ΜΑΤΙΕΣ Στήλη φωτός

Αν τον αντικρύσει, κανείς, ένα Σάββατο, μια Κυριακή, να παίζει με τα εγγονάκια
του στην παιδική χαρά, στη Φιλοθέη, θα νιώσει ένα ξαφνικό κύμα χαράς να τον
αγγίζει και σίγουρα θα πει, «να, ένας ευτυχισμένος παππούς!». Και θα έχει
δίκιο. Γιατί ο Κωστής Στεφανόπουλος, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας,
είναι, όντως, ένας ευτυχισμένος παππούς.

Έχει τέσσερα εγγόνια. Τα δύο από τον ένα γιο του και τα άλλα δύο ­ δίδυμα,
κοριτσάκια ­ από την κόρη του. Και εύχεται και ελπίζει να αποκτήσει και ο
δεύτερος γιος του, τουλάχιστον, άλλα δύο παιδιά, ώστε να συμπληρωθεί η ομάδα:
μια μεικτή, αλλά πλήρης πεντάδα του μπάσκετ, μ’ έναν παίκτη παραπανίσιο ­
αναπληρωματικό!

Θυμάμαι ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, που μιλάει για ένα παλιό, κουρασμένο
σπίτι, με τους τοίχους σκεπασμένους από γεροντικά πορτρέτα. Αλλά, σ’ αυτό το
ταλαιπωρημένο σπίτι, κάτω από τα γεροντικά πορτρέτα, σε μια γωνιά, κάθε βράδυ,
ορθώνεται μια στήλη από φως. Γιατί, σ’ αυτό το σημείο, γδύθηκε, κάποτε, ένα
αγαπημένο κορίτσι…

Το Προεδρικό Μέγαρο δεν είναι ένα κουρασμένο σπίτι (αν και έχει υποστεί ζημιές
από τους σεισμούς και δεν του έχει γίνει ποτέ, στα τόσα χρόνια του βίου του,
καμιά επιδιόρθωση). Στους τοίχους του, δεν κρέμονται γεροντικά πορτρέτα. Όσο
να ‘ναι, όμως, στο γραφείο του Προέδρου, με τις εικόνες, τους πίνακες και τα
βιβλία, κυριαρχούν τα έγγραφα. Και μια επίσημη σιωπή. Ενώ, στην οδό Δάφνης,
στο Ψυχικό, υψώνονται όχι μια, αλλά πολλές στήλες φωτός…

Ο Πρόεδρος εργάζεται περισσότερο, ίσως, από τους κοινούς θνητούς. Το
Σαββατοκύριακο, όμως, κάθε Σαββατοκύριακο, αποκτά κι αυτός το προνόμιο, να
γίνεται κοινός θνητός. Να βγαίνει από το σπίτι του, χωρίς να τον ακολουθούν οι
υπασπιστές του (μοναχά δύο αστυνομικοί τον παρακολουθούν, για λόγους
προστασίας, διακριτικά). Και να παίζει με τα εγγόνια του και τ’ άλλα παιδιά
της γειτονιάς…

Μου έλεγε, παλιά, ο Νίκος Καρούζος: «Ο Στεφανόπουλος ήταν συμφοιτητής μου στο
Πανεπιστήμιο. Τον εκτιμούσα γιατί ήξερε πολύ καλά την ελληνική γλώσσα…». Μου
έλεγε, προ ημερών, στα εγκαίνια του Μετρό, ο Σταύρος Μπένος: «Ο Πρόεδρος έχει
τεράστια επικοινωνιακή δύναμη. Και σημαδεύει πάντα το καίριο…». Λέω κι εγώ:
ο Πρόεδρος και τη γλώσσα ξέρει και επικοινωνιακή δύναμη έχει και τη δουλειά
του κάνει σωστά. Πρωτίστως, όμως, είναι ανθρώπινος. Προσιτός. Ευγενής. Γι’
αυτό και οι 9 στους 10 Έλληνες είναι χαρούμενοι, που, αύριο το βράδυ, η Βουλή
των Ελλήνων θα τον εκλέξει και πάλι στο ύπατο αξίωμα.