Οι περιπέτειες της συζύγου με τη γραφειοκρατία

Τις περιπέτειες της Φινλανδής συζύγου του με τη γραφειοκρατία περιγράφει ο
κ. Νικόλαος Καρέλλος, από την Αθήνα:

«Η σύζυγός μου, Φινλανδή υπήκοος, εδώ και χρόνια κυκλοφορούσε με συστατική
επιστολή και πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας από την πρεσβεία ­ παράλληλα με την
Άδεια Διαμονής, το διαβατήριο και τη ληξιαρχική πράξη γάμου ­ για να μπορεί να
αποδείξει πως είναι όντως η σύζυγός μου.

Για να πάρει άδεια διαμονής χρειάζεται εκκαθαριστικό Εφορίας, υπεύθυνη δήλωση
εις διπλούν από τον σύζυγο ότι ο γάμος είναι σε ισχύ και υπάρχει συμβίωση (=
προσωπικά στοιχεία) θεωρημένη από την Αστυνομία, βεβαίωση εργοδότη εις διπλούν
κ.λπ.

Για να πάρει ΑΦΜ, όμως, δεν αναγνωρίζεται η άδεια διαμονής(!), αλλά απαιτείται
από την Εφορία μετάφραση διαβατηρίου(!) επικυρωμένη από δικηγόρο.

Για να πάρει δίπλωμα οδήγησης χρειάζεται το ΑΦΜ, η άδεια διαμονής, υπεύθυνη
δήλωση ότι δεν έχει αποκτήσει άλλο δίπλωμα οδήγησης κ.λπ. Το αποκορύφωμα ήταν
όταν το υπουργείο Μεταφορών αρνήθηκε να της χορηγήσει δίπλωμα οδήγησης, διότι,
σύμφωνα με την τελευταία άδεια διαμονής, “είναι λιγότερο από 6 μήνες στην
Ελλάδα”, ενώ η κυρία έχει οικογένεια εδώ από το 1986. Για να αποδείξει δε πως
είναι εδώ από το 1986 ­ αφού δεν αναγράφεται στην άδεια ­ πρέπει να
προσκομίσει αντίγραφα παλαιότερων αδειών από τα αρχεία της Ασφάλειας
Αλλοδαπών.

Και τελειώνω με την περιπέτεια Φινλανδών που είχαν την ατυχή έμπνευση να
παντρευτούν στην Ελλάδα και η όλη διαδικασία της γραφειοκρατίας κράτησε
εβδομάδες, διότι τα συμπυκνωμένα στοιχεία που αναγράφονται στο μοναδικό
αντίστοιχο επίσημο έγγραφο δεν ήταν αρκετά, αλλά χρειάζονται ληξιαρχικές
πράξεις, πιστοποιητικά, ονοματεπώνυμα γονέων, το γένος της μητέρας κ.λπ.,
ακόμα και πληροφορίες οι οποίες δεν αναγράφονται σε κανένα επίσημο έγγραφο της
Φινλανδίας και τα οποία ζητούνται εδώ ως προϋπόθεση.

Διά ταύτα έχουμε μπει στη διαδικασία καταγγελίας της Ελλάδας στην Ε.Ε., καθώς
και στα υπουργεία Εξωτερικών και τις πρεσβείες των ευρωπαϊκών χωρών, διότι τα
προσωπικά δεδομένα των πολιτών και οι συναλλαγές των Ευρωπαίων πολιτών με το
Δημόσιο είναι απάνθρωπες και άδικες εις βάρος τους και σε καμία άλλη χώρα δεν
συναντώνται σε τέτοια έκταση.

Το ερώτημα όμως προς την κυβέρνηση, την εφημερίδα και την κοινή γνώμη είναι το
εξής: Αλλαγή ταυτότητας χωρίς αλλαγή νοοτροπίας στη Δημόσια Διοίκηση; Λιγότερα
στοιχεία μεν, αλλά εις βάρος του πολίτη, που θα πρέπει να αποδεικνύει ανά πάσα
στιγμή πως δεν είναι… Κινέζος».