«Θα πεινάσουμε τον χειμώνα»

Στα πρόσωπά τους μπορεί κανείς να διακρίνει την απόγνωση. Μέσα σε μερικές
ώρες έχασαν σχεδόν τα πάντα. Είναι Τετάρτη μεσημέρι και στο καφενείο του
Πύργου, του μικρού χωριού με τους 653 κατοίκους, στη Σάμο, μια παρέα από
ηλικιωμένους προσπαθεί να δώσει κουράγιο ο ένας στον άλλο…

Τα λόγια όμως, όσο παρήγορα κι αν είναι, δεν μπορούν να απαλύνουν τον πόνο και
η απειλή της πείνας για τον χειμώνα που έρχεται φαίνεται από τώρα στον
ορίζοντα… Το χωριό είχε τη μεγαλύτερη παραγωγή λαδιού σε όλο το νησί και
τώρα, όπως λένε οι κάτοικοι, είναι ζήτημα αν μπορεί να γεμίσει ένα μπουκάλι με
λάδι!

Στην πλατεία φτάνει ένα φορτηγό γεμάτο τρόφιμα και νερό από τον Ερυθρό Σταυρό.
Ορισμένοι από τους κατοίκους, αλλά και τους συγκεντρωμένους στο καφενείο,
πηγαίνουν κοντά για να πάρουν μερικά μπουκάλια με εμφιαλωμένο νερό. Η παροχή
του νερού στο χωριό έχει διακοπεί και οι βρύσες έχουν στερέψει…

Ένας από τους κατοίκους του χωριού (βρίσκεται στο κέντρο του νησιού και ήταν
από τα πρώτα που κάηκαν από την καταστρεπτική φωτιά), ο 67χρονος υλοτόμος
Σωκράτης Γαβάνογλου, δεν μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά του.

Σωκράτης Γαβάνογλου: Είχα στο βουνό 150 κυβικά ξυλεία, έτοιμη για το ναυπηγείο, και κάηκαν όλα… Τώρα δεν ξέρω πώς θα ζήσω

«Ελάτε να σας δείξω τα ξύλα που κάηκαν», λέει. «Είχα στο βουνό 150 κυβικά
ξυλεία, έτοιμη για το ναυπηγείο, και κάηκαν όλα… Τώρα δεν ξέρω πώς θα ζήσω.
Η φωτιά μού πήρε τη ζωή. Κατέστρεψε τα πάντα. Το χωριό έχει σβήσει».

Ο Καρβούνης, το πανέμορφο βουνό στο κέντρο του νησιού, με υψόμετρο 1.160, δεν
είναι πλέον το ίδιο… Αυτό το ξέρει πολύ καλά ο ηλικιωμένος υλοτόμος. «Δεν
μου μένει καμιά άλλη επιλογή παρά να πάρω την οικογένειά μου και να φύγω. Μόνο
καυσόξυλα έχουν απομείνει», συμπληρώνει.

Από το βουνό αυτό έπαιρναν στην αρχαιότητα την απαραίτητη ξυλεία για να
κατασκευάσουν τα πλοία Σάμαινες, που κυριαρχούσαν στο Αιγαίο. Ακόμη και στις
μέρες μας το σαμιακό πεύκο είναι ένα από τα καλύτερα ­ αν όχι το καλύτερο ξύλο
­ για τη ναυπήγηση καϊκιών.

Κοντοστέκεται για λίγο και βλέπει τις καμένες του ελιές. Πιάνει τα δέντρα σαν
να θέλει να πιστέψει ότι υπάρχει ακόμη… ζωή μέσα τους. Ότι η φωτιά έχει
κάψει εξωτερικά μόνο τον φλοιό του κορμού. Μάταια όμως… Έχει 30 στρέμματα με
ελιές και έχουν καεί σχεδόν όλες. «Από τις ελιές που έχουν απομείνει είναι
ζήτημα αν συμπληρώνεις ένα μπουκάλι με λάδι», ξεσπά.

«Η φωτιά ξέσπασε το βράδυ της Πέμπτης στα Καζάνια, έξω από τους Μυτιληνιούς.
Μπορούσαν να την είχαν σταματήσει. Όμως την υποτίμησαν και να τώρα τα
αποτελέσματα. Τον χειμώνα είναι σίγουρο ότι όσοι μείνουν εδώ θα πεινάσουν. Με
τι να ασχοληθούν, αφού το χωριό ζει από τη γεωργία και όχι από τον τουρισμό;»,
λέει.

«Πρέπει να ξαναρχίσω τη ζωή μου από την αρχή»

Δημήτρης Χρύσης: Τώρα χάθηκαν όλα…

Ο ήλιος καίει αφόρητα. Κρατώντας μια σακούλα γεμάτη φάρμακα, ο ηλικιωμένος
άντρας με τα μαύρα μυωπικά γυαλιά περνάει την πλατεία του χωριού. Μοιάζει
με… φάντασμα. Έχοντας χάσει ­ έπειτα από ατύχημα ­ σημαντικό ποσοστό της
όρασής του, ήρθε πριν από δέκα χρόνια στον Πύργο με τη σύζυγό του και άρχισε
να ασχολείται με τα 40 κτήματα με ελιές που έχει. Με πολύ κόπο, αφού δεν
μπορεί να δει καλά, και αιματηρές οικονομίες ­ η αναπηρική σύνταξη είναι
135.000 δραχμές ­ κατάφερε να χτίσει ένα σπιτάκι από πέτρα και ξύλο τεσσάρων
δωματίων.

Φαίνεται όμως πως η φωτιά δεν… συμμερίστηκε τους κόπους του. Το σπίτι
καταστράφηκε ολοσχερώς και ο Δημήτρης Χρύσης, συνταξιούχος του ΙΚΑ, πρέπει
τώρα να ξαναρχίσει τη ζωή του από την αρχή!

«Πώς να ζήσω τώρα;», αναρωτιέται. Και να ήταν μόνο το σπίτι; «Κάηκαν και οι
περισσότερες ελιές», συμπληρώνει. «Με το λάδι έβγαζα μερικά χρήματα και
συμπλήρωνα τη σύνταξη μου. Κι αν περίσσευε κάτι, βοηθούσα το παιδί μου, που
μένει στην Αθήνα. Τώρα χάθηκαν όλα. Τόσα χρόνια στην πρωτεύουσα, έμενα σε ένα
υπόγειο και ονειρευόμουν την ημέρα που θα ερχόμουν στο χωριό. Τώρα ο τόπος δεν
σε κρατά…».

Μπαίνει μέσα στο κατεστραμμένο σπίτι. Προσπαθεί να βρει κάποιο αντικείμενο που
δεν έχει καταστραφεί. Τίποτα. Ακόμη και τα πιάτα έχουν καεί. «Από νοικοκύρηδες
γίναμε μέσα σε μια στιγμή ζητιάνοι», μονολογεί.

Έχει χάσει τα πάντα, όμως προσπαθεί να πει και μια καλή κουβέντα για τους
πυροσβέστες. «Είναι άδικο να κατηγορούν τα παιδιά ότι δεν έκαναν καλά τη
δουλειά τους. Δεν φταίνε οι πυροσβέστες, αλλά ο κακός συντονισμός που υπήρξε.
Δεν την πήραν στα σοβαρά τη φωτιά».

Όπως λέει, τόσο ο ίδιος όσο και οι περισσότεροι κάτοικοι του νησιού νιώθουν
εγκαταλελειμμένοι από το κράτος. «Ξέρω, καίγεται όλη η Ελλάδα, αλλά θα έπρεπε
κάποιος να ενδιαφερθεί και για εμάς, να μας δώσει ένα μικρό δείγμα
ενδιαφέροντος για να νιώσουμε ότι μπορούμε να στηριχθούμε κάπου», συμπληρώνει.

Παίρνει το δρόμο της επιστροφής. Περνάει μέσα από τα αμπέλια του χωριού. Έχει
κατεβασμένο το κεφάλι και δεν μπορεί να κρύψει τη θλίψη του. Τα πράγματα γι’
αυτόν, αλλά και για πολλούς άλλους, πήραν άσχημη τροπή. Κανείς δεν περίμενε
ότι η φωτιά θα πάρει τέτοια έκταση και θα κάψει σπίτια, αμπέλια, ελιές και
δάσος.

Και εκεί που είπε να ξεκουραστεί και να χαρεί τον εγγονό του, τώρα πρέπει να
ξαναρχίσει από την αρχή. Και δεν έχει καθόλου κουράγιο…

Κορινθία: Στήνονται λυόμενα για να εγκατασταθούν οι πυροπαθείς

ΠΑΤΡΑ

Περισσότερα από 200.000 στρέμματα δασικών και γεωργικών εκτάσεων κάηκαν στο
Νομό Κορινθίας κατά τις τελευταίες πυρκαγιές. Σύμφωνα με τα στοιχεία που
ανακοίνωσε η Νομαρχία Κορινθίας, «η οικολογική καταστροφή που υπέστη η
Κορινθία είναι τεράστια».

Από χθες άρχισε η εγκατάσταση λυόμενων κατοικιών σε ορισμένα χωριά, όπου θα
στεγασθούν οικογένειες που καταστράφηκαν τα σπίτια τους.

Υπολογίζεται ότι καταστράφηκαν ολοσχερώς εκατό κατοικίες και δεκάδες ακόμη
υπέστησαν ζημιές σε 43 χωριά.

Αίτημα των κατοίκων είναι η άμεση αποκατάσταση των ζημιών και η επαρκής
οικονομική ενίσχυση.

Την ορεινή Κορινθία επισκέφθηκε χθες ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κώστας
Καραμανλής, ο οποίος κατηγόρησε την κυβέρνηση για σοβαρές παραλείψεις στην
αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Ο κ. Καραμανλής ζήτησε τη διάθεση πόρων για
πρόληψη, άμεση αναδάσωση και τη σύσταση ενιαίου φορέα δασοπροστασίας, καθώς
και την ολοκλήρωση του Κτηματολογίου.