ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Κυρίαρχος

Ο λόγος στους αναγνώστες:

Ο Κ. Λυκογιάννης, 50 Winthrop Ave. Elms Ford Ν.Υ. 10523, USA,
γράφει:

«Εδιάβασα στον “Εθνικό Κήρυκα” της Νέας Υόρκης, το κομμάτι σας, που
αναδημοσιεύθηκε από την εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”, “οι πιο ίσιοι από τους ίσους” και
χάρηκα γιατί, εσείς, οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης αρχίσατε να βλέπετε και
να καυτηριάζετε τα στραβά και τα ανάποδα της δικτατορικής δομής των πολιτικών
κομμάτων στη γενέτειρα. Και καταλήγετε με το ερώτημα: “Έχω άδικο; “. Ασφαλώς
όχι. Αλλά μένετε στα ρηχά και διακινδυνεύετε στα σκοτεινά βάθη της πολιτικής
μας ζωής. Και εξηγούμαι:

Πρώτα είχαμε τον Πατισάχ, μετά είχαμε τον βασιλιά και τώρα έχουμε τον αρχηγό
των κομμάτων. Και αν τύχει να είναι και πρωθυπουργός, τότε γίνεται άπιαστος.
Όπως αποδεικνύεται από την σιωπή πολλών που μπορεί να έχουν γνώμη στα πολιτικά
μας, ο ραγιαδισμός ακόμη ζει και βασιλεύει στην ένδοξη χώρα μας και βρίσκει
την πλήρη έκφρασή του στα καταστατικά των πολιτικών μας κομμάτων.

Η ανάδειξη των “σταρ” και των “γιων” είναι το λιγότερο κακό που μπορεί να
συμβεί στον τόπο μας, γιατί, όπως γράφεις, μπορεί να το αξίζουν. Άλλα είναι
που παρεμποδίζουν την ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας. Ορισμένοι θεσμοί
πρέπει να γίνουν μόνιμοι. Προτείνω: α) Να μην επιτρέπεται αρχηγός κόμματος και
πρωθυπουργός να είναι το ίδιο πρόσωπο. β) Να καθιερωθεί μόνιμο εκλογικό
σύστημα. Κατά τη γνώμη μου, το δημοκρατικότερο είναι το μονοεδρικό πλειοψηφικό
και τούτο γιατί οι εκλογές δεν γίνονται για στατιστικούς λόγους, αλλά για να
αναδειχθεί ισχυρή κυβέρνηση. γ) Οι υποψήφιοι βουλευτές να επιλέγονται από τα
τοπικά συνέδρια κάθε εκλογικής περιφέρειας και όχι από την ηγεσία του
κόμματος.

Αλλά έχω να προτείνω και δύο ακόμη πράγματα, που νομίζω ότι έχουν ιδιαίτερη
σημασία, ειδικά για την χώρα μας. Αυτά είναι: 1) Επιλογή υποψηφίου
πρωθυπουργού από το ανά τετραετίαν συγκαλούμενον Εθνικόν Συνέδριον. 2)
Καθιέρωση μονίμου ημερομηνίας εκλογών. Δηλαδή, κάθε χρόνο την ίδια ημέρα, π.χ.
πρώτη Κυριακή Οκτωβρίου, θα έχουμε εκλογές. Ένα χρόνο για βουλευτικές εκλογές,
τον δεύτερο χρόνο για νομαρχιακές εκλογές, τον τρίτο χρόνο δημοτικές εκλογές
και τον τέταρτο χρόνο για ευρωβουλευτές. Έτσι όλοι θα ξέρουν τους κανόνες του
παιχνιδιού και θα ενεργούν αναλόγως και θα αποσκοπούν όχι στην εύνοια του
αρχηγού, αλλά στην εύνοια του λαού που έτσι θα γίνει πάλι πραγματικά κυρίαρχος».