να πει κανείς όταν στην περιοχή της πρωτεύουσας…

ΣΤΗ μεν «υποβαθμισμένη» Δυτική Αθήνα το ποσοστό αποτυχίας είναι 22,8%,
ενώ στα «προνομιούχα» βόρεια προάστια πέφτει σχεδόν στο μισό, δηλαδή στο
12,3%.

ΚΑΙ αν το ύψος αποτυχιών στη Β’ Λυκείου υπαγορεύει μία αναθεώρηση των
όρων προαγωγής των μαθητών…

ΟΙ ανισότητες μεταξύ περιοχών υποδηλώνουν μία απαράδεκτη ­ και τραγική
­ ανισότητα ευκαιριών…

ΠΟΥ δεν λύνεται με νομοθετικές ρυθμίσεις, αλλά απαιτεί την εγρήγορση
ολόκληρης της κοινωνίας.