Τρία «καμπανάκια» για τις τράπεζες: Έσοδα, δαπάνες, μέγεθος

Τρία “καμπανάκια” για το μέλλον των πιστωτικών ιδρυμάτων “χτυπάει” έρευνα για
την κερδοφορία και την αποτελεσματικότητα των ελληνικών τραπεζών, στην περίοδο
1993 – 1998, από τον επίκουρο καθηγητή κ. Αθανάσιο Νούλα και η οποία
δημοσιεύεται στο Δελτίο της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών.

Το πρώτο αφορά στην ανάγκη να αυξήσουν οι τράπεζες τα έσοδά τους από άλλες
πηγές, πέραν των γνωστών και καθιερωμένων (προμήθειες, τόκοι κ.λπ.).

Το δεύτερο εντοπίζεται στην ανάγκη μείωσης των δαπανών προσωπικού και
διοίκησης, σαν ποσοστό των εσόδων εκμετάλλευσης, ενώ το τρίτο αφορά στις
διαφορές που χωρίζουν σήμερα τις μεγάλες από τις μικρές τράπεζες, οι οποίες
διαφορές “θα προσδιορίσουν ποιες τράπεζες θα συνεχίσουν την πορεία τους στον
21ο αιώνα και ποιες θα τη χάσουν”, όπως τονίζεται χαρακτηριστικά στο σχετικό
κείμενο.

Ήδη, τα έσοδα από τόκους ακολουθούν πτωτική πορεία για όλη την περίοδο από το
1993 έως το 1998. Σύμφωνα με τη μελέτη, από 85,95% που ήταν το 1993, έπεσαν το
1998 στο 80,93%. Σε ό,τι αφορά τα έσοδα προμηθειών, που αποτελούν τη δεύτερη
μεγαλύτερη κατηγορία εσόδων, αυξήθηκαν από 8,76% το 1993 σε 11,55% το 1997,
για να διαμορφωθούν στο 10,40% το 1998. Σύμφωνα με τον κ. Νούλα, η γενική τάση
αύξησης των εσόδων από προμήθειες αποτελεί θετικό στοιχείο για τον τραπεζικό
τομέα, σε ένα περιβάλλον που συνεχώς θα προκαλεί μείωση των εσόδων από τόκους.
“Η αύξηση των εσόδων από προμήθειες”, τονίζεται στην έρευνα, “είναι
ενθαρρυντικό στοιχείο και θα πρέπει να προσεχθεί περισσότερο κάτω από τις
διαμορφούμενες συνθήκες της τραπεζικής αγοράς. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο
μέλλον οι τράπεζες θα δουν ένα σημαντικό μέρος των πελατών τους να στρέφεται
στην κεφαλαιαγορά για άντληση κεφαλαίων. Ο όγκος χορήγησης δανείων θα
συρρικνωθεί και μαζί τους τα έσοδα τόκων. Είναι σημαντικό συνεπώς οι τράπεζες
να αυξήσουν τα έσοδά τους από άλλες πηγές”.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει η προτροπή που εκφράζεται μέσω της
έρευνας προς τις τράπεζες, σε ό,τι αφορά στον τομέα της λειτουργικής τους
αποτελεσματικότητας. “Χρειάζεται περαιτέρω αφύπνιση”, τονίζεται και
προστίθεται: “Αν και η λειτουργική αποτελεσματικότητα έχει σημειώσει πρόοδο
την τελευταία διετία, παραμένει εν τούτοις μικρότερη από αυτή του 1993”.
Συστήνεται μάλιστα η μείωση των δαπανών προσωπικού και διοίκησης σαν ποσοστό
των εσόδων εκμετάλλευσης.

Τέλος, σε ό,τι αφορά στα έσοδα από χρηματοοικονομικές πράξεις που
πραγματοποιούν οι τράπεζες, κάθε άλλο παρά αμελητέες είναι. Ειδικότερα,
αποτελούν την τρίτη μεγαλύτερη κατηγορία εσόδων για τα πιστωτικά ιδρύματα, με
αυξητική τάση τα τελευταία χρόνια, καθώς από το 2,97% του συνόλου των εσόδων
που αντιπροσώπευαν το 1995 έφτασαν το 1998 στο 6,42%.