Ο οικογενειακός γιατρός

Για τον ρόλο του οικογενειακού γιατρού στο πλαίσιο του ΕΣΥ γράφει ο κ.
Σταύρος Οικονομίδης, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Οικογενειακών Γιατρών, από τη
Νίκαια:

«Ο οικογενειακός γιατρός υποδέχεται τον αδιάγνωστο, ακόμη, ασθενή, θέτει
διάγνωση, αν είναι δυνατόν βέβαια, χρησιμοποιώντας ό,τι παρακλινικά βοηθήματα
χρειασθεί. Ακολούθως αντιμετωπίζει τον ασθενή ο ίδιος ή τον παραπέμπει στις
επί μέρους ειδικότητες ή στο Νοσοκομείο. Έτσι στο Νοσοκομείο ή στον ειδικό
φθάνουν διαγνωσμένα ή, σε μεγάλο βαθμό, διερευνηθέντα περιστατικά και απομένει
είτε η εξειδικευμένη θεραπεία τους είτε, σπανιότερα, η περαιτέρω διερεύνησή
τους. Ανάλογη είναι και η συμβολή του στα επείγοντα περιστατικά».

Και ο αναγνώστης μας συμπληρώνει:

«Είχαμε φαινόμενα, ιδίως από την προηγούμενη διοίκηση του ΙΚΑ, που δυσχέραναν
το έργο του γιατρού. Είχαμε αυστηρές συστάσεις προς όλους για υπέρβαση δήθεν
ορίου συνταγογραφίας και αυτό διότι, ίσως σε ελάχιστες περιπτώσεις,
παρετηρήθησαν υπερβολές. Εδώ επισημαίνω την πάγια τάση του Δημοσίου να
αποδίδει συλλογική ευθύνη και να μην ελέγχει τις ακραίες μόνο περιπτώσεις.
Ίσως το θεωρεί ευκολότερο. Αυτό είχε το εξής αποτέλεσμα: οι γιατροί,
αμυνόμενοι, προκειμένου να μειώσουν τη συνταγογραφία τους, παρέπεμπαν τους
ασθενείς στις επί μέρους ειδικότητες. Π.χ. το συνάχι στον λαρυγγολόγο, τον
πονόκοιλο στον γαστρεντερολόγο, τον βήχα στον πμευνομολόγο κ.λπ. με αποτέλεσμα
στην πράξη να καταργείται ο κρίσιμος για το ΕΣΥ θεσμός του οικογενειακού
γιατρού. Τα χρειαζούμενα φάρμακα, βεβαίως, γράφονταν, το ΙΚΑ τα πλήρωνε, όμως
ο κόσμος ταλαιπωρούνταν και τα ιατρεία του ΙΚΑ είχαν ουρές. Σημειώνω ότι στο
ΙΚΑ ο οικογενειακός γιατρός δέχεται τους ασφαλισμένους στο ιατρείο του, ώστε
να αποκεντρώνεται η περίθαλψη. Τελευταία, σε κάποια υποκαταστήματα και με
ανεύθυνο τρόπο, έγινε ανακατανομή των ασθενών στους οικογενειακούς γιατρούς,
ώστε να διακοπεί η μακροχρόνια σχέση που είχε διαμορφωθεί μεταξύ ιατρού και
ασθενούς.

Σήμερα στη χώρα μας τον ρόλο του οικογενειακού γιατρού τον έχουν αναλάβει οι
παθολόγοι και σιγά σιγά οι γιατροί ειδικότητας Γενικής Ιατρικής.

Από τα παραπάνω φαίνεται ότι για την επέκταση σε όλο το ΕΣΥ του κρίσιμου και
υπεύθυνου αυτού θεσμού απαιτείται εκ μέρους της πολιτείας ιδιαίτερη προσοχή
και ευαισθησία».