[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Ακόμη και όσοι δεν έχουν πάει στο Ελσίνκι, την πρωτεύουσα της Φινλανδίας με
τους φαρδείς δρόμους, τα κανάλια, το πολύ κρύο, και τη μικρή, αυτή την εποχή,
σε διάρκεια ωρών μέρα, είναι σαν να την έχουν επισκεφθεί. Και όχι μόνο αυτό,
αλλά αρκετοί αισθάνονται τόσο οικεία με το Ελσίνκι, που θα νόμιζε κανείς ότι
δεν βρίσκεται στη Φινλανδία, αλλά λίγο πιο πέρα από το… Κιλκίς. Ας όψεται η
έντονη, ολόκληρη την εβδομάδα, ενασχόληση του συνόλου των ελληνικών μέσων
ενημέρωσης με τη Σύνοδο Κορυφής του Ελσίνκι που θα καθόριζε τη σχέση Τουρκίας-
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τι θα θυμόμαστε από όλη αυτή την πληθώρα ενημέρωσης περί το
Ελσίνκι; Η «σκληρή» διαπραγμάτευση! Βεβαίως, υπάρχουν πολλοί που θεωρούν ότι
αυτά τα περί «σκληρής» διαπραγμάτευσης είναι λόγια του αέρα, και πως τα είχαμε
βρει με την Ευρωπαϊκή Ένωση για το μέλλον της Τουρκίας πριν καν ο Κ. Σημίτης
ταξιδέψει για τη φινλανδική πρωτεύουσα την Πέμπτη το πρωί! Είναι η κατηγορία
εκείνη των πολιτών που πιστεύουν ότι όλα λύνονται κάτω από το τραπέζι, και τα
υπόλοιπα είναι απλώς το περιτύλιγμα που θα (μας) διευκολύνει να αποδεχθούμε (ή
να καταπιούμε) ευκολότερα την απόφαση. Και υπάρχουν και οι άλλοι που
αποδέχονται ως έχει, αυτό που δηλώνεται από τα πλέον αρμόδια χείλη ­ του
Πρωθυπουργού εν προκειμένω. Ότι όντως τα πράγματα ήταν δύσκολα…

Πριν από μας, για μας;

Εσείς με ποια κατηγορία είστε; Το δίλημμα είναι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός, δεν
έχει διαφορά. Αλλά πρέπει να το παραδεχθείτε, οι περισσότεροι είναι με την
πρώτη εκδοχή. Αυτή δηλαδή της παγκόσμιας συνωμοσίας κατά του Ελληνισμού. Που
υποστηρίζει ότι συνήθως στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, πάντα υπάρχουν
κάποιοι που φροντίζουν (ή κανονίζουν) πριν από μας, για μας. Όπως υποσχόταν η
παλιά διαφήμιση του Λαμπρόπουλου. Πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο τα κανόνιζε
όλα ο Κάιζερ, πριν από τον Β’ οι Άγγλοι, μετά οι Αμερικανοί, και πού και πού
οι Εβραίοι. Εμείς τίποτε. Οι άλλοι όλα. Και όχι γιατί μας συμπαθούσαν ή μας
συμπαθούν (αυτό είναι ένα άλλο κεφαλαιώδες ζήτημα, που παραπέμπει ευθέως στις
περί «αναδέλφου λαού» σαρτζετάκειες φιλοσοφικές αναζητήσεις), αλλά διότι
προστατεύουν τα δικά τους συμφέροντα. Και «η πτωχή πλην τιμία Ελλάς»
αποδέχεται αδιαμαρτύρητα όσα έχουν προνοήσει γι’ αυτήν οι άλλοι. Ερώτηση:
Ποιος προνοεί για τους Βέλγους, Ολλανδούς, Σουηδούς, Νορβηγούς, Δανούς,
Ελβετούς, Αυστριακούς, Πορτογάλους, Ιταλούς, Ούγγρους, Πολωνούς και τόσους
άλλους; Οι προειρηθέντες «προστάτες» πάντως, δύσκολο. Είναι θέμα χρόνου. Αφού
όλο μ’ εμάς ασχολούνται…

Δάσκαλε που δίδασκες…

Εμείς πάλι ασχολούμαστε με κάτι λιγότερο πεζό – την παιδεία. Μας δίνουν στα
νεύρα οι πιτσιρίκοι που καταλαμβάνουν τον δρόμο, στολίζουμε και με διάφορα
επίθετα τις φράσεις του είδους «μα τι θέλουν επιτέλους τα… παιδιά»,
αγριεύουμε (ένας τράβηξε κι αεροβόλο, ο αψίκορος, πάνω στην οργή του για το
μποτιλιάρισμα), τα βάζουμε με τον Αρσένη, με την ΟΛΜΕ, με το ΚΚΕ που
πατρονάρει τους μαθητές, αλλά κανείς δεν σκέφτεται ότι οι περισσότεροι από μας
τα ίδια κάναμε όταν ήμασταν στο Πανεπιστήμιο. Δεν δίναμε δεκάρα για τον
καπιταλίστα με τη «μερτσέντες» που είχε μποτιλιαριστεί στη Σόλωνος ή την
Πανεπιστημίου, όπως δεν δίναμε δεκάρα και για το τι σήμαιναν οι απανωτές
αποχές, η παρακώλυση της λειτουργίας του Πανεπιστημίου, ο υποβιβασμός του
επιπέδου των σπουδών, η απουσία κάθε διάθεσης για μάθηση, έρευνα, συμμετοχή.
Επειδή όμως όλα εδώ πληρώνονται, τώρα που κάνουν τα παιδιά μας τα ίδια
αφήνουμε την οργή μας να ξεχειλίσει, μη έχοντας τίποτε ουσιαστικότερο να κάνουμε…

Μετά τις γιορτές βλέπουμε…

Αν πάλι τώρα σας απασχολεί πολύ το τι θα γίνει με το σχολείο του κανακάρη σας,
να ξέρετε ότι και εφέτος θα τηρηθεί λίγο πολύ το έθιμο του κλεισίματος των
σχολείων έως τις γιορτές των Χριστουγέννων. Για μετά βλέπουμε. Πάντως αυτός
είναι ο σχετικός υπολογισμός που κάνει η κυβέρνηση, αν και στο εσωτερικό της
υπάρχουν αρκετοί που πιστεύουν ότι αν δεν είχε μεσολαβήσει η πράξη νομοθετικού
περιεχομένου, που εξόργισε τους μαθητές και έδωσε πεδίο δράσης στο ΚΚΕ, οι
καταλήψεις θα είχαν εκφυλιστεί. Μην περιμένετε βέβαια να αποδοκιμαστεί
δημοσίως ο Αρσένης ­ απολαμβάνει άλλωστε τη στήριξη του Πρωθυπουργού. Αλλά η
μουρμούρα των συναδέλφων του υπάρχει…

Οι εκλογές… «φυλούν τα έρημα»

Γενικώς, πάντως, οι μουρμούρες στο ΠΑΣΟΚ έχουν εκλείψει το τελευταίο διάστημα
­ αλλά μεγάλο λόγο μη λες, διότι υπάρχει και το Ελσίνκι. Η αιτία πρέπει να
αναζητηθεί στην αρχαία ρήση ότι «ο φόβος φυλάει τα έρημα», και ειδικότερα στις
επικείμενες βουλευτικές εκλογές. Ποιος διανοείται να υψώσει φωνή, την ώρα που
οι εκλογές φαίνονται στον ορίζοντα ­ και όχι μακρινό χρονικό ορίζοντα, για 26
Μαρτίου μιλάμε. Διότι καλός, καλός ο Σημίτης, αλλά ως έχων το μαχαίρι, είναι
και ο μόνος που μπορεί να κόψει το πεπόνι, και να μοιράσει φέτες. Κι όποιος
δεν πάρει φέτα, μένει εκτός. Ρωτήστε και τον Μπαντουβά…

Μην πουλάτε με τίποτε!

Για το τι θα γίνει με το Χρηματιστήριο, μη ρωτήσετε τον Μπαντουβά, δεν ξέρει ο
άνθρωπος. Να ρωτήσετε κανέναν ειδικό, για να σας πει ότι, τώρα που είναι
γιορτές και πλησιάζουν Χριστούγεννα, οπότε η φύσις ησυχάζει, μην πουλάτε. Αν
μπορείτε να αγοράσετε, αγοράστε, αλλά μην πουλάτε με τίποτε. Διότι μετά τις
εορτές, από των Φώτων και μετά, που λέει ο λόγος, τότε που οι εκλογές θα είναι
πολύ περισσότερο ορατές απ΄ ό,τι σήμερα, το Χρηματιστήριο θα γίνει…
πύραυλος. Για να ζεσταθούν τα θυλάκια των επενδυτών και να σπεύσουν στις
κάλπες ίνα ανταποδώσουν. Απλό; Απλούστατο!

Έτοιμα για… δέκα ιούς!

Απλούστατα εμφανίζουν τα πράγματα οι αρμόδιοι για τον περίφημο ιό του 2000,
που μάλλον θα αποδειχθεί μια τεράστια μπαρούφα ­ όπως τόσες άλλες εισαγόμενες
έχουμε αντιμετωπίσει έως τώρα. Η πλέον αρμοδία, η υπουργός Δημόσιας Διοίκησης
Βάσω Παπανδρέου πάντως, η οποία έχει προεδρεύσει σε ένα σωρό συσκέψεις για το
θέμα, διαβεβαιώνει ότι η Ελλάδα είναι απολύτως έτοιμη να αντιμετωπίσει όχι
έναν ιό, αλλά δέκα, που λέει ο λόγος. Μάλιστα, εξαιτίας αυτής της ετοιμότητας,
έλεγε πρόσφατα ότι η Ελλάδα είναι στην κατηγορία Β, και μόνο οι ΗΠΑ, η
Βρετανία, η Ιαπωνία και η Γερμανία είναι πάνω από μας, στην κατηγορία Α. Αυτά,
για να μην τρέχουν μερικοί-μερικοί, όπως άλλωστε προγραμματίζουν, να
«σηκώσουν» τις καταθέσεις τους, παραμονή Πρωτοχρονιάς…

Το καλύτερο «μιλένιουμ»

Αν και εδώ που τα λέμε, μια… Τράπεζα πρέπει να έχεις πάνω σου για να
μπορέσεις να περάσεις καλά την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς ­ τόσο υψηλές είναι
οι τιμές που έχουν καθορίσει εστιάτορες, και λοιποί επαγγελματίες. Διαλέξτε
πού θα πάτε, αλλά να ξέρετε ότι το καλύτερο «μιλένιουμ» θα το κάνουν οι
καλεσμένοι του Προέδρου της Δημοκρατίας στον Διόνυσο, απέναντι από την
Ακρόπολη. Που θα είναι θαύμα, με αυτό το λουτρό χρωμάτων και φωτός με την
οποία θα την αναδείξουν, για να την δει όλος ο κόσμος, Γερμανοί τεχνικοί. Αλλά
μη στενοχωριέστε, υπάρχει και του Φιλοπάππου, δίπλα. Ή η Πνύκα…