ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο «Γέρος»

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες: Ο Θεοφ. Μεταλλίδης, Ε. Αμύνης 14, Θεσσαλονίκη,
γράφει: «Την 1η Νοεμβρίου συμπληρώθηκαν 31 χρόνια από τον θάνατο του Γεωργίου
Παπανδρέου. Θυμάμαι ότι η κακιά είδηση διαδόθηκε αστραπιαία σε όλη την Ελλάδα.
Η σορός του “Γέρου”, τη νύχτα της 1ης Νοεμβρίου, από το παρεκκλήσιο του
Ευαγγελισμού μεταφέρθηκε στο εκκλησάκι του Αγίου Ελευθερίου, δίπλα στον
Μητροπολιτικό Ναό της Αθήνας, όπου στις 3 Νοεμβρίου επρόκειτο να ψαλεί η
νεκρώσιμη ακολουθία. Στις 2 Νοεμβρίου η σορός του έμεινε εκτεθειμένη σε
προσκύνημα, χιλιάδες άνθρωποι πέρα και πάνω από πολιτικές ή κομματικές
τοποθετήσεις συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Μητροπόλεως και παρήλασαν μπροστά από
το φέρετρο, δίπλα στο οποίο στέκονταν ο νεώτερος γιος του Γ. Παπανδρέου, η
νύφη του Μαργαρίτα και τα εγγονάκια του.
Η νεκρώσιμη ακολουθία είχε αρχίσει στις 10.30 π.μ. της 3ης Νοεμβρίου του 1968.
Από νωρίς το πρωί ο λαός της Αθήνας, του Πειραιά και των περιχώρων, ήταν στο
πόδι για να συνοδεύσει τον Γέρο της Δημοκρατίας στην τελευταία του κατοικία.
Μέσα στον ναό προσήλθαν πολλά μέλη του Διπλωματικού Σώματος, άνθρωποι των
γραμμάτων, της επιστήμης και της τέχνης και ό,τι εκλεκτότερο είχε να
παρουσιάσει η ελληνική κοινωνία. Ρίγη συγκίνησης διέτρεχαν τους παριστάμενους
στη νεκρώσιμη ακολουθία. Ο αείμνηστος Παναγιώτης Κανελλόπουλος, αυτός που
παλαιότερα είχε ρίξει το σύνθημα στην πλατεία Κλαυθμώνος “Να φύγει ο
Παπανδρέου” φαινόταν στην κηδεία σαν μετανιωμένος. Λίγο μετά τις 12 μ. η σορός
βγαίνει από τον ναό για να μεταφερθεί στο Α’ Νεκροταφείο. Και τότε έγινε το
μεγάλο ξέσπασμα. Ο λαός που την συνόδευε ξεπέρασε κάθε φοβία. Πλήθη λαού στους
δρόμους, στα πεζοδρόμια, στους εξώστες, στις στέγες, στα δένδρα ζητωκραύγαζαν
και χειροκροτούσαν τον μεγάλο νεκρό. Ο κόσμος που συγκεντρώθηκε στην κηδεία
υπολογίζεται πάνω από 1 εκατομμύριο. Ουρανομήκης κραυγή “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”. Και
παράλληλα ο
Εθνικός Ύμνος. Το καθεστώς των Συνταγματαρχών είχε απογυμνωθεί και υπέστη
ανεπανόρθωτο πλήγμα. Εξοργισμένοι οι χουντικοί αποφάσισαν να αντεπιτεθούν.
Μόλις η σορός πέρασε την πόρτα του Νεκροταφείου, οι αστυνομικοί άρχισαν μαζική
επίθεση κατά του πλήθους, χτυπώντας στο ψαχνό και ποδοπατώντας όσους είχαν
πέσει κάτω. Η λαοθάλασσα οπισθοχωρεί. Οι σειρήνες ουρλιάζουν. Η πλατεία
γεμίζει αίμα. Η αστυνομία συνέλαβε περί τα 70 άτομα. Πολλοί από αυτούς
καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές. Και νεκρός ακόμη ο Γέρος έδωσε ένα ηχηρό
ράπισμα στους Συνταγματάρχες.
Ο Γ. Παπανδρέου ανάλωσε ολόκληρη τη ζωή του σε αγώνες για τη Δημοκρατία και
αρνήθηκε την τυραννία κάθε μορφής. Μεγάλη η κληρονομιά του Ανδρέα, που
συνέχισε τους αγώνες του πατέρα του. Ευτυχώς, εφάνη αντάξιος των προσδοκιών
του. Εδραίωσε τη Δημοκρατία στην Ελλάδα».













