Η διαμάχη για τις ταυτότητες

Το ζήτημα της αναγραφής ή μη του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες
εξακολουθεί να απασχολεί πολλούς αναγνώστες μας:

Ο κ. Κωνσταντίνος Παπανδρέου, από τις Φαρές Πατρών,
γράφει:

«Η θρησκευτική πίστη είναι εσωτερική ανάγκη του καθένα, άρα προσωπική του
υπόθεση και όχι να το δηλώνει δημόσια χάριν εντυπώσεων, οπότε έχουμε να
κάνουμε με έναν υποκριτή θορυβοποιό παρά με γνήσιο πιστό ο οποίος αθόρυβα
επιδιώκει πνευματική επικοινωνία με τον Κύριο.

Ο κ. Λουκάς Χαρέμης, επί τιμή διευθυντής της Κεντρικής
Υπηρεσίας του υπουργείου Οικονομικών, από την Αγία Παρασκευή,
παρατηρεί από την πλευρά του:

«Η Εκκλησία, συνεπώς, μη ασκούσα πολιτική εξουσία, δεν δύναται ούτε
νομιμοποιείται να επιβάλλει τις όποιες απόψεις της επί της κυβερνήσεως περί
του αναγκαίου της αναγραφής του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες, γιατί ο
ρόλος, η αποστολή και το έργο της δεν είναι πολιτικός, αλλά έντονα
θρησκευτικός και πνευματικός».

Ο κ. Πάνος Αργυρόπουλος, από την Αθήνα, σημειώνει με
τη σειρά του:

«Από τις δέκα εντολές φαίνεται αμφίβολο αν τηρώνται τουλάχιστον δύο. Το “ΟΥ
ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΗΣΕΙΣ” παραβαίνεται από:

(1) Τον ισχυρισμό ότι ο Χριστόδουλος “εκπροσωπεί το 97% του ελληνικού λαού”.

(2) Οι “λαοσυνάξεις” ήσαν “αυθόρμητες” και όχι σχολαστικά οργανωμένες.

(3) “Λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων” απουσίασε από την κυβερνητική δεξίωση για
την ένταξη στην ΟΝΕ κ.τ.λ.

Το “ΟΥ ΚΑΛΕΣΗΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΥ ΕΠΙ ΜΑΤΑΙΩ” το παρέβη με την
αυθαίρετο παροχή ευλογιών Θεού στους “λαοσυναχθέντες”».

Η τελειόφοιτος Λυκείου Φωτεινή Λύκου αναφέρεται σε μιαν άλλη διάσταση του
θέματος:

«Διαβάζοντας το άρθρο του κ. Παπαχρήστου στην εφημερίδα του Σαββάτου (σελ.10),
στο οποίο αναφέρθηκαν δηλώσεις των παρακάτω επισκόπων, κάποιοι χωρίς τόσο
“καθαρό” παρελθόν, ένα πράγμα κατάλαβα.

Όλη αυτή η φασαρία με τις ταυτότητες και με τα συλλαλητήρια έγινε για να
αυξηθεί η δύναμη του κ. Χριστόδουλου, να γίνει πατριάρχης ο κ. Καλλίνικος και
πρωθυπουργός της Ελλάδος ο κ. Αγαθόνικος».

Σε μιαν άλλη πλευρά αναφέρεται και ο κ. Δημ.
Χατζηβασίλης, από τον Βόλο:

«Η Ελλάς στην ΟΝΕ. Η πρώτη κρατικοσύναξη χωρίς ρασοφορεμένο! Μήπως άρχισε η
αναγέννηση και για τους ταλαίπωρους ορθόδοξους;».

Ο κ. Λεωνίδας Πλαστήρας, εκπαιδευτικός και μουσικός,
από τα Τρίκαλα, γράφει:

«Ειλικρινά, όμως, όχι μόνο με ξάφνιασε, αλλά κυριολεκτικά με αηδίασε η
εμπάθειά σας όσον αφορά την παρουσίαση της διαμάχης με τις ταυτότητες. Αλήθεια
τόσο ηλίθιους μας θεωρείτε εμάς που σας διαβάζουμε (όταν μάλιστα πιστεύω ότι
διαθέτετε κατά βάσιν ώριμο και σκεπτόμενο αναγνωστικό κοινό) ή η κομματική σας
ιδιότητα δεν σας επιτρέπει να δείτε ή να παρουσιάσετε κάπως και την άλλη άποψη
ή κάτι τέλος πάντων που ξεφεύγει από τα στενά όρια του κομματισμού.

Δεν θα επεκταθώ γιατί έτσι κι αλλιώς η επιστολή μου θα πάει στο καλάθι των
αχρήστων (και εξάλλου είναι βέβαιο ότι τον εμπαθή δεν τον μεταπείθεις)».

Στον Αρχιεπίσκοπο αναφέρεται ο κ. Γιώργος Πετράκης:

«Έβρισε μεγάλη μερίδα του λαού αποκαλώντας τους “Γραικύλους”. Δική του και η
προσφώνηση των Ευρωπαίων ως Ευρωλιγούρηδες. Οι δε Έλληνες που δεν είναι
ορθόδοξοι είναι κατ’ αυτόν πολίτες β’ κατηγορίας».

Ο κ. Πάνος Μανδρίδης σημειώνει:

«Γίνεται φανερό ότι δεν απαιτείται ένα κομμάτι χαρτί για να πιστοποιήση την
πνευματικότητα του χριστιανού.

Ο κ. Βασίλης Γιαννάκοβας, από την Αθήνα, εκφράζει την
αγωνία του για την περιθωριοποίηση του πολιτικού λόγου υπό τις συνθήκες της
οποίας βρίσκει έδαφος η «πολιτική» του Αρχιεπισκόπου.

Ο κ. Κωνσταντίνος Διβατσής, από την Κύπρο,
σημειώνει:

«Με την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος σε 10 εκατομμύρια Ελλήνων τότε
πέραν των 2/3 του ελληνικού λαού ΔΕΝ θα είναι Χριστιανός Ορθόδοξος. Ενώ με τη
ΜΗ αναγραφή του θρησκεύματος τότε ολόκληρος ο ελληνικός λαός είναι Χριστιανός Ορθόδοξος».