Η περίπτωση των ΠΥΡ-ΚΑΛ και ΕΒΟ

Οι υποχρεώσεις της χώρας μας από την ένταξή της στην ΟΝΕ έχουν χωρίς αμφιβολία
επιπτώσεις και στη λειτουργία των κρατικών αμυντικών βιομηχανιών. Βεβαίως
διατηρείται η εθνική πολιτική στον τομέα της άμυνας και της αμυντικής
βιομηχανίας. Όμως η προσπάθεια ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής
αμυντικής βιομηχανίας μέσω των εξαγορών, των συγχωνεύσεων και των διεθνών
συνεργασιών και παράλληλα η ανάγκη ελέγχου των δημόσιων ελλειμμάτων, σε
αποδεκτά διεθνώς επίπεδα, επιβάλλει προσαρμογές και στη λειτουργία των
κρατικών αμυντικών βιομηχανιών και αναθεώρηση αντιλήψεων.

Αυτά προφανώς ισχύουν και για την περίπτωση των ΠΥΡ-ΚΑΛ και ΕΒΟ. Τα τελευταία
χρόνια, κυρίως η ΠΥΡ-ΚΑΛ και λιγότερο η ΕΒΟ, έδωσαν ελπίδες για μια βιώσιμη
πορεία. Ορισμένοι υποστηρίζουμε ότι είναι εφικτή στο άμεσο μέλλον η λειτουργία
των δύο εταιρειών σε συνθήκες οικονομικής ισορροπίας. Η βελτίωση των
οικονομικών και παραγωγικών αποτελεσμάτων των εταιρειών οφείλεται αφενός μεν
στην πολιτική που υλοποιείται στις προμήθειες στρατιωτικού εξοπλισμού, με την
οποία επιχειρείται για πρώτη φορά με τρόπο συστηματικό η αξιοποίηση των
εγχώριων πόρων προς όφελος της βιομηχανίας και εν γένει της ελληνικής
οικονομίας και αφετέρου στην υλοποίηση των μέτρων εξυγιάνσεως που έχουν
προκύψει από τα επιχειρησιακά και στρατηγικά σχέδια που εκπόνησαν οι δύο
εταιρείες.

Όμως όσα έχουν γίνει μέχρι σήμερα δεν επαρκούν προκειμένου η ελπίδα να
εξελιχθεί σε σίγουρη πορεία εξυγιάνσεως και να κατοχυρωθεί η παρουσία των
εταιρειών στις νέες, υπό εξέλιξη, συνθήκες που διαμορφώνονται στον τομέα της
αμυντικής βιομηχανίας παγκοσμίως και στην Ευρώπη. Απαιτούνται νέες πρόσθετες
διαρθρωτικές παρεμβάσεις.

Οι δύο εταιρείες πρέπει να αναζητήσουν ενωτική πορεία ενώ παράλληλα οφείλουν
να αξιοποιήσουν όλες τις δυνατότητες για την αναδιοργάνωση και εκσυγχρονισμό
των εγκαταστάσεών τους.

Η ίδρυση εταιρείας συμμετοχών θα καταστήσει εφικτή την περαιτέρω βελτίωση των
αποτελεσμάτων των δύο εταιρειών μέσω των οικονομιών κλίμακας που θα προκύψουν
και των ωφελειών από τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής στους τομείς έρευνας,
makreting, επενδύσεων κ.ο.κ. Παράλληλα η ανασυγκρότηση των παραγωγικών
εγκαταστάσεων θα επιτρέψει την εξεύρεση σημαντικών πόρων για αναπτυξιακούς
σκοπούς από μερική εκποίηση της ακίνητης περιουσίας, κυρίως της ΠΥΡ-ΚΑΛ με την
μετεγκατάσταση των δραστηριοτήτων της. Ας σκεφτούμε τη νέα ενωμένη αμυντική
βιομηχανία όπλων και πυρομαχικών να διαθέτει παραγωγικές εγκαταστάσεις
γομώσεων στο Λαύριο, μεταλλικών κατασκευών πυρομαχικών στο Μαρτίνο Λοκρίδος
(ιδιόκτητες εγκαταστάσεις της ΠΥΡ-ΚΑΛ) και στο Αίγιο και μέρος μετοχικού
κεφαλαίου από μια αυτόνομη ανώνυμη εταιρεία εμπορικών προϊόντων (με πιθανή
εγκατάσταση στη Β. Ελλάδας) στην οποία μπορεί να συμμετάσχουν ιδιωτικά
κεφάλαια.

Πρόχειροι υπολογισμοί οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η υλοποίηση ενός τέτοιου
σχεδίου, με χρονικό ορίζοντα πενταετούς διάρκειας, θα επιτρέψει την
αναδιοργάνωση και εκσυγχρονισμό των γραμμών παραγωγής όπλων και πυρομαχικών
εις τρόπον ώστε να είναι ανταγωνιστικές διεθνώς με αυτοχρηματοδότηση του
κόστους μετεγκατάστασης, επενδύσεων και αποζημιώσεων μέσω της διαχείρισης της
ακινήτου περιουσίας των εταιρειών.

Μπορούμε να υλοποιήσουμε ένα τέτοιο σχέδιο εφόσον τελικά συμφωνήσουμε για την
αναγκαιότητά του. Τουλάχιστον ας ξεκινήσει ο διάλογος…

Ο Τάκης Μοσχολιός είναι εντεταλμένος σύμβουλος και γενικός διευθυντής
αμυντικού τομέα της ΠΥΡ-ΚΑΛ.