ΕΓΡΑΨΑΝ

Ρέα Γαλανάκη

(η συγγραφέας, περί μεθορίου και λογοτεχνίας)

«Τι σημαίνει όμως μεθόριος; Από τη μια μεριά, ασφαλώς, σημαίνει την απαγόρευση
διόδου, συγκροτεί το ορατό αποτέλεσμα ιστορικών συγκρούσεων και συγκεκριμένων
περιόδων. Από την άλλη μεριά, κάθε μεθόριος αποτελεί πάντα μια πρόκληση.
Πρόκληση να γευθεί και πάλι κάποιος, εν προκειμένω ο λογοτέχνης, τον
απαγορευμένο καρπό, να αμφισβητήσει τη δαιμονολογία του καλού ή του κακού, να
διακρίνει τις παλιές συγγένειες που πάντα υπάρχουν ανάμεσα στα διαφορετικά
πράγματα ­ και ιδιαίτερα κάποιες πολιτισμικές συγγένειες, να γνωρίσει τα αίτια
που ορίζουν τη ζωή μας όπως είναι, να υποστηρίξει ­ αυτό κυρίως ­ την υπέρβαση
του αιτήματος. Για να το πω αλλιώς, αν γεφύρι χωρίς την ύπαρξη ενός ποταμού
δεν υπάρχει, αν ως ποτάμι θεωρήσουμε μια μεθόριο γραμμή, η λογοτεχνία αποτελεί
κατά κάποιον τρόπο το αόρατο, το στοιχειωμένο γεφύρι που από πάντα ένωνε τις
δύο όχθες. Το πέρασμά του είναι μακρύ και επικίνδυνο όχι τόσο επειδή συχνά
τιμωρεί τον συγγραφέα που επιχειρεί να το διαβεί όσο γιατί ο διαβάτης –
συγγραφέας οφείλει να αποφύγει γενικολογίες και απλουστεύσεις, με δυο λόγια
την πεπατημένη, και να στηριχθεί σε σύγχρονα επιχειρήματα. »

(«Το Βήμα», 22/4/2000, σελ. Α30).