ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Σκάνδαλο

Ο λόγος στους αναγνώστες: Η Μάρθα Βαλτάσσαρ, Ερέτρια Χαλκίδας, γράφει.

«Έγραψες στη στήλη σου πολλές φορές για το “κράτος της πλάκας” που ζούμε.
Προσωπικά πίστευα ότι ήταν άδικος ο χαρακτηρισμός αυτός, γιατί επί ημερών
ΠΑΣΟΚ τουλάχιστον υπήρχε η πρόθεση, έχουν γίνει μεγάλες προσπάθειες και
τεράστιο θεσμικό έργο για να πάει αυτός ο τόπος μπροστά.

Τα τελευταία δύο χρόνια όμως διαπίστωσα πόσο δίκιο είχες, μπλέκοντας η ίδια με
αυτό που λέγεται Δημόσια Διοίκηση στην Ελλάδα.

Είμαι άγαμη μητέρα, έχω δύο ανήλικα παιδιά στην εφηβεία, είμαι άνεργη χωρίς
οικονομική στήριξη από οπουδήποτε.

Έχοντας πλήρη γνώση των διατάξεων του νόμου 2190/94 (ν. Πεπονή), προϋποθέσεις,
κριτήρια και τα λοιπά που διέπουν τον νόμο, έκανα αίτηση στο υπουργείο
Πολιτισμού στην ΙΑ’ ΕΠΚΑ Χαλκίδος για την κάλυψη φυλακτικού προσωπικού με
5μηνη σύμβαση στο Μουσείο Ερετρίας στην Εύβοια.

Συνυποψήφιά μου ήταν και μια έγγαμη με δύο ανήλικα παιδιά, η οποία όμως
προσκόμισε πλαστή βεβαίωση εντοπιότητας παραπλανώντας ίσως και τη Δημοτική
Αρχή Ερετρίας, ενώ είναι μόνιμη κάτοικος του όμορου Δήμου Αμαρύνθου.

Και επειδή βασική προϋπόθεση του νόμου για τη συμμετοχή στην αξιολόγηση
κριτηρίων είναι η εντοπιότητα, η εν λόγω κυρία δεν θα έπρεπε καν να
συμμετάσχει στη διαδικασία.

Παραπλανώντας προφανώς μετά τον Δήμο Ερετρίας και την ΙΑ’ Εφορεία Αρχαιοτήτων
Χαλκίδος με την πλαστή αυτή βεβαίωση, κατάφερε να επιλεγεί. Έτσι, ένας πολίτης
ενεργώντας με δόλο, εξαπατά ένα δήμο, μια δημόσια υπηρεσία και στη συνέχεια το
ΑΣΕΠ. Βρίσκεται, λοιπόν, εκείνη σήμερα στη δουλειά με τα παιδιά της να έχουν
την προστασία και του πατέρα τους, με το εισόδημα των 6.000.000, ενώ εγώ
παραμένω άνεργη και τα δικά μου παιδιά είναι απροστάτευτα χωρίς εισόδημα, αφού
εγώ είμαι και μάνα και πατέρας γι’ αυτά.

Είμαστε πράγματι “κράτος της πλάκας” κ. Παπαδόπουλε, αφού όλοι εκ των υστέρων
αναγνωρίζουν το δίκιο μου, αλλά κανείς δεν μου το αποδίδει. Και όχι μόνο αυτό:
προσπαθούν να με αποθαρρύνουν να το διεκδικήσω».