Τα ιδρύματα της Εκκλησίας

Στη διοίκηση των ιδρυμάτων της Εκκλησίας αναφέρεται ο κ. Γ. Τρανταλίδης,
δικηγόρος, από τον Πειραιά:

«Η επί 24 χρόνια υπνώσα ηγεσία της Εκκλησίας (θητεία Σεραφείμ) και η έλλειψη
κάθε υγιούς εποπτείας έδωσε τη δυνατότητα αυθαιρεσιών και παρεκκλίσεων. Σαν
παράδειγμα αναφέρουμε την τελευταία καταδίκη σε 20ετή κάθειρξη του 85χρονου
ιερέα Παπουτσάκη. Η ζημιά για την Εκκλησία είναι τεράστια και θα ήταν
πολλαπλασίως μεγαλύτερη εάν η δίκη δεν ήταν κεκλεισμένων των θυρών. Η Εκκλησία
πρέπει να ενεργεί προληπτικώς και όχι κατασταλτικώς, δηλαδή με την καθαίρεση
του καταδικασθέντος (Ν. 5383/1932). Έτσι η εποπτεία ευαγών ιδρυμάτων από
ιερείς εγκυμονεί κινδύνους, αφού ο ιερέας δεν μπορεί να έχει τον ρόλο του
διευθυντή παιδικής χαράς, ούτε επιτρέπεται να διοικεί αφού δεν έχει τις
ειδικές γνώσεις παιδοψυχολόγου. Ο ιερέας έχει σχέση μόνο με τη μυστηριακή ζωή,
είναι μυσταγωγός. Ποια, λοιπόν, είναι η λύση για τα ιδρύματα αυτά; Απλά, την
εποπτεία τους πρέπει να έχουν διοικητικοί υπάλληλοι και μάλιστα με
εξειδικευμένες γνώσεις, όπως είναι οι ψυχολόγοι και οι κοινωνικοί λειτουργοί.
Να λοιπόν μια ευκαιρία ­ για τη σημερινή ηγεσία της Εκκλησίας ­ προκειμένου να
αξιοποιηθεί κατά τον καλύτερο τρόπο η εκκλησιαστική περιουσία: ο διορισμός
1.000 πτυχιούχων ψυχολόγων (ανέργων) σε όμοια ιδρύματα. Μια τέτοια πρωτοβουλία
θα είναι για τα παιδιά προσφορά ζωής».