[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Να έρθει ο άνθρωπος, δεν είπαμε να μην έρθει. Αλλά όχι και να διαλυθούμε ως
χώρα, επειδή έρχεται με άδεια χέρια. Στο κάτω κάτω Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι, όχι
ο θείος από την Αμερική. Αυτό ακριβώς σκέφθηκε και ο Κώστας Σημίτης και κάλεσε
σε συνάντηση χθες τρεις πολιτικούς αρχηγούς (και τον Κ. Καραμανλή την προσεχή
Πέμπτη), έτσι ώστε να μη βρεθεί κανείς να του πει στις 15 Νοεμβρίου ας πούμε,
ότι είσαι υπεύθυνος που δεν μας έφερε τίποτε ο Κλίντον. Ο Κ. Σημίτης τους
θέλει κοινωνούς των «άδειων χεριών», ευελπιστώντας ότι θα έχει και λιγότερες
αντιδράσεις. Έξυπνο, αλλά θα πιάσει;

Οι… φωστήρες

Το έξυπνο πουλί από πού πιάνεται; Από τη μύτη, κατά τα γνωστά. Όποιος, λοιπόν,
από την αμερικανική κυβέρνηση είχε την έμπνευση να… εμπνεύσει στην
«Ουάσιγκτον Πόστ» το γνωστό περί τρομοκρατίας δημοσίευμα, για να πιέσει την
κυβέρνηση να υπογράψει καμιά συμφωνία του είδους «μπάτε FBI κι αλέστε», τα…
κατάφερε! Έδωσε στην κυβέρνηση την ευκαιρία όχι απλώς να θυμηθεί ότι είναι
κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, αλλά πως είναι ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’80! Τότε, δηλαδή, που
ο Ανδρέας Παπανδρέου σήκωνε τον δείκτη ­ και τον τόνο ­ στον «Αμερικανό φίλο»…

Όλοι βολεύονται

Έρχεται ο Κλίντον; Ευτυχώς, αναφωνούν κόμματα της Αριστεράς και φορείς παντός
είδους, που οργανώνουν τις αντιδράσεις για την επίσκεψη του Αμερικανού
Προέδρου. Ευτυχώς, αναφωνεί και η κυβέρνηση. Και ο καθένας έχει τους λόγους
του. Κόμματα και φορείς, διότι άλλο να δικάζεις τον Κλίντον παρόντα και άλλο
απόντα. Δίκες του Κλίντον κάνουν και στο Βελιγράδι, αλλά κανείς δεν
ασχολείται, ως γνωστόν. Η κυβέρνηση, από την άλλη, είναι πανευτυχής σκεπτομένη
τι (μεγάλο εσωτερικό) πρόβλημα θα είχε αν ο Αμερικανός Πρόεδρος ερχόταν στην
περιοχή, πήγαινε Άγκυρα, Κωνσταντινούπολη, περιφερόταν γενικώς στα πέριξ, αλλά
δεν ερχόταν στην Αθήνα. Άντε μετά να απολογείται, παραμονές εκλογών, για την
περιφρόνηση από τον πλανητάρχη…

Τελείωσε πριν αρχίσει

Εκεί που δεν φαίνεται να απολογείται η κυβέρνηση, διότι τελείωσε το έργο, πριν
καν εξελιχθεί, είναι στα σκάνδαλα. Περισσότερο εύκολα απ΄ ό,τι θα περίμενε και
ο πλέον αισιόδοξος οπαδός του ΠΑΣΟΚ, η σκανδαλολογία είχε την τύχη των
θαυμάτων που κρατούν, όλες κι όλες, τρεις ημέρες. Έτσι το άγχος (το μεγάλο
άγχος) των προηγούμενων ημερών, που έκανε την κυβέρνηση να ψάχνει εναλλακτικές
λύσεις για το πώς θα πετάξει την μπάλα έξω από το γήπεδο, έχει δώσει τη θέση
του στην ευφορία, που η επίθεση της Ν.Δ. έμεινε χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Οι πολεμιστές (της κάθαρσης) κουράστηκαν ή προετοιμάζουν το οπλοστάσιό τους
για τον δεύτερο γύρο;

Βοήθησε και η ίωση

Έχει και ο Κώστας Καραμανλής ένα μερίδιο από την καθίζηση αυτή την εβδομάδα
της επιχείρησης-κάθαρση. Για την ακρίβεια όχι αυτός, αλλά η ίωση που τον
έπληξε. Κάτι η φωνή του που έκλεισε, κάτι ο πυρετός ­ όχι υψηλός, πάντως ­ που
τον ταλαιπώρησε, κάτι η γενική αδιαθεσία που αισθανόταν, αναγκάσθηκε να
ματαιώσει τη συμμετοχή του σε δύο κομματικές εκδηλώσεις στην αίθουσα Κήπου της
οδού Ρηγίλλης. Χθες όμως σηκώθηκε από το κρεβάτι και μίλησε ­ ανεβάζοντας
αυτήν τη φορά το θερμόμετρο στο πολιτικό σκηνικό ­ στην Κεντρική Επιτροπή του
κόμματος στο «Χίλτον».

Αντίπαλοι με πείρα

Πάντως, εκείνοι που επικρίνουν τον Κώστα Καραμανλή πως δεν χειρίσθηκε σωστά το
ζήτημα της σκανδαλολογίας, να σκεφθούν και ποιους είχε απέναντι ο άνθρωπος.
Εδώ ολόκληρος Κ. Μητσοτάκης δεν τα κατάφερε μαζί τους, το 1989. Θα τα
κατάφερνε ο Κώστας, όταν οι άλλοι είχαν να αντιπαραθέσουν «πείρα κτηθείσα εν
τω στρατεύματι» ­ όπως έλεγαν παλιά, σε παρόμοιες περιπτώσεις;

Εκφράσεις που ξενίζουν

Υποστηρίζουν ότι δύο τρόποι υπάρχουν για να «χαλάσει» κάποιος: ο πρώτος είναι
να κάνει κακές παρέες, ο δεύτερος να προσπαθεί να μιμηθεί κάποιον άλλον. Ο
Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, προφανώς δεν έχει «χαλάσει»: απλώς μερικές φορές
χρησιμοποιεί εκφράσεις που ξενίζουν, διότι δεν ταιριάζουν στο ύφος και το ήθος
του κυρίου καθηγητή. Αίσθηση είχε προκαλέσει η προ μηνών δημόσια αναφορά του
σε «τζάμπα μάγκες». Και έκπληξη η πρόσφατη, εντός μάλιστα του Υπουργικού
Συμβουλίου, «για το ποιος είναι τραβεστί και ποιος όχι». Ματαίως ο
κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημ. Ρέππας προσπάθησε, αργότερα, να το «μαζέψει» το
πράγμα ­ η ζημιά είχε γίνει. Διότι, εκτός των άλλων, αν αρχίσαμε από τώρα με
«τραβεστί» και τα συμπαρομαρτούντα, γύρευε τι θα ακούσουν τα αυτιά μας και τι
θα δουν τα μάτια μας έως τις εκλογές.

Φύλαγε τα ρούχα σου

Εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2000, είναι ο προσανατολισμός της κυβέρνησης, αλλά,
όπως συμβαίνει συχνά, αυτά είναι για δημόσια κατανάλωση. Το ΠΑΣΟΚ έθεσε εαυτόν
σε… εκλογική ετοιμότητα ­ όπως τουλάχιστον αποφάσισε η Επιτροπή Οργανωτικού,
η οποία συνεδρίασε προχθές. «Και πότε με το καλό;» ρωτήθηκε ένα μέλος της.
«Μα, για τον Μάρτιο μιλάμε», απάντησε. Τον Μάρτιο, καλώς εχόντων των
πραγμάτων, διότι ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου ξεφυτρώσει ­ σε εκλογές ­
αύριο, μεθαύριο…

Πώς να κάνει πίσω;

Εδώ συζητούσαν στην κορύφωση της σκανδαλολογίας, λύσεις του είδους «πάμε σε
εκλογές τώρα, να μας κρίνει ο λαός»! Όχι, δεν πρόκειται περί υπερβολής, ακόμη
και αυτό συζητούσαν ορισμένοι ηρακληδείς του κυβερνητικού στρατοπέδου, σε
στιγμές προφανώς ηρωισμού ή απόγνωσης. Ήρθαν όμως τα πράγματα εντελώς… δεξιά
για την κυβέρνηση και αντιμετωπίζει με πολλή αισιοδοξία το μέλλον. Ειδικά τώρα
που πληθαίνουν οι φωνές από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας για υπερψήφιση του
Κ. Στεφανόπουλου. Ο τελευταίος που άθροισε τη φωνή του μαζί με τους άλλους
υποστηρικτές του κ. Στεφανόπουλου, είναι ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Ράλλης. Όμως,
πώς να κάνει πίσω ο Κ. Καραμανλής; Που έχει συνδέσει την προεδρική εκλογή με
την παράταση της θητείας της κυβέρνησης στην εξουσία; Να πει ψηφίζω
Στεφανόπουλο και να του απαντήσουν, γιατί; Για να παρατείνεις για άλλους έξι
μήνες τη θητεία της κυβέρνησης στην εξουσία, που εσύ έχει χαρακτηρίσει ανίκανη
και επικίνδυνη; Πρόβλημα…

Θυμηθείτε…

Το πρόβλημα με τους λαθρομετανάστες, που πασχίζουν με κάθε τρόπο να βγουν από
την Ελλάδα και να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη στην Ευρώπη, δεν είναι
καινούργιο. Και όσοι σήμερα βιάζονται να καταδικάσουν αυτούς τους ανθρώπους
που κρύβονται σαν τα ποντίκια σε τρύπες για να φύγουν από την εγχώρια γη της
επαγγελίας, να θυμηθούν πώς διέφευγαν οι συμπατριώτες μας στη διάρκεια της
δικτατορίας. Μηδέ του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη εξαιρουμένου, που διέφυγε
λάθρα στη Γερμανία…