ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η μουσική

Ο Ι. Ηλιάκης, Μεσσηνίας 48, Αθήνα, γράφει:

«Διάβασα τη γραφή σου και συμφωνώ απόλυτα με αυτά που γράφεις για τη μουσική.
Καλός ο Παπαθανασίου, πολλές φορές ακουμπά την ελληνική μουσική. Μα η μουσική
του δεν είναι ελληνική. Και ιδιαίτερα για την περίπτωση των Ολυμπιακών Αγώνων.
Έχουμε τον πατριάρχη της νεώτερης ελληνικής μουσικής δημιουργίας. Εκείνος
πραγματικά θά ‘γραφε ελληνική μουσική, ολύμπια μουσική, ν’ αγκαλιάσει όλη τη
γης για το σκοπό αυτό. Μα το πράμα φαίνεται πως κάπου μπέρδεψε.

Χρειάζεται το κάθε πράμα κι η κάθε δουλειά κάποια βαθύτερη παιδεία. Ιδιαίτερα,
ελληνική παιδεία. Σοβινιστής δεν είμαι. Μα πώς να το κάνουμε. Όλοι ακουμπάμε
σε τούτο το βράχο.

Με αφορμή τη συναυλία Θεοδωράκη – Λιβανελί – Φαραντούρη, θα ήθελα να πω τα
εξής: η τέχνη και ο πολιτισμός εμποδίζουν τη σήψη της κοινωνίας. Μέσα από την
τέχνη αναδεικνύει ο άνθρωπος τα ευγενικά του αισθήματα και προσηλώνεται στην
ευγενική δημιουργία κάθε καλού, κάθε αγαθού. Οι λαοί αδερφώνονται και η
προσδοκία της ειρήνης γίνεται πραγματικότητα.

Τα δρεπάνια και τα αλέτρια να καταργήσουν το σίδερο και το μπαρούτι. Τα όπλα
χωρίζουν τους λαούς. Να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα στη γης και τα μπακάλικα
του πολέμου να κλείσουν μια για πάντα. Η ποίηση είναι επαναστατική πράξη.
Δυστυχώς, μέχρι να βλέπουμε τους ποιητές να τραγουδούν, υπάρχει πολύ σκοτάδι
στη γης.

Τραγούδα εσύ και κράτα τη σπίθα αναμμένη. Κάποτε θα γίνει και φλόγα. Όλοι οι
λαοί είναι αδέλφια».

Ο Π. Πανταζίδης, Πρ. Λόφου 15, Ν. Ηράκλειο, γράφει: «Τελευταίοι και
καταϊδρωμένοι βγαίνουμε στη Γιουροβίζιον. Μήπως θα θέλατε ο Β. Παπαθανασίου,
που έχει πάρει και Όσκαρ, να γράψει για την Ολυμπιάδα κανένα τραγούδι σαν το
«Βράδιασε μες στο Γεντί Κουλέ» ή «Τσομπανάκος ήμουνα, προβατάκια φύλαγα»; Αυτά
δεν τα καταλαβαίνουν οι ξένοι. Καλά έκανε, λοιπόν, ο Παπαθανασίου, που έγραψε
ό,τι έγραψε».