[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Και αν δεν επιθυμεί αυτή η ψυχή. Του Κωστή Στεφανόπουλου, για παράδειγμα, η
τύχη στάθηκε γενναιόδωρη μαζί του. Επιθυμούσε μια πανηγυρική επανεκλογή στο
αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και θα το επιτύχει σε λίγες εβδομάδες. Του
Κώστα Σημίτη, επίσης, η τύχη τού χαμογέλασε για τα καλά, από το μέσον του
χρόνου και μετά, έτσι ώστε να αντιμετωπίζει με περισσή αισιοδοξία τον
καινούργιο χρόνο. Είδε την κυβέρνησή του να ανεβαίνει σε απόδοση και μαζί να
ανεβαίνουν και τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ, ενώ παράλληλα είδε να κατεβαίνουν τα
ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας. Και ακόμη να του έρχονται όλα τόσο δεξιά, που να
επανέρχεται στις συζητήσεις των ανθρώπων εκείνο το παλιό ­ «ο Σημίτης έχει
αστέρι»…

Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα

Και ο Κώστας Καραμανλής είχε αστέρι ­ φάνηκε αυτό από τις δύο εκλογικές
αναμετρήσεις, δημοτικές και ευρωεκλογές ­ αλλά κάπου το έχασε. Κοιτούσε στον
ουρανό συνεχώς, νόμισε ότι αυτό αρκούσε, αλλά αποδείχθηκε όχι μόνο ότι δεν
ήταν αρκετό, αλλά ήταν και ολέθριο. Τώρα, ξανακοιτάει στον ουρανό. Μήπως και
το ανακαλύψει πάλι. «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα», γιατί όχι και ο Κώστας;
Εκλογές έρχονται, το χρειάζεται. Γιατί σε αυτές έχει εναποθέσει τις ελπίδες
του. Θέλει ­ ψέματα να πούμε τώρα; ­ να γίνει πρωθυπουργός, ένας ακόμη
Καραμανλής στην εξουσία. Μόνο που δεν έπραξε αρκετά για να το πετύχει. Και
τώρα ελπίζει να σβήσει το αστέρι του Σημίτη, μήπως φωτισθεί το δικό του…

Το μαχαίρι και το πεπόνι

Και οι μικροί, ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΔΗΚΚΙ, το ίδιο επιθυμούν. Να σβήσει το αστέρι του
Σημίτη για να μεγαλώσει η δική τους φέτα από την πίτα. Δεν είναι κακό, αυτό
είναι το παιχνίδι της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Χάνεις εσύ, κερδίζω εγώ,
και το αντίθετο. Εδώ που τα λέμε, τι επιθυμούν στον καινούργιο χρόνο
περισσότερο από κάθε τι άλλο οι «μικροί» της Βουλής; Να αυξήσουν τα ποσοστά
τους και να αποκτήσουν ρόλο παρεμβατικό στις εξελίξεις. Και πώς μπορεί να
γίνει αυτό; Μειώνοντας τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Όσο
και δύσκολα. Διότι είναι κανόνας εκείνος που έχει το μαχαίρι να τρώει και το
πεπόνι…

Πίτα για 700

Μόνο με την πίτα την πρωτοχρονιάτικη δεν συμβαίνει αυτό. Και απόψε μία πίτα θα
έχει… 700, παρακαλούμε, κομμάτια. Όσοι και οι προσκεκλημένοι του Προέδρου
της Δημοκρατίας σε αυτή την υπέροχη γιορτή, κάτω από την Ακρόπολη, στον
«Διόνυσο». Ο Πρόεδρος, για πρώτη φορά στα χρονικά των τελευταίων δεκαετιών,
δεν θα υποδεχθεί τον Νέο Χρόνο στη Λέσχη Αξιωματικών, αλλά στον «Διόνυσο», με
θέα την Ακρόπολη, για να απολαύσουν από κοντά αυτό το υπέροχο από κάθε άποψη
θέαμα, που έχει ετοιμαστεί για την υποδοχή του 2000. Προσέξτε, την υποδοχή του
2000, όχι της νέας χιλιετίας. Πολλοί κάνουν το λάθος να μιλούν για νέα
χιλιετία. Όμως η αρίθμηση δεν ξεκινάει από το μηδέν, αλλά από το ένα…

Ας βγουν στη σύνταξη

Όχι έναν αλλά οκτώ κωδικούς έπρεπε να σπάσει η Ασφάλεια προκειμένου να
ανακαλύψει τα μυστικά του κυρίου Αβραάμ Λεσπέρογλου ­ τρομοκράτη κατά την
Αστυνομία. Αλλά βέβαια και μετά την… αποκωδικοποίηση, η εκτίμηση είναι ότι
όλα τα στοιχεία θα προστεθούν στις έως τώρα γνώσεις μας για την τρομοκρατία.

Έτσι όπως εξελίσσεται δηλαδή η υπόθεση Λεσπέρογλου μάς έρχεται στο μυαλό η
εκτίμηση παλιού ανώτατου αξιωματικού της Αστυνομίας, ο οποίος έλεγε, «μην το
ψάχνετε, η τρομοκρατία θα εκλείψει όταν οι τρομοκράτες θεμελιώσουν
συνταξιοδοτικό δικαίωμα»! Αφού η Αστυνομία δεν μπόρεσε να τους ανακαλύψει και
να σταματήσει τη δράση τους, ας περιοριστούμε σ’ αυτό ­ στον χρόνο…

Πονοκέφαλος το «τάιμινγκ»

Ο χρόνος είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτήν τη στιγμή του Κώστα Σημίτη και
του επιτελείου του. Ο χρόνος των εκλογών. Ποιος είναι ο προσφορότερος να τις
διεξάγει. Πρόβλημα μεγάλο, αν σκεφθεί κανείς ότι το ποιος κερδίζει μια
εκλογική αναμέτρηση εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό και από τον χρόνο διεξαγωγής
της. Ο Κ. Σημίτης έχει αυτήν τη στιγμή, σε σχέση με τον χρόνο των εκλογών, δύο
προβλήματα: το ένα είναι ότι θέλει να αποκτήσει το πλεονέκτημα του
αιφνιδιασμού και το δεύτερο να κόψει με το μαχαίρι αν γίνεται την εκλογολογία,
επειδή πιστεύει ότι μπορεί να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα στη
δραστηριότητα της κυβέρνησης. Γι’ αυτό και ανέβαλε για αργότερα κάτι
κομματικές συσκέψεις που ήταν να ξεκινήσουν από την Τρίτη…

Χαρτοφυλάκια – πάντσερ

Εκείνο που, ως φαίνεται, δεν έπαιρνε καμιά αναβολή ήταν η ανάκαμψη του
Χρηματιστηρίου. Οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες προσδιόριζαν ως χρόνο
εκκίνησης αυτής της ανάκαμψης το μέσον του Ιανουαρίου. Αλλά, ως φαίνεται,
πανικοβλήθηκαν περισσότερο απ’ ό,τι οι ίδιοι οι επενδυτές που έτρεχαν και δεν
έφθαναν με την κατά 50% μείωση μέσα σε λίγες ημέρες των χρημάτων τους. Έτσι
άρχισαν να τρέχουν και να μη φθάνουν και οι ίδιοι, φοβούμενοι ότι μετατρέπεται
ραγδαία εις βάρος της κυβέρνησης το πολιτικό κλίμα. Και επειδή το ΠΑΣΟΚ είχε
αγωνισθεί πολύ για να το βελτιώσει, έβαλαν μπροστά τα «πάντσερ» να καθαρίσουν
την κατάσταση: τα κρατικά χαρτοφυλάκια. Επιτυχές το εγχείρημα, με σημαντική
συμβολή του κ. Πέτρου Λάμπρου, λένε κάποιοι, διοικητή της Αγροτικής Τράπεζας.
Το επόμενο;

Ο γρίφος της Σοφοκλέους

Ακριβώς το τι θα συμβεί την επόμενη ημέρα είναι το κακό με το Χρηματιστήριο.
Κάθε φορά ψάχνεσαι να βρεις τι ακριβώς έχει γίνει. Τι είναι αυτό που καθορίζει
την πορεία του, έτσι ώστε να καθορίσεις και συ τις δικές σου κινήσεις. Πότε να
βγεις και πότε να μπεις. Διότι εκεί που λες πουλάω και βγαίνω, βλέπεις τα
χαρτιά που πούλησες να έχουν πάρει την ανηφόρα και να ανεβαίνουν, να
ανεβαίνουν και να μη σταματούν. Και σε πιάνει η αυτοκριτική διάθεση που
πούλησες όταν δεν έπρεπε. Το ίδιο συμβαίνει και με τις αγορές. Αγοράζεις στο
ψηλότερο σημείο της μετοχής και σκέπτεσαι ότι αν περίμενες λίγο θα αγόραζες
φθηνότερα. Μόνο που κατά τεκμήριο είναι αδύνατον να προσδιορίσεις το πόσο
«λίγο» έπρεπε να περιμένεις. Γρίφος. Γι’ αυτό λένε ότι το Χρηματιστήριο δεν
είναι για τους αδαείς…

Δεν φταίνε οι μηχανές

Αδαείς ή γνώστες, όλοι λίγο πολύ έχουμε ένα μικρό φόβο για απόψε, που
θεωρητικά θα χτυπήσει ο ιός του 2000. Τι θα συμβεί; Θα επηρεάσει απλώς τη ζωή
μας ή θα έχουμε τίποτε μεγαλύτερα φαινόμενα; Όλων η σκέψη στρέφεται στα
πυρηνικά όπλα και εργοστάσια που μπορεί να επηρεασθούν από τον ιό. Πολλοί
υποστηρίζουν, και ίσως έχουν δίκιο, ότι όλη αυτή η ιστορία δεν είναι παρά πολύ
κακό για το τίποτε. Το κράτος δηλώνει έτοιμο, το ίδιο έτοιμα δηλώνουν και τα
περισσότερα κράτη της γης. Γιατί, λοιπόν, να συμβεί το παραμικρό; Άλλωστε μην
ξεχνάμε ότι οι περισσότερες καταστροφές από τους ανθρώπους έχουν συμβεί, όχι
από τις μηχανές. Σωστά;