ΡΙΠΕΣ Μισαλλοδοξία

ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ;
ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΟ φαινόμενο;
«ΑΚΡΑΙΑ» περίπτωση;
ΟΙ αποδοκιμασίες του κοινού κατά την προσαγωγή στην Εισαγγελία του
δράστη των τελευταίων ρατσιστικών επιθέσεων…
ΚΑΙ η γενικευμένη καταγγελία των πράξεών του από οργανώσεις, κόμματα
και νεολαίες…
ΑΡΚΟΥΝ ασφαλώς για να καταδείξουν πόσο μόνος είναι και πόσο μακριά
βρίσκεται από τα ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας.
ΦΤΑΝΕΙ όμως αυτό;
ΚΑΙ φτάνουν η αποδοκιμασία, η απέχθεια και η αποστροφή μας για να
μπορούμε με άνεση και ελαφρά συνείδηση να πούμε…
ΠΩΣ κανείς μας ποτέ και πουθενά δεν συνέβαλε στην καλλιέργεια κλίματος…
ΜΕΣΑ στο οποίο αυτός ο μόνος ανέλαβε να κινηθεί…
ΚΑΙ μπορούμε με το χέρι στην καρδιά να πούμε…
ΠΩΣ κανείς μας, έστω και σε ώρα δυσφορίας ή οργής, δεν εξεδήλωσε
αντιδράσεις που έφεραν αυτόν τον «ακραίο» έως τον φόνο;
ΑΣ μην τρέφουμε αυταπάτες:
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ανάμεσά μας ενός μεγάλου αριθμού αλλοδαπών…
Η συχνή απομόνωσή τους από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο…
ΚΑΙ οι τριβές που εδώ όπως και αλλού δημιουργήθηκαν…
ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ μια παράμετρο που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.
ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ δεν είναι μόνο η καταδίκη ενός ρατσιστή.
ΑΥΤΟ είναι και εύκολο και ανέξοδο.
ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ είναι οι δικές μας, όλων μας, οι αντιδράσεις να μην
υποβοηθούν όπως, δυστυχώς, τόσες φορές έχει συμβεί την ανάπτυξη μιας
ατμόσφαιρας μισαλλοδοξίας…
ΠΟΥ θέλουμε δεν θέλουμε επιτρέπει την εκδήλωση τέτοιων φαινομένων.













