Η τιμή των καυσίμων

Η άνοδος της τιμής των καυσίμων απασχολεί τον κ. Νίκο Γ. Λαγωνίκα, από την
Αθήνα:

«Βάσει Οδηγιών της ΕΟΚ πρέπει να υπάρχουν Στρατηγικά Αποθέματα Καυσίμων από
την εποχή που οι τιμές κτήσεως ήταν 9,5 δολ. το βαρέλι και τα οποία
προορίζονται για κρίσιμες καταστάσεις. Άρα το κράτος έχει την ευχέρεια να
διαθέσει ένα μέρος των Στρατηγικών αυτών Αποθεμάτων με τιμές μειωμένες για να
αποσβεστούν οι τεράστιες αυξήσεις 300% που έγιναν στους τελευταίους 10 μήνες.
Η περίοδος αυτή είναι κρίσιμος για την οικονομία της χώρας. Εκτός αν οι
αρμόδιοι δεν τη θεωρούν κρίσιμη». Και ο αναγνώστης μας συμπληρώνει: «Κάθε τόσο
γράφονται και ακούγονται από τα ΜΜΕ περί τεραστίων κερδών των Ελληνικών
Πετρελαίων (ΕΛΠΕ) που υπερβαίνουν τη μισή εκατοντάδα δισεκατομμυρίων δρχ.
ετησίως.

Το κράτος και οι αρμόδιοι υπουργοί που κατέχουν το 70-80% των ΕΛΠΕ δεν θα
χάσουν πολλά αν μειώσουν, κατά 10 δισεκατομμύρια π.χ., τα κέρδη αυτά κάνοντας
αντίστοιχα μια γενναία μείωση της τιμής διυλιστηρίου, που θα μειώσει
αντίστοιχα την τελική τιμή στο βενζινάδικο. Σε τέτοιες περιπτώσεις καλούνται
οι ΔΕΚΟ να δείξουν τον κοινωνικό μεταξύ των άλλων χαρακτήρα και σκοπό τους».
Σε άλλο σημείο της επιστολής του ο κ. Λαγωνίκας παρατηρεί: «Η ενεργειακή
πολιτική του κράτους μέχρι σήμερα στηρίζεται κυρίως στα υγρά καύσιμα στο
πετρέλαιο και εν μέρει στον λιγνίτη για τη ΔΕΗ, στο μέλλον δε στο φυσικό
αέριο, πηγές που δυστυχώς δεν διαθέτει η χώρα.

Η στροφή προς άλλες μορφές ενέργειες και ιδίως στις ήπιες μορφές, ηλιακή και
αιολική, γίνεται με αργούς ρυθμούς, για μια χώρα ηλιόλουστη και ανεμοδαρμένη.
Και γεννάται το ερώτημα: θα μείνει η χώρα στους ρυθμούς αυτούς ή θα στραφεί
στις ήπιες μορφές πάση δυνάμει και σε άλλο μοντέλο;».