ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Την τελευταία στιγμή… 2000!

­ Ραντεβού στ’ αεροδρόμιο στις 4 το πρωί! Θα φάμε στο σπίτι λίγη γαλοπούλα με
γέμιση, θα πιούμε ένα ποτήρι σαμπάνια για το καλό, έναν κουραμπιέ για τον
δρόμο και μετά κατ’ ευθείαν αεροδρόμιο.

­ Έχεις τρελαθεί; Πού να πάμε;

­ Άκουσα για μια καταπληκτική πρόσφορα για Χονγκ Κονγκ. Δύο σε ένα. Θα έχουν
ειδικό μενού, φοβερή ταινία, μικρά δωράκια και θα κόψουν και βασιλόπιτα με
φλουρί ­ έπαθλο άλλο ένα ταξίδι δωρεάν. Κι αν πάλι δεν θες Χονγκ Κονγκ, θα
κοιτάξω κάτι τελευταία στιγμή για Νέα Υόρκη ή Τόκιο. Καλό;

­ Καλό; Πού το είδες το καλό. Εδώ λένε ότι θα χαθούν οι βαλίτσες στα
αεροδρόμια, μπορεί να πέσει το ρεύμα, να καεί το βίντεο, να τα «παίξει» το
τηλεκοντρόλ, να μην έχουμε να φάμε.

Αφού βγήκε αυτός ο κύριος που έχει γράψει και βιβλίο, άρα κάτι θα ξέρει
παραπάνω, και μας συμβούλευσε «καλό θα ήταν κάθε σπίτι να έχει προμήθειες την
Πρωτοχρονιά σα να πήγαινε όλη η οικογένεια διακοπές για πέντε ημέρες». Και ο
άλλος κύριος είπε ξεκάθαρα να έχουμε ένα κεράκι πρόχειρο ­ ευτυχώς που είναι
γιορτές κι όλο το σπίτι θα είναι γεμάτο κεριά έτσι κι αλλιώς.

­ Μην τα πιστεύεις αυτά. Αυτά είναι για τον κόσμο που δεν καταλαβαίνει. Εγώ
μπορώ να σου πω για πενήντα άλλους κυρίους που δήλωσαν υπεύθυνα πως δεν θα
συμβεί τίποτα, όλα είναι υπό έλεγχο. Οπότε γιατί να χάσουμε την προσφορά;

Κι όσο για τις βαλίτσες, μην είσαι κουτή. Θα πάρεις ένα σακ βουαγιάζ χειρός με
τα καλλυντικά και παπούτσια για χορό.

­ Κι αν μπερδευτούν τα αεροπλάνα την ώρα της προσγείωσης;

­ Α-πο-κλεί-ε-ται! Χαζοί είναι όλοι αυτοί να τα αφήσουν τα πράγματα στην τύχη τους;

­ Λες;

­ Ακόμα το σκέφτεσαι; Φύγαμε.

­ Μου φαίνεται πως σε χτύπησε ο ιός του 2000 στο κεφάλι!