ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ανισότητα

Ο λόγος στους αναγνώστες: Ο Κ. Παπανδρέου, Φαρές Πατρών, γράφει:
«Θεωρώ κατάφωρη ανισότητα, υπουργοί και βουλευτές, που έχουν πολλά χρόνια
θητεία σε ένα κόμμα, να κρίνονται με το ίδιο εκλογικό μέτρο με τους νέους
υποψήφιους, όταν μάλιστα παίρνουν μέρος στα διάφορα στημένα τοκ σόου για να
μιλήσουν, δήθεν, για το κόμμα τους, αλλά, στην ουσία, για να επηρεάσουν υπέρ
αυτών τη λαϊκή κρίση.

Όταν σε μία μονοεδρική εκλογική περιφέρεια συναγωνίζεται ένας υπουργός ή
βουλευτής με έναν για πρώτη φορά υποψήφιο του ίδιου ή άλλου κόμματος, πώς
είναι δυνατόν να χάσει την έδρα ο υπουργός ή ο βουλευτής και να την κερδίσει ο
μέχρι τότε λιγότερο γνωστός στους περισσότερους ψηφοφόρους αυτής της
περιφέρειας, νέος υποψήφιος, ακόμα κι αν είναι άξιος;

Γι’ αυτό και για την τήρηση της αρχής της ισότητος, φρονώ ότι το εκλογικό
μέτρο πρέπει να είναι υψηλότερο γι’ αυτούς που δεν θέτουν υποψηφιότητα για
πρώτη φορά και ιδιαίτερα για όσους έχουν διατελέσει για πολλά χρόνια υπουργοί
ή βουλευτές. Το ίδιο πρέπει να ισχύει και για τους γιατρούς που θέτουν
υποψηφιότητα για πρώτη φορά και εννοώ τους πολύ γνωστούς για την ευρύτατη
πελατεία τους. Όχι, όμως, και των δικηγόρων, η ιδιότητα των οποίων άλλωστε
είναι σύμφυτη με την πολιτική».

Ο Ανάργ. Παπουλίδης, Βεΐκου 9-11, Γαλάτσι, γράφει:

«Πριν από μερικές ημέρες ένας αναγνώστης σας από τις Σπέτσες, στην προσπάθειά
του να υποστηρίξει το ΠΑΣΟΚ, αναφέρθηκε σ’ ένα “θαμμένο” (γιατί επιτέλους;)
θέμα από τα ΜΜΕ, αλλά ζωτικό για σημαντική μερίδα συνταξιούχων των Ταμείων
(ΔΕΗ – ΟΤΕ – ΗΣΑΠ – ΟΣΕ – ΕΛΤΑ και ΤΡΑΠΕΖΩΝ):

Πρόκειται για τον “ασφαλιστικό” νόμο του ’90, “Για την κατάργηση της
αντιστοιχίας των συντάξεων με το 80% των μισθών, σύμφωνα με τις εκάστοτε
συλλογικές συμβάσεις”. Δημιουργούνται έτσι πολλές κατηγορίες συνταξιούχων αν
και έχουν τις αυτές προϋποθέσεις: βαθμό, χρόνια υπηρεσίας, αντικείμενο
εργασίας, εργασιακό χώρο κ.λπ. Με αυτόν τον τρόπο, οι παλαιότεροι συνταξιούχοι
είναι πολύ “ριγμένοι” έναντι των νεωτέρων.

Ο αντιασφαλιστικός (και σαφώς αντιδημοκρατικός – αντισυνταγματικός) Νόμος
1902/90, ψηφίστηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, θα είχε καταργηθεί από την
κυβέρνηση Ανδρέα, αλλά τον προστατεύει σαν τα μάτια του η κυβέρνηση Σημίτη, 7
χρόνια τώρα. Σ’ αυτό ειδικά το θέμα, η μεγάλη πλειοψηφία αυτών των
συνταξιούχων είναι ευαισθητοποιημένη και συμπαγής.

Τα 35 χρόνια εργασίας δεν είναι αστείο. Κάθε ημέρα ξυπνούν με την ελπίδα να
δουν να κινείται κάτι. Επτά χρόνια τώρα».