ΑΦΙΕΡΩΜΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ 20ος ΑΙΩΝΑΣ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ 1927

Ο Φωκίων Δημητριάδης δεν υπήρξε μόνο ένας μεγάλος της γελοιογραφίας και
ένας πρωτοπόρος στη σκιτσογραφία, με την καθαρή και ευγενική γραμμή του, αλλά
κι ένας ευαίσθητος σχολιογράφος με αίσθηση τού επίκαιρου και του ωραίου. Στο
«Ελεύθερον Βήμα» της 25ης Μαρτίου 1927 (σελ. 2) δημοσίευσε το ρεπορτάζ «Αι
προετοιμασίαι διά τας Δελφικάς Εορτάς». Αντιγράφουμε:

Εις το «Ντελίς» κάθε Τετάρτην προγυμνάζονται τα κορίτσια του χορού που θα λάβη
μέρος εις τας εορτάς των Δελφών.

Εκείνο που μου κτυπά αμέσως στα μάτια είνε η γλυκύτης και αρμονικότης των
χρωμάτων των χιτώνων που εβγήκαν όλοι από τον «αργαλιό» της κ. Σικελιανού. Όλα
τα κορίτσια, ευσταλή και ωραία, αποτελούν δύο μεγάλα ημικύκλια και με τον
ρυθμόν ενός απλού τραγουδιού που σιγοψάλλουν όλα μαζύ υπό την αρρενωπήν φωνήν
της κ. Σικελιανού εκτελούν διάφορες πλαστικές κινήσεις και βήματα.

Ο κ. Ψάχος, ο κυριώτερος ίσως συνεργάτης της κ. Σικελιανού, παρακολουθεί την
εκτέλεσιν των τραγουδιών που αυτός συνέθεσε και εις το παραμικρόν λάθος
σταματά τον χορόν διά να επιφέρη την διόρθωσιν.

Όταν αναγγελθή από την κ. Σικελιανού το διάλειμμα, όλα τα κορίτσια, κατάκοπα,
τρέχουν να βρουν μια γωνίτσα να καθίσουν και αναπαύσουν λίγο τα κουρασμένα από
την άσκησιν μέλη των. Ιδιαιτέραν εντύπωσι κάμνει μια μικρή ξανθούλα, χάρμα
οφθαλμών, ζωντανή εικόνα της νεότητος. Όπως έμαθα από άλλα κορίτσια, είνε η
δνίς Cook, κόρη του αμερικανού ποιητού, ο οποίος, ως γνωστόν, απέθανε προ
διετίας εις τους Δελφούς, μέσα στην αγκαλιά των φίλων του βοσκών. Μετά τον
θάνατον τού πατρός της επανήλθεν εις την Αμερικήν. Αλλ’ από την πρώτην ημέραν
που επάτησε το πόδι εις την πατρίδα της ήθελε να γυρίση εις τους αγαπημένους
της Δελφούς. Η μητέρα της αντέστη. Η μικρή όμως και ατίθαση αμερικανίδα
εξεβίασε την συγκατάθεσί της καταφεύγοντας σ’ ένα άγριο δάσος!

Πλησιάζω την παράξενη αυτή μικρούλα και της ζητώ να ποζάρη για σκίτσο.
Εγνώρισα εις αυτήν την πλέον μανιώδη φίλην της Ελλάδος. Δεν δέχεται να ομιλήση
παρά μόνον εις την ελληνικήν.

Απεχθάνεται την μητρικήν της γλώσσαν.

­ Σας αρέσει, δεσποινίς, το σκίτσο μου αυτό;

­ Ναι, αλλά προτιμώ να μου κάμετε ένα άλλο έτσι…

Και πέρνει αμέσως μια κλασσική και χαριτωμένη στάσι, την οποίαν παραθέτω εδώ.

­ Είνε αλήθεια, δεσποινίς, ότι το σκάσατε στο δάσος;

Κοκκινίζει και σκύβει το κεφάλι, κατανεύοντας.

­ Και πόσον καιρό μείνατε στην ερημιά μέσα;

Εξ μήνες. Ξέρετε, είνε ένα δάσος επάνω στον Καναδά κοντά στον βόρειο πόλο.
Όταν αρχίσαν τα χιόνια η μητέρα μου αναγκάστηκε να μου δώση την συγκατάθεσί
της, κι έτσι ήλθα στον τόπο που τόσο αγάπησεν ο πατέρας μου και που αγαπώ εγώ
περισσότερο. Αυτά όμως όλα, κύριε, μη τα πήτε κανενός. Σύμφωνοι;

­ Μάλιστα, δεσποινίς.

­ Μου δίδετε τον λόγο σας;

­ Όχι!

Φωκ. Δημητριάδης

(Σκίτσα του ιδίου).

6 σφαίρες για την εγκατάλειψη εγκύου…

Τι μπορούσε να κάνει το 1927 ένας πατέρας που η κόρη του είχε ατιμασθεί και ο
ερωμένος της αρνιόταν να την παντρευτεί; Ένα και μοναδικό πράγμα: να ξεπλύνει
την ντροπή διά πυροβολισμών, δημιουργώντας έτσι ένα ακόμη δράμα τιμής.

Η Ανδρονίκη Κρίνη, 18 ετών, εργαζόταν ως δακτυλογράφος στο παραγγελιοδοχικό
γραφείο του Γερμανού Καρόλου Κλέμπε. Στο ίδιο γραφείο, που βρισκόταν επί της
οδού Φειδίου 5, εργαζόταν και ο Στέφανος Γκιούλμπαμπας, από την
Κωνσταντινούπολη, ετών 25.

Ανάμεσα στους δύο νέους σύντομα αναπτύχθηκαν «ερωτικαί σχέσεις, αίτινες και
επροχώρησαν κατά πολύ. Το ζεύγος συχνάκις μετέβαινεν εις εξοχικά κέντρα, όπου
διήρχοντο πολλάς ώρας» («Ελεύθερον Βήμα», 9-2-1927, σελ. 5).

Η κόρη, λοιπόν, έμεινε έγκυος. «Ο νέος εις τας εκάστοτε προτροπάς τής
Ανδρονίκης, όπως την ζητήση εις γάμον παρά του πατρός της και νομιμοποιήση
ούτω τας σχέσεις του, ανέβαλλε και τέλος της εδήλωσεν, ότι τω είνε αδύνατον να
συμμορφωθή προς την αξίωσίν της, πράγμα όπερ αύτη ανεκοίνωσεν εις την μητέρα της».

Η Ανδρονίκη την προηγούμενη μέρα εξαφανίστηκε από το σπίτι της (Φειδίου 1),
ενώ είχε δύο μέρες να πάει και στη δουλειά της.

«Ο πατήρ της Ανδρονίκης, Γεώργιος Κρίνης, ευθύς ως επληροφορήθη τα των σχέσεων
μετά του Γκιούλμπαμπα, μετέβη εις το παραγγελιοδοχικόν γραφείον του κ. Κλέμπε
και τον ανεζήτησεν, αλλά την ημέραν εκείνην απουσίαζε και ούτος, μη μεταβάς
εις την υπηρεσίαν του».

Να την νυμφευθεί

«… Χθες το απόγευμα ο Κρίνης μετέβη εις το παραγγελιοδοχικόν γραφείον, όπου
και εύρε τον νέο Γκιούλμπαμπαν εργαζόμενον. Δηλώσας αυτώ ότι ήτο ο πατήρ της
Ανδρονίκης, ηρώτησεν αυτόν εάν προυτίθετο να νυμφευθή αυτήν. Ο νέος ηρνήθη
διαρρήδην, εκστομίσας βαρείαν ύβριν κατά της Ανδρονίκης. Επηκολούθησε σφοδρά
λογομαχία, καθ’ ην ο Κρίνης, εξαγαγών το περίστροφόν του, επυροβόλησε κατά του
Γκιούλμπαμπα εξάκις.

Ο νέος, τραυματισθείς εις διάφορα μέρη του σώματος, κατέπεσεν επί του δαπέδου
εν μέσω λίμνης αίματος. Εκ των ριφθεισών σφαιρών ουδείς εκ των εν τω γραφείω
υπαλλήλων έπαθεν, αποσυρθέντων εγκαίρως.

Μόνος ο κ. Κλέμπε, παραμείνας εις το γραφείον του, εις μάτην διά των φωνών του
προσεπάθει να αποτρέψη του σκοπού του τον Κρίνην, όστις αλλόφρων εξηκολούθει
να βάλλη διά του περιστρόφου του κατά του νέου.

Ο τραυματισθείς εν αφασία μετηνέχθη εις την επί της οδού Γαμβέτα κλινικήν του
κ. Δελαβίνια, όπου και νοσηλεύεται. Φέρει πέντε εν όλω τραύματα, εξ ων δύο εις
τον δεξιόν βραχίονα, εν εις τον θώρακα, εν εις τον δεξιόν μηρόν και εν εις το στόμα.

Το τελευταίον είνε και το μάλλον επικίνδυνον. Η κατάστασις τού τραυματίου είνε σοβαρωτάτη…».

«… Ο δράστης μετά την πράξιν του προσήλθεν, συνοδευόμενος υπό του δικηγόρου
του, εις την εισαγγελίαν και παρεδόθη εις τον εισαγγελέα κ. Κιουρτσάκην, όστις
και τον απέστειλεν υπό συνοδείαν χωροφύλακος εις τον ανακριτήν του 4ου
τμήματος κ. Ιγγλέσην. Ανακρινόμενος ο Κρίνης κατέθηκεν ότι το θύμα τον
εξώργισε διά δεινών ύβρεων, ας εξήνεγκε κατά της θυγατρός του, ην ηθέλησεν να
παρουσιάση ως διεφθαρμένην και εκτός εαυτού γενόμενος προέβη εις την πράξιν
του όλως ασυνειδήτως».

Φαίνεται ότι και «όλως ασυνειδήτως» κουβαλούσε και την κουμπούρα μαζί του!